MAHZUN PRENSES

BEBELERE BROKOLİ

2012-02-10T14:20:00.000+02:00

Önce bir bismillah sonra da maaşallah diyerek bugünkü yazıma başlıyorum :)) Bizim minik adam, büyüdü de artık bizimle beraber yiyiyor, içiyor :) Allah'tan yemek seçmiyor, ne versek siliyor süpürüyor. Tam bir Ege'li gibi yemek kültürü. Bol balık, sebze, otlar, et yemekleri, yoğurt en sevdikleri. Kereviz, brokoli her öğün olsa itirazsız yiyecek mübarek. Geçenlerde kız kardeşim anlatmıştı. Onun da bizim oğlandan dört ay büyük bir bebeği var. Brokoliyi bir de böyle dene bizimki bayılarak yedi diye. Ben de denedim, biz de, oğlan da sevdik doğrusu. Çok basit, lezzetli ve hafif bir yemek. Diyet yapanlar için de ideal.Üstelik renkler de sanat eserinden çıkmış gibi. İşte tarif...

Malzemeler:

1 kg brokoli
1 adet kuru soğan
2 adet havuç
1 adet kırmızı biber
1 adet domates (Ben yazdan hazırladığım konserveyi kullandım, kışın domates satın almıyorum zira.)
1/2 limon suyu
Tuz, karabiber
Zeytinyağı

Yapılışı

Kuru soğanları halka halka doğrayarak çok az zeytinyağında havuçları hazırlayana kadar kısa bir süre kavurun. Üzerine küp doğranmış havuçları ilave edip yine bir diğer malzemeyi hazırlayana kadar karıştırarak kavurun. Küçük küçük doğradığınız kırmızı biberleri ve en üstüne de ağaç ağaç ayırdığınız brokolileri koyun tencereye. Üzerine domates püresini (ya da rendelenmiş domates) yayın. 1/2 limon suyu, tuz ve karabiber ilave ederek, kısık ateşte ağzı kapalı olarak pişirin.

Afiyet olsun.

SÖMESTRE TATİLİ DEMEK MOZAİK PASTA DEMEK

2012-02-01T22:01:00.001+02:00

Benim annem bir müzik öğretmeni (-idi şimdi emekli bir müzik öğretmeni). Yani çalışan bir anneydi. Tam zamanlı okulda ders veren bir çalışan anne.

Hep çalışan anneler anlatıyor şimdilerde; efendim şöyle zorlanıyoruz, evladımız gözümüzde tütüyor, hem ev, hem iş, hem de çocuk...Oofff dünya başımıza yıkılıyor diye... Bir de çalışan annenin çocuklarına sorun esas zorlukları, anlatsın size bir bir.

Her sabah erkenden ailecek kalkardık hafta içi. Biz üç kardeş okula; annem ve babam işlerine. Şu yaşıma geldim annemden neler neler öğrendim, ne iyilikler gördüm hepsi bir tarafa, evlendiğim günün sabahına kadar kahvaltısız bir gün evden göndermemiştir beni. İşte bir gün soracak olurlarsa bunu bile söylemem yeter annemin fedakarlığını ispatlamaya :)) Neyse, kahvaltımızı güzelce yapardık. Annem sıra ile bizleri okula hazırlar; saçımızı başımızı kurdelelerle donatır, giydirip, kuşatırdı. Sonra kendisi hazırlanır; süslenir de püslenirdi... Evden çıkardık öylece, eh tabii onca koşturmaca arasında yatakları falan örtüp düzeltmek nerede...

Öğleden sonra eve döndüğümüzde ev buzz gibi gelirdi bana, yataklar toplanmamış, sofra ortada... Halbuki evimiz sıcacıktı ama bana annem kapıyı açmayınca öyle gelirdi işte. Okulda kızlar anlatırdı eve gittik annem kek yapmış falan da filan diye... Ben de bunları duyunca öksüz, yetim gibi boynumu bükerdim... Eve gidince ev sıcacık anne koksun, mis gibi yemek koksun isterdim... Ama bizim için büyük nimet sömestre tatiliydi. Annem de tatilde olduğu için çok güzel vakit geçirirdik. Hele bir de kar yağarsa tatil boyunca dördümüz de çocuklaşır sokaklarda kar topu oynardık. Eve dönünce de beraber değişik bir şeyler denerdik mutfakta. İşte o günlerde yaptığımız bir tatlıydı mozaik pasta...

MOZAİK PASTA

Malzemeler:

400 gr bisküvi (petibör, finger ya da yulaflı)
150 ml süt (1,5 su bardağı)
40 gr toz şeker (1 kahve fincanı)
30 gr kakao (2 yemek kaşığı)
100 gr tereyağı
50 gr zeytinyağı (1 kahve fincanı)
limon aroması (evde limon olmadığı için Dr.Oetker'in limon esansını kullandım)
1 avuç iri parçalı ceviz içi

Hazırlanışı:

Bisküvileri iri parçalar halinde kırın. (Bir buzdolabı poşedi içinde merdane ile de ezebilirsiniz.) Süt ve şekeri karıştırıp kısık ateşte karıştırarak pişirin. Bir kaç damla esans döküp altını kapatın.Kakao ve yağ karışımını da ilave ederek tereyağı eriyene kadar ısıtın. Karışımı bisküvilere yedirerek iyice karıştırın. Ceviz parçalarını da ilave edip güzelce harmanlayın. Hamuru bir sterch film üzerine alıp rulo şekli verin. Derin dondurucuda servis edene kadar bekletin... Dilimleyerek ikram edebilirsiniz...

NOT: DR OETKERİN AROMASINI BİR PROFESYONEL GÖZÜYLE BU TİP ÜRÜNLER İÇİN ÇOK BAŞARILI BULUYORUM.

Afiyet olsun...

SEVİLMEYEN KEFAL

2012-01-27T18:23:00.000+02:00

Denizden babam çıksa yer miyim bilmem ama her çeşit deniz mahsülünü bayıla bayıla yerim. Her gün evde balık olsa bıkmam inanın. Sanırım bu küçüklükten gelen yemek alışkanlıkları ile ilgili. Biz küçükken çok sık yediğimiz için hayatımızın bir parçası oldu çıktı balık kültürü. Gel gelelim eşimeee. Evet balık sever, yer de. Ancak sınırlı sayıda balığı tanır ve sadece onları yemeği tercih eder. Levrek, çipura başta gelir. Hatta sonbahar başında Çandarlı körfezinden neredeyse rekor iriliğinde tuttuğu zarganaları şöyle bir dilinin ucuyla tattı.

Neyse...

Geçen hafta pazarda kefalleri görünce dayanamadım aldım. Bu sefer pilaki yapayım dedim. Gel gelelim sevilmedi bizim kefaller. Oysa bence tadından yenmeyecek kadar lezizdi... Kefal severler denesin derim...

Tarif aşağıda...

Malzemeler:

1 kg kefal balığı (Balıkları aldığım yerde ayıklattım, ben asla kafasını atmam zira.)
1 adet iri kuru soğan
5 diş sarımsak
3 adet defne yaprağı
2 adet sivri biber
1 adet kırmızı biber
2 adet domates rendesi
bolca maydanoz
1 adet limonun suyu
1/2 adet limon /halka şeklinde doğranmış
zeytinyağı
tuz, karabiber

Hazırlanışı

Defne yapraklarını ufalayıp fırın tepsisine yayın. Kuru soğanı halka halka doğrayın, sarımsakları soyup doğrayın. Bunları da tepsiye yayın. Üzerine küp doğranmış kırmızı ve sivri biberi, domates rendesini ve maydonozları serin. Balıkları bu harcın üzerine koyun ve 1 çay bardağı zeytinyağı, tuz, karabiber ve 1 limonun suyunu dökün. En üste halka doğranmış soğanları ilave edip 200 C de yarım saat pişirin.

Afiyet olsun...

BEN BİR HAYALETİM...

2011-12-30T13:21:00.003+02:00

Büyüdükçe insanın kurduğu hayaller de şekil değiştiriyor. Daha gençken, hayata atılmamışken, annemin dizi dibinde, babamın güçlü, güvenli yuvasında, kardeşlerle kah gülüp, kah eğlenirken ne de çok hayallerim vardı.

Başarılı bir üniversite hayatı, güzel bir iş-kariyer. Aşk dolu bir evlilik, pembe tosuncuk bebekler, İzmir'de bir kasabada güneşli, kocaman bahçemde bembeyaz , tertemiz mis kokan çamaşırlarımı rüzgara karşı asmak .... Detayları çooook ama kabaca böyleydi özeti... Gerçi her yeni gün bambaşka bir hülyanın peşinden gittiğimi de buradan ilan edeyim cesurca. Hatta adım bu kapılıp gitmelerim yüzünden "her şey SENİN başının altından çıkıyor" oluvermişti ailede :)) Ne yapayım ben bir hayaletim. Hayal ederim :)) Sırayla oldu hepsi, kimi tam istediğim gibi olmasa da "olsun buna da şükür yarabbim" dedirtti; kimini de ben bile bu kadar güzel hayal etmemiştim diye tadından yenmedi... Ama hepsi su aksa, yolunu bulsa bile insan yaşadıkça bitmiyor ki hayalleri.

Ancak belli bir olgunluğa ulaşınca insan, hayatındaki temel taşlar da yerine oturunca bir de maddi manevi gençliğe göre daha da güçlenince bu sefer sanırım "kararlar" hayallerin önüne geçiyor. Hesaplar, kitaplar yapılıyor, daha reel istatistik kurallarla hayaller kuruluyor. Ve insan büyüdükçe hayalleri de daha çok maddiyata dayalı oluyor. Alacağım, satacağımlar başlıyor. Oğlan büyüsün de daha büyük bir eve çıkalım, arabayı satıp daha ekonomiğini mi alsak....

Hayııırrrrrrrrr. İstemiyorum...Ben böyle hayallerin adamı değilim ki. Para, pul, altın, salkım... Ben zaten kafadan hızlı dört işlem bile yapamam. Zayıftır aritmatiğim... Ben anca ileride bahçesinde domat biber ekip biçeceğim köy evini tasarlayabilirim kafamdan. Ya da kocamla el ele yürüyeceğimiz sahili, arkamızdan torun, torba ne varsa koşarak gelecek bir de.... Belki karı koca küçük bir işte kurarız haa ne dersin? Ekeriz, biçeriz, satıp karnımızı doyururuz. Sağlıklı birer yaşlı olup baş başa sırtımızda birer çanta gidebildiğimiz kadar uzaklara yürüyeceğimizi düşlüyorum bir de.

İşte ben 2012'den tam da bunu bekliyorum, daha çok ve daha pembe hayaller kurmak. Zamanı gelince gerçek olacağından zerre şüphe duymadan...

Hepimiz için istiyorum, hayalsiz kimse kalmasın diye...

HEPİMİZE İYİ YILLAR...

AYVA AYVA SÖYLE BANA... YOKSA ÖYLE DEĞİL MİYDİ?

2011-12-24T13:03:00.000+02:00

İnsan yediklerine ne zaman dikkat etse, diyet yapsa, perhiz yapsa " Ah şu diyet bitsin şunu yiyeceğim, bunu yiyeceğim" diye hayaller kurmaz mı? Sadece ben böyle değilim sanırım. Neyse bu sefer her şey çok yolunda ve kontrollüyüm. Kendimi hiç sıkmadan az ve öz yemeyi başarıyorum. Özel bir program da takip etmiyorum. Sadece haftanın bir günü vücudumu dinlendiriyorum. Bol sıvı, meyve, sebze ve yoğurt tüketiyorum.Sanırım anne olduğum için bir sorumluluk bilinci yerleşti :)) 66 kg oldum. Maceramın başında şu kilodaydım merak edenler için.

Semt pazarına gidiyoruz her hafta oğlumla. Meyveleri, sebzeleri koklaya koklaya satın alıyoruz. Marketten meyve, sebze almayı sevmiyorum. Fazla parlak ve suni geliyorlar bana. Gerçi caanım Çandarlı pazarı gibi değil ama idare ediyoruz. Neyse, geçen hafta ayva görünce almak istedim. Oğlum her tada alışsın istiyorum. Maaşallah o da yemek konusunda problemsiz bir bebek. Kerevizi, brokoliyi bile bayıla bayıla yiyiyor; en acı adaçaylarını hafif kırgınlığı olunca lıkır lıkır içiyor; ancak nasıl yeriz, kalır malır diye vazgeçtim almaktan.

Sonra tesadüf bu ya kızkardeşim, eşi ve küçük yeğenim bize geldiler. Gelirken de kayınvalidesinden gelen Trakya ayvalarından getirmişler epeyce. Ne yapsak, ne etsek de bu kadar ayvayı yesek derken; eşi haydi bize ayva tatlısı yap dedi. Hiç denemediğim, çok da tatmadığım bir tatlı. Tarif araştırdım, ona sordum buna sordum, en sonunda kendim harmanlayıp bir tarif uydurdum..

Fotoğraflar yukarıda, tarif aşağıda, buyrun bakalım...

AYVA TATLISI

Malzemeler:

* 3 bütün ayva
* 450 gr toz şeker (Daha tatlı olsun isterseniz 500 gr da olur. Ben meyvenin mayhoş tadını kaybetmesini istemedim.)
* Bolca iri parçalı ceviz
* Tane karanfil
* Su
* Dr Oetker "Kaymak Tadında" (İlk denemem, gayet memnun kaldım. Kahvaltıda da reçel, bal ile güzel oluyor. )

Yapılışı:

Ayvaları soyup, ikiye bölüp çekirdeklerini çıkarın. Geniş bir tencereye ayvaları dizin. Her bir ayva göbeğine çıkardığınız çekirdekleri, tane karanfilleri koyun. Her bir göbeğe 3 adet karanfil yetecektir. 3 su bardağı soğuk suda Şekeri eritin, ayvaların üzerine dökün. Kısık ateşte ağzı kapalı olarak pişirin. Ayvalar yumuşayınca pişmiş demektir.İsterseniz 10 dk fırında karamelize edebilirsiniz.Ceviz ve "Kaymak Tadında ya da" zevkinize göre süsleyip servis edin.

Afiyet olsun....

ZENCEFİLLİ YENİ YIL KURABİYELERİ

2011-12-17T13:47:00.000+02:00

Yine bir yarışma tarifi ile karşınızdayız efem...Diğer yarışma sonuçlarını soracak olursanız henüz muvaffak olduğum bir yarışma yok :)) Azimliyim, devam ediyorum ama...

Bu aralar mutfaktan çıkamaz oldum iyice. İş zaten beni bütün gün neredeyse mutfağa kilitliyor. Hesaptı, kitaptı, pişirdim, taşırdım derken epey vakit alıyor. Eee sonra evin günlük yemeğini yapıyorum, oğlana bazen ayrı bir şeyler pişiriyorum. Bir de bu ara diyet işi çıkınca kendime de özel pişirir oldum. Arada böyle yarışma marışma da eklenince "mutfakta 24 saat" isimli mini dizimizi çekiyoruz resmen. Oğlum da bütün gün benim yanımda. Kah beni seyrediyor, kah bir şeyler kemiriyor. Bazen tencere tavaları dövüyor.... Bazen düşünüyorum da ileri de ya çok ünlü bir ahçı olacak oğlum, ya da obez :)))

Gelelim kurabiyelere...Yarışma konusu yılbaşı hazırlıkları idi. Benim de aklımda oğluma ve yeğenime kurabiye pişirmek vardı zaten. Neden zencefilli, tarçınlı bir yılbaşı kurabiyesi olmasın dedim konuyu duyunca.

Buyurun tarif burada... Tarifi bir kaç Amerikan tarifini modifiye ederek oluşturdum...

Malzemeler:

2 ölçü beyaz un
1 ölçü tam buğday unu
1/2 ölçü esmer şeker
1 paket kabartma tozu
10 adet toz hale getirilmiş karanfil
2 çay kaşığı toz tarçın
1/2 çay kaşığı tuz
1 çay kaşığı toz zencefil
1/4 çay kaşığı muskat rendesi
1 yumurta
1 portakal kabuğu rendesi
1 ölçü erimiş tereyağı

Yapılışı:

Çukur bir kaseye un, baharatlar, kabartma tozuve tuzu eleyin.Başka bir kasede tereyağı ve şekeri krema haline gelene kadarmikser ile çırpın. İçine yumurtayı ekleyerek çırpmaya devam edin. Rendelenmişportakal kabuğunu da ilave edip mikserin ayarını düşürerek çırpmaya devamedin.Daha sonra unlu karışıma, tereyağlı karışımı ilave ederek ele yapışmayanbir hamur elde edene kadar yoğurun. 2 saat buzdolabında dinlenmeye bırakın.Dinlenme bitince, fırın ısısını 190 Cye ayarlayın. Hamurunuzu merdaneyardımıyla incelterek (0,5 cm) kurabiye kalıplarınızla kesin. Yağlı kağıtserdiğiniz fırın tepsisine dizin. Önceden ısıtılmış fırında 15 dk pişirin.Kurabiyeleriniz soğuyunca süsleme glazürleriyle dilediğiniz şekilde süsleyebilirsiniz.

NOT: Diyetteyim dedim ya ben sadece ucundan tadına baktım azıcık, ama o mutfağı dolduran tarçın, zencefil karışımı nefis baharat kokusu başımı döndürdü bilesiniz...

DİYETTEYİZ...

2011-12-13T21:50:00.000+02:00

Evlilik, hamilelik, doğum, bebek derken kendimi biraz ihmal ettiğim ve saldığım yönünde bir tespitte bulundum geçen sabah. Şöyle bir silkinip kendine gelme zamanı geldi.

Önce gittim saçlarımı kestirdim. Sonra ne zamandır ihmal ettiğim elbise dolabı yerleştirme operasyonuna giriştim. Atılacaklar, satılacaklar derken epey bir düzenleme yaptım. Ardından da geçtiğimiz hafta başında diyet yapmaya başladım.

70 kg başladım, hedefim Mart-Nisan gibi 58 olmak. Şu an 67'yim.

Fotoğraftaki leziz salata fotoğraf arşivimden. Bu aralar aramız çok iyi de, hatırı kalmasın diye yayınlayayım dedim:)))

İyi akşamlar.

KARDEŞ BLOGUM

2011-12-09T22:31:00.001+02:00

Kız kardeşimin birbirinden özel tasarımları, belki sizin de ilginizi

çeken bir parça vardır, kimbilir...Tam da yeni yıl yaklaşırken,

özel bir hediye vermek isteyeceğiniz dostlarınız için...

PAT TASARIM...

http://pattasarim.blogspot.com/

FAZLA HAMIRLI...

2011-12-01T17:47:00.001+02:00

Şimdi size bir hikaye anlatacağım....

Henüz ilkokul 5. sınıfa gidiyordum, mutfak aşkım o zamanlarda da had safhadaymış anlaşılan ki yemek tarifi kitaplarını, annemin, anneannemin tarif defterlerini karıştırmaya bayılırdım. Hatta bu defterleri saklıyorum. Kendi el yazılarıyla yazılmış tarifler hep. Kendi yorumları, kolay hatırlayabilmek için kendi koydukları isimlerle. "Semine'nin poğaçası", "Beğendiğim gazozlu kek" gibi. Sayfalara yer yer yağ damlamış, belli ki tarife baka baka yapılmış, sayfa çevrilirken de ellerden yağ damlayıvermiş işte. Bazen de yaprakların arasında bir saatli maarif takvimi çıkar. Arkasında beğenilen ve denenecek bir şey vardır muhakkak. Mektup zarfına yazılmış bir reçete ya da gazeteden elle koparılmış bir "püf noktası"...

Neyse gelelim hikayeye...

Annemin memleketi olan Uşak Ulubey'de "HAMURSUZ" diye bir hamur işi vardır. Hatta yöresel dilde "HAMIRSIZ" dır ismi.

Mayasız yapıldığı için böyle deniyor olmalı. Anneannem bir iki yapmıştı küçükken. Tarif defterini kurcalarken ben de şöyle bir göz ucuyla okumuştum o yaz İzmir'e gittiğimde. Demek ki ilgimi de çekmiş.

Bir gün kardeşlerimle evde yalnızken ne yiyelim, ne yiyelim diye düşünüyorduk. O zamanlar annem tam gün çalışıyordu. Müdür muaviniydi. Biz üç kardeş genelde başımızın çaresine bakardık. Annem bize muhakkak bir şeyler bırakırdı yiyecek. Genelde ısıtıp onu yerdik. Bazen de hazırlayamamış olacak ki biz tost, menemen vs ile doyururduk karnımızı. Ben yumurta pişirirken bile kardeşlerimi başıma toplar, televizyon çekimi misali anlata anlata pişirirdim. Tabii dinleyen kim, onlar kaçıp giderlerdi.

Neyse nerede kalmıştık. Haa ne yiyelim diye düşünüyorduk...Benim aklıma hemen bu "HAMURSUZ" geldi tabii. Sanki çok kolay bir şey de...Kim bilir nasıl hatırladıysam artık; kötü, yapış yapış bir şey vücuda geldi :)) Etraf battı, sonuç berbattı...Yenecek tarafı yoktu bizim zavallı "HAMURSUZ"un. Annemin çok kızcağını düşünmüştüm. Evin çöpüne atsam görebilirdi, ben de küçük kardeşimi mahallenin büyük çöp bidonuna yolladım. O da söylene söyle gitti tabii. Yine yumurtaya talim ettik...

Bizim için o gün bir sır olarak kaldı.

Yaptığımız hamur işine de kendimizce bir ad koymuştuk "FAZLA HAMIRLI"

Bakalım tarifini bu sefer tam öğrenince yapacağım, size de yazarım sonucu :))

Not: Fotoğraflar http://www.ulubeyweb.com/hamursuz.html web sitesinden alıntıdır.

MAGGİ FIRINDA MAKARNA HARÇLARI-1

2011-11-30T12:22:00.001+02:00

Merhaba sevgili dostlar. Yeni ürünleri denemeye bayılıyorum ben de her bayan gibi. Bu biraz da özel merakımdan kaynaklanıyor, biraz da Gıda ArGecisi olmamın getirdiği bir alışkanlık sanırım. Markete gittiğim zaman muhakkak yeni ürünlerden almaya ve denemeye çalışırım. Bundan sonra sizlerle de paylaşayım diyorum, ne dersiniz?

Bu makarna harcını da yeni gördüm ve denemeye karar verdim. Üzerinde yazan tarifi değiştirdim biraz. Tarifte kıymayı hafif kavurup domates ileve etmemiz isteniyordu. Ben domates, soğan, kırmızı, yeşil biber, bolca sarımsak koyup rondodan geçirdim. Daha sonra bu karışımı da kıymaya ilave edip biraz daha kavurdum. Su ve harcı ilave edip kaynattım. Bir fırın tepsisine çiğ makarnaları ve üzerine bu pişirdiğiniz harcı döküp fırında, paketin üzerinde belirtilen süre ve ısıda pişirdim.

Sonuç mükemmeldi. Tavsiye ederim...

Sırada Ispanaklı harç var...

Afiyet olsun

BENDE HATIRASI OLAN ETLİ PATLICAN SARMA

2011-11-26T17:20:00.000+02:00

Bir kır düğününde gelin oldum ben... Hayallerimin kasabasında, yakın aile dostlarıyla, samimi, eğlenceli bir düğünde. Bol bol Ege yemekleri yendi, incesaz eşliğinde şarkılar türküler söylendi. Hayatım boyunca unutamayacağım bir gündü benim için. Sevdiğim adamla beraber el ele yola çıktığımız gün...

Vallahi öyle aman dur gelin hanım çok oynamaz, kızım ne yapıyorsun sen gelin hanım düğün yemeğinin ucundan azıcık tadar diyenlere kulak asmadan bir yedim, bir oynadım ki sormaya görün... Sanırım en çok ben eğlendim :) Belki de bendeki telaş, heyecan ve ne yaptığını bilmez halde koştururken izleyen herkes eğlenmiştir kim bilir.

Yemekler çok nefisti. Düğünümüzü yaptığımız butik otelin sahibesi Yunan asıllı bir Türk olunca çeşit çeşit Ege lezzetleri şenlendirdi bizleri. Keşke bir kaç da ziyafet tabaklarının fotoğrafını çekseydim diyorum şimdi...

Düğün menüm klasik bir ordövr tabağı ile başlıyordu. Çeşit çeşit Ege otları, zeytinyağlıları içeren. Sonra ara sıcak olarak "Mitite" köfte ve keçi peynirli sigara böreği ikram ettik konuklara. Ana yemek "Etli patlıcan sarma", "Şehriyeli pirinç pilavı" idi. Sonra buz gibi İzmir karpuzu, kavunu. En son da düğün pastası. Yediğim en güzel düğün pastasıydı. Bir tabak daha istedim vallahi... :))

Geçenlerde yaz patlıcanlarının artık son demleriyken "Etli patlıcan sarma" yaptım ben de. Ne de olsa bende hatırası var....

Malzemeler

4 adet Patlıcan
1 adet kuru soğan
2 adet kırmızı biber
3 adet sivri biber
2 adet domates
4 diş sarımsak
500 gr dana eti
Tuz, karabiber

Yapılışı

Parça etler küp doğranmış soğan ve küçük doğranmış sarımsak, domates rendesi ile yumuşayana kadar kavrulur. Tuz, karabiber ilave edin. Harcı soğumaya bırakın. Bu arada patlıcanları boyuna ince dilimler halinde kesin. Kızgın zeytinyağında kızartın. Kırmızı biberleri ve sivri biberleri de uzun şeritler halinde kesin ve kızartın. Daha sonra patlıcan dilimlerini bir tabağa "+" şeklinde koyun. İçine bolca harç koyun. Sonra patlıcanların açıkta kalan uçlarını tepede birleştirin. Üzerine kırmızı ve yeşil biberleri yine "+" şeklinde koyun. Üzerine bir kürdan saplayarak hepsini birbirine tutturun. Oluşan bohçaları bir fırın tepsisine dizip 200 derecelik fırında 20 dk tutun.

Bu nefis lezzeti siz de tadın, yerken de beni anın. Afiyet olsun...

ANNEANNEMİN MEŞHUR EV EKMEĞİ

2011-10-28T19:06:00.001+03:00

YİNE YUVAMAYALI BİR TARİF :))

MUTFAKTA ÇALIŞMA SANATINI VE BİR SANATÇI CİDDİYETİ veYARATICILIĞIYLA YEMEKLER YAPMAYI RAHMETLİ ANNEANNEMDEN ÖĞRENDİM BEN. BU DA ONUNSIK SIK YAPTIĞI ve TÜM AİLENİN SEVEREK TÜKETTİĞİ MEŞHUR EKMEĞİ...

1 ÇAY KAŞIĞI TUZ

1 ÇAY KAŞIĞI TOZ ŞEKER

3 BARDAK UN

1 BARDAK TAM BUĞDAY UNU

2 BARDAK KEPEKLİ UN

1 BARDAK MISIR UNU

1 PAKET YUVA MAYA (11 GR)

1,5 BARDAK ILIK SU

TÜM MALZEMELER ILIK SUYLA YOĞURULUR, YOĞURMA KABI SICAK SUDOLU BİR KABIN İÇİNE OTURTULARAK MAYALANMAYA BIRAKILIR. YAKLAŞIK 45 DK SONRAHAMUR MİKTARI İKİ KATINA ÇIKINCA, HAMUR YAĞLANIP HAFİF UNLANMIŞ FIRIN KABINAALINIR. ÜZERİNE ILIK SU SÜRÜLEREK KALIBA İYİCE YAYDIRILIR. TEKRAR KABARMASIİÇİN ILIK FIRIN İÇİNDE (40-45 DERECE)BEKLETİLİR. YAKLAŞIK 30 DK. SÜRE SONUNDAFIRIN İÇİNDEN HİÇ ÇIKARILMADAN FIRIN 200 DERECEYE ISITILIR. 15 DK 200, 45 DK170 ve 30 DK 150 DERECEDE TOPLAM 90 DK PİŞİRİLİR. ÜSTÜ VE ALTI KIZARINCAFIRINDAN ALINIP KAPTAN ÇIKARILIR. PİŞEN EKMEK KALIN ve TEMİZ BİR BEZE SARILIPPOŞETE KONUR. BİR SÜRE SONRA POŞETTEN ÇIKARILIR.

AFİYET OLSUN.

KEREVİZ SOSLU EV YAPIMI KEPEKLİ ERİŞTE

2011-10-22T09:28:00.000+03:00

YARIŞMALARA TARİF GÖNDERME MACERAMIZ DEVAM EDİYOR. MAGGI HER AY İÇİN BİR KONSEPT BELİRLEMİŞ, BU AY KONU MAKARNALAR. BEN DE AŞAĞIDAKİ TARİF İLE KATILDIM...

BEBEĞİME SAĞLIKLI YEMEKLER YAPMA MACERAM DEVAM EDİYOR, YAZ

SONUNDA HA GAYRET BİR DE ERİŞTE YAPALIM DEDİM. ERİŞTEYİ SEVERİM

HEMBESLEYİCİ, HEM LEZZETLİ HEM DE GELENEKSEL. AYRICA TÜM AİLE

BİREYLERİ SEVEREKTÜKETEBİLİYOR. MESELA BENİM 11 AYLIK OĞLUM MİNİK

PARMAKLARIYLA HER BİR ERİŞTETANESİNİ YAKALAYIP YAKALAYIP

YUTUYOR, ETRAFA DÖKE SAÇA...

MALZEMELER

5 YUMURTA SARISI

1 YUMURTA

1 TATLI KAŞIĞI TUZ

ALDIĞI KADAR KEPEKLİ TAM BUĞDAY UNUUN

1 ORTA BOY KEREVİZ

ZEYTİNYAĞI

YOĞURT

SARIMSAK

YUMURTA SARILARI VE BİR TAM YUMURTAYI İYİCEÇIRPIN, ÜZERİNE TUZ VE ALDIĞI KADAR KEPEKLİ TAM BUĞDAY UNU İLAVE EDİN. KULAK MEMESİNDENSERT BİR HAMUR OLUNCAYA KADAR İYİCE YOĞURUN. HAMURUN ÜZERİNİ NEMLİ BİR BEZLEÖRTÜP 2 SAAT DİNLENDİRİN. HAMURU ÜÇ BEZEYE AYIRIP, ÜÇÜNÜ DE AÇIN. HAMURLARIUNLAYIP 1 SAAT KURUMAYA BIRAKIN. DAHA SONRA 3 CM GENİŞLİĞİNDE ŞERİTLER HALİNDEKESİN. BU ŞERİTLERİ ÜST ÜSTE KOYUP KALINCA ENLİ KESİN. 2-3 GÜN KURUMAYABIRAKIN. KURUYAN ERİŞTELERİ BEZ KESEDE SAKLAYABİLİRSİNİZ. BİR BÜTÜN KEREVİZİGÜZELCE SOYUP KÜP KÜP DOĞRAYIP BUHARDA BİR GÜZEL HAŞLAYIN VE SOĞUMAYA BIRAKIN.BİR AVUÇ ERİŞTEYİ ZEYTİNYAĞINDA HAFİFÇE KAVURUN PEMBELEŞİNCE ÜZERİNE ÜÇ AVUÇERİŞTE DAHA ATIP BİRAZ DAHA KAVURUN. ÜZERİNE 1-2 OLACAK ŞEKİLDE ILIK SU KOYUPKAPALI TENCEREDE SUYUNU ÇEKENE KADAR PİŞRİN. ARADA KONTROL EDEREK SICAK SUİLAVE EDEBİLİRSİNİZ. PİLAV USULÜYLE PİŞECEK YANİ. BİR KAPTA YOĞURT ve DÖVÜLMÜŞSARIMSAĞI GÜZELCE KARIŞTIRIN, BUHARDA HAŞLANMIŞ KEREVİZLERİ PÜRE HALİNE GETİRİPYOĞURDA KARIŞTIRIN. ERİŞTELERİ SERVİS TABAĞINA ALIP KEREVİZLİ YOĞURTLAHARMANLAYIN. TAZE KEREVİZ YAPRAĞIYLA SÜSLEYEBİLİRSİNİZ...

AFİYET OLSUN...

YUVAMAYALI ÇITIR GEVREK...

2011-10-12T17:00:00.001+03:00

Mutfağı seviyorum ya, eh bu aralar da profesyonel ArGe'ci oldum yeniden. Sahi demişmiydim homeoffice çalışmaya başladım diye?

Yuva Mayanın yarışmasını duyar duymaz hadi bir deneyeyim bakalım dedim. Zaten Ekmek yapma makinesi alma niyetindeydim diğer hediyeler sizin olsun bana bu yeter :))

Biz Türkler için; zengin, fakir fark etmez, dumanı üstünde, sıcacık, çıtır çıtır bir simit (İzmir'de gevrek)kahvaltı sofralarının en büyük zenginliğidir.Kahvaltı'da ya da canınız çektiği herhangi bir zamanda çayımı gevreksiz içemem diyorsanız buyurun buradan yakın...

Malzemeler

1 su bardağı (200 gr) un
1 kahve fincanı (35 gr) tam buğday unu
1 yemek kaşığı (15 gr) mısır unu
1 yemek kaşığı (15 gr) toz şeker
1 kahve fincanı (33 gr) zeytinyağı
1/2 su bardağı su (100 gr) su
1 çay kaşığı (5 gr) tuz
1 tatlı kaşığı (5 gr) YUVA MAYA
Susam

Hazırlanışı

Susam hariç tüm malzemeleri karıştırarak ele yapışmayan sert bir hamur haline gelene kadar yoğurun.(Yaklaşık 10 dk) Hamuru yoğurma kabında 10 dk dinlenmeye bırakın.

Hamuru dinlenme süresi bitince dört eşit parçaya bölün ve her bir parçayı yuvarlayarak dört beze elde edin. Bezeleri tezgah üzerinde iki el ile açarak 20şer cmlik rulolar elde edin. Ruloları 10 dk tezgah üzerinde dinlendirin.

Dinlenme süresi bitince her bir ruloyu hafif yağlanmış tezgah üzerinde uzata uzata iki elinizi kullanarak açın. Uzun ince bir şerit olana kadar. (Yaklaşık 80 cm)

Her bir şeridi ortadan ikiye katlayıp kendi üzerinde bükün.Uçlarını birleştirin. Elinizde dört adet burgu halinde çemberiniz oldu.

Her bir gevrek çemberini önce içme suyu dolu derin bir kaba daldırın. Sonra içi susam dolu kaba batırın. Gevrekleri iyice susama bulayın.

Susama bulanan gevreklerinizi fırın tepsinize aralıklı olarak dizin. Tepsiyi 40 derecelik fırında 20 dk mayalanmaya bırakın. Süre dolunca fırından çıkarın. Fırınınızı 200 dereceye getirin ve iyice ısıtın. Gevrekleri fırına verin ve yaklaşık olarak 15-20 dk üzerleri kızarana kadar pişirin...

Afiyet olsun...

DOMUZCUK BEBEK BİSKÜVİLERİ

2011-09-13T18:09:00.000+03:00

Oğlum 9 ayını devirdi bile. Ek gıdalara çoktan başladık. Yeni yeni tatları

deneyip öğreniyoruz yavaş yavaş. Bu aralar özellikle akşam üzerleri değişik bir

şeyler yemek istiyor meyve ve yoğurt sonrası. Eline bebek bisküvisi verdim

geçen gün çok hoşuna gitti. Oğluma mümkün olduğunca her şeyi kendim

hazırlamaya çalışıyorum. Hazır, yapay şeyleri eve sokasım gelmiyor hele de

bebeğim için. Elimde bebek bisküvisi adı altında bir kaç tarif vardı. Ben

kendime göre şekillendirip bu tarifi uygulamaya karar verdim. Bu bisküvi hem

bebekler, hem de bütün gün çocuk peşinde koşup yorulan annelerin çay-kahve

molaları için... Şimdiden afiyet olsun...

Haa bu arada yeniden Gıda ArGesine dönüş yaptım. Şimdilik evden çalışacağım.

Bu aralar muffin denemeleri yapıyorum elinizde değişik tarifler varsa

paylaşımlarınızı beklerim...

DOMUZCUK BEBEK BİSKÜVİSİ

Malzemeler

2 çay bardağı tam buğday unu

1 çay bardağı pirinç unu

1 çay bardağı mısır unu

1/2 çay bardağı irmik

2 yemek kaşığı tereyağı

1/2 çay bardağı zeytinyağı

2 yemek kaşığı pekmez

1/2 şeftali püresi

Süt

YAPILIŞI

Süt hariç tüm malzemeleri bir kapta karıştırın. Kulak memesi kıvamında bir

hamur elde etmek için süt ile ayarlama yapın. Ben 1 çay bardağı kullandım.

Hamuru merdane ile inceltip kurabiye kalıbı ile şekil verip yağlı kağıt serdiğiniz

fırın tepsisine dizin.

Önceden 180 dereceye ısıtılmış fırında

20-25 dakika tutun. Pişen kurabiyeleri

fırından çıkartın, zira çabuk sertleşiyor.

Bebeğinize ister atıştırmalık olarak ya

da mamalarına ezerek verebilirsiniz.

İSRAF

2011-08-19T22:59:00.000+03:00

Bugünkü konumuz İSRAF. Televizyon izlemekle pek aram yoktur bilenler bilir. Bazen sadece göz ucuyla bakıyorum. Denk geldikçe dikkatimi bir şey çekiyor, bilhassa Türk yapımı dizilerde. Manzara şöyle; aile sofrada, yemek yenecek. Sofrada çeşit bol, yiyecekler, içecekler, tatlılar, tuzlular...Ne ala Allah arttırsın. Yanlış olansa yemek bitip herkes sofradan kalkınca ortaya çıkan manzara. Herkesin tabağındaki yiyecekler olduğu gibi duruyor, bardakların yarısından fazlası dolu... Ya da bir cafe manzarası, çift canımsın, cicimsin muhabbetinin ardından kalkıyor elele. Ne o bardaklardaki çaylar olduğu gibi duruyor.... Yerli dizilerin bu kadar çok izlendiği, çoluk çocuk her kesimin bu yapımlardan etkilendiği ülkemizde aslında diziler halkımızı eğitmek için çok güzel birer eğitim aracı olabilir bence. Herkes yiyeceği kadar yemeği tabağına alsa ve sonuna kadar bitirse, cafeden ayrılmadan esas kız esas oğlana "sevgilim iki saniye bekler misin, bardağımdaki çayı bitireyim de öyle kalkalım" dese, kullanılmayan odalardan çıkarken lambalar söndürülse fena mı olur? Bu bilinci edinmiş toplumlar boşa giden bir pirinç tanesinin değerini altına eşdeğer saysa; herkes dünyamızın nimetlerinden sadece "TÜKETEBİLECEĞİ" kadarını kullansa ve fazlasını çarçur edip başkalarının hakkını gasp etmese ve GEREKSİZ TÜKETİP İSRAF etmese ne güzel olurdu...İşte o zaman ne Somali'de açlıktan çocuklar ölür, ne çevre kirlenir, ne de türler yok olurdu.......

BİR DİLİM KAHVENİN KAÇ YIL HATIRI VAR?

2011-06-22T17:55:00.000+03:00

Merhaba sevgili dostlar...

Minik oğlumla düştük İzmir yollarına. Bir süre buralarda olacağız. Ona çocukluğumun geçtiği yerleri, sevdiğim tatları, hayallerimi süsleyen bu kenti, her şeyi ama her şeyi o henüz anlamasa bile bir bir anlatmak istiyorum. Bu kim bilir bir ömür sürecek ve hepsini anlatamayacağım belki de... Olsun ben şimdiden başladım bile. DOMATIN kırmızısından, enginarın yeşiline ....

Fotoğraftaki keki İstanbul'da tatil öncesi kilerdeki son malzemelerle yaptım. Baktım Türk kahvesi epeydir duruyor, bayatlamaya yüz tuttu neredeyse. Türk Kahveli kek ile değerlendireyim dedim. Malzemeler ve tarif aşağıda. Biz çok beğendik, siz de deneyin bence...

Malzemeler

3 adet yumurta
2 su bardağı toz şeker
1 su bardağı süt
1 fincan sıvıyağ
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilin
3 çorba kaşığı Türk Kahvesi
3 çorba kaşığı Kakao
2 su bardağı un
1 su bardağı mısır unu
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz.

Yapılışı

Şeker ve yumurtaları iyice çırpın. Diğer tüm malzemeleri derin bir kapta karıştırın. Önceden yağladığınız kek kalıbına dökün. 170 derecelik fırında 40 dakika pişrin.

Afiyet olsun..

BAHARI BEKLEYEN KUMRULAR GİBİ....

2011-06-09T17:27:00.000+03:00

Bilmem farkında mısınız a dostlar, artık bahar mahar gelmiyor. Sonbahar tadında uzunca bir kıştan sonra yaz çat kapı geldi. Nemli, yağışlı günlere alışan bünyemiz birden kuru sıcağı görünce raydan çıktı adeta. Oysa kıştan yaza geçişte dengeyi sağlayan ılık bir bahar vardı evvelden... Tıpkı babayla evlatları arasında orta yolu bulmaya çalışan bir anne gibi. Bazen kış gibi babaya yakın; bazen de yaz gibi evlatlardan yana :)) Hepimizi, her şeyi etkiledi bu mevsimsizlik. Küçücük oğlum bile " Kalın kalın giyinirken birden beni niye soyuverdin a annem" der gibi yüzüme bakar oldu... Ne diyelim mevlam sonumuzu hayır eyleye...

Yeni bebekli annenin bir çok özlemi vardır. Bebeğine tüm vaktini ayırdığından yapmaya vakit bulamadığı, hep ertelediği şeyleri çoktur. Bu dönemde en çok özlediğim şeylerden biri de rengarenk pazarları gezmekti. Oğlum şöyle ele avuca gelir gelmez soluğu aldım semt pazarında. Gerçi Ege pazarları gibi değil buradaki pazarlar. Aynı yapma çiçekler gibi, sahici değil... Neyse....

Gelelim tarife... Bizim pazarda iki haftadır değişik bir tezgah kuruluyor. Bu adamcağız genelde Ege otları, değişik sebzeler, şifalı baharatlar satıyor ancak pek rağbet gördüğünü söyleyemeyeceğim. Yaşadığım semt genelde Batı Karadeniz ve İç Anadolu'dan göç etmiş. Bu nedenle pek talep yok bizim Ege otlarına. Bu hafta Girit kabaklarından görünce aldım hemen ve bir güzel de zeytinyağlı dolmasını yaptım.

MALZEMELER

4 tane Girit kabağı
1 Adet kuru soğan
4 Dal taze soğan
Yarım demet maydanoz
Yarım demet dereotu
Yarım demet taze nane
4 Çay bardağı yıkanıp ayıklanmış pirinç
1 çay bardağı zeytinyağı
Yarım limonun suyu
Tuz, karabiber

YAPILIŞI

Önce kabakları güzelce yıkayıp içlerini oyun. Çeperini mümkün olduğunca ince bırakın. (Ben içlerini derin dondurucuda saklıyorum. Mücver yapmak ya da başka şekilde değerlendirmek için.) Kapaklarını da inceltin. İç malzemelerini hazırlayın. Pirinç, yeşillikler, limon, tuz, karabiber ve yağı karıştırın. Bir kaşık yardımıyla kabakları doldurun. Kabakları tencereye dizip üzerine birazcık zeytinyağı gezdirin. Ben tencere olarak güveç tenceresi kullandım. Sonra kabakların kapaklarını kapatın. İçine 2 çay bardağı su koyun. Ağzı kapalı olarak kısık ateşte pişirin.

Afiyet olsun...

DİYABETİK KURABİYELER

2011-05-03T16:09:00.000+03:00

Sevgili arkadaşlar,

Daha önce de bahsetmiştim önceden diyet ve diyabetik gıda maddelerinin geliştirildiği bir firmada Ar&Ge biriminde çalışıyordum diye. Yani bu etkinlik konusu tam benlik... Ev sahibi Tadına Doyamadım...

Aşağıda da diyabetik bir kurabiye tarifi var...

MANTAR KURABİYE

Malzemeler:

- 1 su bardağı sıvı yağ

- 2 yumurta

- 1 su bardak diyabetik şeker (Benim geliştirdiğim tatlandırıcıyı kullandım ;-) )

- 500 gr nişasta

- 2 kaşık kepekli un

- 1 paket vanilya

- 1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

Malzemeleri karıştırarak yoğurun. Bir pet şişe kapağını kuru kakaoya batırın ve minik toplar kopardığınız hamura bastırın. Yağlı kağıt serdiğiniz fırın tepsisine dizin ve önceden 180 C' ye ısıttığınız fırında 40 dk pişirin. Afiyet olsun....

------------------------------------------------------------------------------------------------

GÜZEL ŞEYLER KOLEKSİONU

2011-04-15T19:41:00.000+03:00

Merhaba...

Küçükken (aslında hala :) ıvır zıvır toplamaya bayılırdım. Bunları özenle biriktirir, saklar, arada bir de çıkarıp bakardım. Neler biriktirmedim ki... Deniz kabukları, kurumuş çiçekler, eski paralar, değişik desenleri olan peçeteler, pul, eski kartpostallar, ilginç naylon torbalar, boşalmış ilginç ambalajlar, renkli çikolata kağıtları, ankesörlü telefon kartları, güzel desenli kumaş parçaları, meyve, sebzelerin kurutulmuş tohum ve çekirdekleri, renkli düğmeler.... hafızamı zorlasam daha da yazabilirim aslında. Bunları toplamaya karar verince kız kardeşimle kafa kafaya verir ve bir araştırma yapardık önce. Mesela peçete koleksiyonumuzu geliştirmesi için anneannemizden yardım alabilirdik kendisi ev gezmelerine sık giderdi çünkü. Ya da düğmeleri dayımdan isterdik, tekstilci olduğu için. Annem bizim için çekirdek ve tohumları kuruturdu. Babaannem de boşalmış makyaj malzemesi ambalajları toplardı eşten dosttan bizim adımıza. Bu koleksiyona da bir ad verdik aramızda. Güzel Şeyler Koleksiyonu....

Baktık ki bir gün koleksiyonumuz gittikçe genişliyor, altından kalkamıyoruz bari kayıt altına alalım dedik her bir parçayı. Odaya yayıldık, numaraladık hepsini. Sonra da ayakkabılığın kullanılmayan üst dolaplarına koyduk kutulayıp hepsini. Arada bir açıp bakardık hepsine. Zamanla, biz büyüdük hayal dünyamız küçüldü... Toplamaz olduk artık pek bir şey. Bir kısmını attık boya badana sırasındaki büyük temizlikte, bir kısmını da annem atmış zaten çaktırmadan...Ne zaman ki kız kardeşim evlenip evden ayrılacak oldu o zaman döktük ortaya kalanları. Bir bir hatırladık her parçanın hikayesini...O düğme ve kumaş koleksiyonunu aldı ben de peçete, kuru çiçek ve tohumları.... Şimdi keşke diyorum bu kadar büyümeseydim de yine kafa kafaya verip kardeşimle Güzel Şeyler Koleksiyonu yapsaydım ...

İZMİR'DEN ANNEM GELDİ....

2011-04-07T13:21:00.000+03:00

Havaların biraz bahara dönmesini fırsat bilen annem ve babam döküldüler İzmir yollarına. Şööyle gönüllerince bir kafa dinlediler. Ben de her gün aradım onları. Gidemedim ya aklım hep orada. Şu nasıl, bu nasıl. Hani bir ağaç vardı, o duruyor mu? Uğurlu inşaatın yaptığı ev ne renge boyanmış? Deniz dalgalı mı? Balıkçı Ali Dayının hanımı iyileşmiş mi? Bu sene hangi dere taşmış? Festivale gelecek sanatçılar belli olmuş mu? Yandaki boş araziye ev yapılmayacak değil mi? Erikler çıkmış mı? Kayısı çiçekleri, sümbüller açmış mı? Yeni zeytin yağları acımsı mı? Enginar kaça? Unutmadan bana gelirken yağ alın, bal alın, kereviz alın, enginar alın........... Bitmek bilmeyen sorular ve istekler listesi....

Ne bileyim oradan uzakta olunca ancak böyle hasret gideriyorum işte. Annemle babam da bir bir anlattıkça gözümde canlandırıyorum. Akşamüstü keskinleşen, rüzgarlı, soğuk havayı. Sobalardan çıkan taze is kokusuyla karışık batan güneşi. Havlayan köpeklerin eşlik ettiği savrulan ağaçları. Dalgalarla kıyıya vuran bütün bir yazın artığını...

Sağ olsun annemler de gelirken ne varsa getirdiler bana.

Bu Ali Şefik Baba ekmeği. Biraz sert ve kepekli bir tam buğday ekmeği. Isıtıp tereyağı sürerken "hımmm" diye tüm kasabanın lezzetini bir anda damağınızda hissediyorsunuz sanki. Bu fırının hikayesi de pek hoş doğrusu bende. Çandarlı'da üç tane fırın var. Biri manavların orada, biri iskele de biri de bu bahsi geçen Ali Şefik Baba fırını. İlk zamanlar bu fırından hiç alışveriş etmezdik. Sadece bayram günleri diğer fırınlar çalışmadığı için buradan mecburiyetten alırdık. Dededen kalma usulle kaşını gözünü yara yara ekmek çıkarırlardı çünkü. Her bayram koskocaman neredeyse on kişinin yiyeceği leziz ama kamyon tekeri havasında ekmek çıkarırlardı. Ya da şekilsiz ve yanmış olurdu ekmekler. Sonra kasabamız turistik oldukça diğer iki fırın yörenin güzel ekmeklerini yapmayı bıraktılar. İzmir insanının damak tadına uygun olmayan katkısı bol ıvırlı zıvırlı "topkek" tadında ekmekler yapar oldular. O sabahları mis gibi sıcacık pideleri, kepeği bol kara ekmekleri, hakiki çavdarlı ekmekleri yapmaz oldular. Gel gelelim dededen kalma yöntemlerde ısrarcı Ali Şefik Baba fırını eski düzeni tutturdu gitti. Ben de şekline şemaline aldırmadan aradığım lezzetteki kamyon tekeri büyüklüğünde doğal kasaba ekmeğini onlardan alır oldum.

İşte bunlar da taze gelinlik kızlar gibi saçlarını savuran kerevizler. Yaylayurt'lu kadınlar satıyor. Ben de Portakallı kereviz pişirdim bu güzelim kerevizlerle. Tarif burada. Hep yapıyorum ve severek yiyiyoruz.

Ege otlarını sever misiniz? Ben bayılanlardanım. Bir demet getirmiş annem. Kuzu kulağı, roka, turp otu (hardal)...

Turp otunu haşlayıp, zeytinyağı (hakiki Çandarlı yağı), limon ve sarımsakla sosladım.

Bunlar da körpecik enginarlarım. İçlerini oyup hakiki zeytinyağıyla dolmasını yaptım... Enginarların kabuklarını, yapraklarını da hiç atmıyorum ayıklarken. Haşlayıp suyunu bol limonla içiyor eşim detoks niyetine...

İşte böyle. Oraların güneşi, havası, suyu değmiş her şeyi bir damlasını bile ziyan etmeden pişirdik, taşırdık...
Sağlıcakla kalın.

AZ KURU AZ PİLAV

2011-03-16T13:07:00.000+02:00

Kuru fasulye sevmeyen var mıdır?

Türk yemek kültüründe önemli bir yeri var değil mi?

Değişik cinsleri ve pişirme usulleri var. Her zevke uygun. Acılı, sucuklu, pastırmalı, etli, kıymalı, zeytinyağlı, piyaz, pilaki..... liste uzar gider. Ben en çok zeytinyağlı, bol sebzeli ve Menemen'den aldığım toprak tencerede pişmiş olanı seviyorum.

Denemek isteyenler için işte benim tarifim;

1 ölçek kuru fasulye (Bir gece önceden soğuk suya ıslatılmış.)
2 adet kuru soğan
2 adet sivri biber (Biri acı, biri tatlı)
1 adet kırmızı biber
1 adet domates
1 yemek kaşığı biber/domates salçası
Zeytinyağı
tuz, karabiber

Önce soğanları zeytinyağında hafif kavuruyoruz. Çok değil ama. Sonra biberleri biraz kavuruyoruz. En son domatesi de ekleyip 5 dk çevirip salçasını ekliyoruz. Kuru fasulyeleri ekleyip üzerine kaynamış su ilave ediyoruz. En küçük ateşte yavaş yavaş pişiriyoruz. Suyu azaldıkça kaynamış su ekleyip ağır aheste fasulyelerin yumuşamasını bekliyoruz.

Kuru, pilavsız olmaz.... Hamilelikte aldığım ve epeydir kilerin bir köşesinde boynu bükük bekleyen kepekli pirinçten bir pilav yaptım. Eşim bu pirinci pek sevmediği için domates ile kamufle ettim, ama kandıramadım maalesef...

Arkasından da tatlı tabii...

Afiyet olsun...

PAZARCIYIM BEN PAZARCI...

2011-03-10T14:21:00.005+02:00

Büyük bir zevkle takip ettiğim bloglar var. Her sabah daha oğlum uyanmadan bazen aceleyle kahvaltı niyetine birşey atıştırırken göz atıyorum hepsine. Bu bloglardan biri üniversite yıllarından çok sevdiğim bir arkadaşıma ait. Küçüklüğünde annesinin zorla götürdüğü pazarlardan dem vurmuş, market maceralarını anlatmış; sonra sormuş okuyucuya marketçimisiniz yoksa pazarcı mı diye... Acaba ben neciyim diye gözlerimi kapattım şöyle bir.

Evet markete gitmeyi seviyorum. Bir kere çok pratik, almak istediğiniz her şey tek bir yerde. En son çıkan ürünlere hemen ulaşabiliyorsunuz, kilolarca değil adetlerle alabiliyorsunuz, hijyenik falan....

Ama gel gelelim benim aradığım "canlılık" yok markette. Şeftali alırken "bak hepsi alyanak çıkmazsa üşenmez geri getiririm" diye takıldığım siyah gür saçlı pazarcı yerine "Bilmem ne indirim kartınız var mı?" diyen ama yüzüme bile bakmayan kasiyer kız var. Fazla çıkan tartıyı "Olsun abla ikramımız olsun" diye hediye eden çocuk da yok ki markette. Bir de sanki sebzeler, meyveler daha bir diri, daha bir canlı pazarda. Gelinlik kızlar gibi saçını savuran kerevizler, renk renk, çeşit çeşit biberler, kokulu elmalar, tazecik enginarlar... Bir kere her şeyin tadına bakabilirsiniz. Eğer ki bir kasaba pazarıysa bu, bir avuç kiraz sorgusuz sualsiz sizindir. "Olsun kardeş bozuk yoksa haftaya verirsin" diyecek kadar bonkörleri de vardır. Ya da taze mi bu balıklar dediğinizde "Ablam bu hafta kefaller yaramaz, sen en iyisi sarıkanat al" diyen güvenilir balıkçılar... Peynirler, zeytinler... Çeşit çeşit otlar, şifalı baharatlar... Kılık, kıyafet gani... Hele yazın aldığım renkli terlikler. Çok mu yoruldunuz gezmekten çeşme var köşede, hoştur içmesi.. Karpuzlar kan, limonlar sarı, yemişler taze....

Sonra çeşit çeşit kalabalık var. Seyredilecek, resmedilecek çok çeşitte insan. Telaşlılar, sakinler, eleştirenler, çocuklar, büyükler, kavgacılar, saygılılar, yankesiciler....

Seviyorum pazarları... Özellikle kasaba pazarlarını...

Pazarcıyım ben pazarcı....

BAHAR GELSİN TEZ GELSİN...

2011-03-05T14:12:00.002+02:00

Neredeyse on beş gündür güneşi göremiyor İstanbul. Nasıl sıkıldım sormayın. E yağmıyor da doğru dürüst. Kapalı, sıkıcı, kasvetli bir güne uyanıyoruz her sabah.

Bu gün perdelerden sızan güneşi görünce büyük bir coşkuyla kalktım yataktan. Tüm perdeleri ardına kadar açtım, evimi bol bol havalandırdım. Oğlumu pencereden dolan güneş ışığına tuttum, onunla dans ettik bir de.Gözlerine dolan güneş ışığından rahatsız olup gözlerini yumup kırpıştırdı boyuna, pek sevmedi herhalde. Nasıl İzmirli bu anlamadım, alışacak mecbur :))

Oğlumla beraber evimizi temizledik. Ben yerleri vileda ile silerken o da kucağımda sağa sola bakınıp etrafa tükürükler saçtı, ya da mızır mızır söylendi boyuna.

Gerçi biliyorum bu yalancı bahar, yarın ve önümüzdeki hafta kar yağacakmış. Olsun ne çıkar. Ben bu günün tadını çıkardım....

Bol güneşli günler dilerim...

GÜZEL BİR SÜRPRİZ

2011-03-03T13:11:00.000+02:00

Dün eşim sana bir sürprizim var deyince telefonda tüm günüm dört gözle akşamı bekleyerek geçti. Su gibi akıp geçti vakit bu yüzden... Eşim bana öyle güzel sürprizler yapar ki. Hiç beklemediğim anda... Bazen bu adamı iyi ki karşıma çıkardın Allah'ım diye dualar mırıldanıyorum... Acaba bu sefer ne olacak diye beklerken ne oğlumun mızmızlığı, ne de insanın içini boğan karanlık gökyüzü ne de yapılmayı bekleyen onca iş canımı sıkamadı. Hatta çabucak akşam olsun diye koşunurken bir çırpıda yapıverdim hepsini.

Eşim çıkageldi sonunda. Ben içimden merak dalgası yükselirken soğukkanlılığımı koruyarak hiç o konuyu açmadım bile. Yemek yedik, bebeğimizi sevdik falan derken baktım hiç ses yok eşimde. Gene kendimi tutamayıp soruverdim " Eee sürpriz?" Sanırım o da bunu kasıtlı yapıyor. Beni kıvrım kıvrım kıvrandırmayı seviyor kanımca.

Size bir konudan bahsetmiştim evvelce. Almayı çok istediğim ve bulabilirseniz diye sizden de yardım istediğim bir kitap vardı. Nedim Atilla'nın Tarihten günümüze İzmir Mutfağı diye. İzmirden bir arkadaşa ısmarlamış kitabı epey önce, dün de getirivermiş arkadaşımız. Meğer 2. baskısı nihayet yayımlanmış. Bu sefer parlak kuşe kağıda, genişletilmiş ve bol resimli. Bayıldım, bayıldım... Ayrıca İzmir konulu başka kitaplarda var. Bütün gece kitaplarımı düşünerek mutlu, mesut uyudum...

Sevgiler, güzel sürprizlere...

2011-02-28T13:32:00.001+02:00

Merhaba dostlarım...

Uzun bir ayrılık sonrası görüşmek güzel ve ilk yazdığım günce gibi heyecan verici...

Şimdi merak edenler için madde madde özetleyeyim yaptıklarımı bu uzun ayrılık esnasında...

- Beyaz atlı prensimi buldum.

- Evlendim, yuva kurdum.

- Şirin mi şirin bir oğlan doğurdum...

Latife bir yana hamile olduğumu öğrenir öğrenmez daha sakin, huzurlu bir yolculuk için çalışma hayatıma erken ara verdim. Bebeğim o zamanlar 2 aylıktı henüz. Uzuuun bir Çandarlı tatiline çıktım önce. Anne olmadan, ana kucağının, baba sevgisinin tadını çıkardım bol bol. Sağlıklı beslendim, güneşlendim, yüzdüm. Eşimle doyasıya gezdim. Çalıştığım için hep ertelediğim hobilerimle ilgilendim. Efendime söyleyeyim iğne oyası öğrendim, resimler yaptım, kitaplar okudum. Eşime en sevdiği yemekleri yaptım. Çarşı-pazar gezdim. O kadar hareketli geçti ki günlerim hiç "yatıp dinlen bol bol" diyen büyüklerimin tavsiyelerine uyamadım bile...

Güzel ve problemsiz geçti anneliğe yolculuğum. En sonunda da şirin mi şirin, tosun mu tosun oğlumu aldım kucağıma. İlk bir ay o bana, ben ona alışmak için çabaladık durduk. Önümüzdeki pazar 3. ayımız bitiyor. Bazı şeyleri hallettik, bazılarını zamanla çözeceğiz. Bu konudaki deneyim, duygu ve düşüncelerimi payleşmek isterim. Özellikle tavsiyelerim olacak hafızam daha taze iken. (Bir arkadaşıma anlatırken yaşadıklarımı o dedi bana "E yazsana bloguna bunları" diye. Neden olmasın ama değil mi? )

Aklıma geldikçe yazacağım, siz de sorun olur mu? İçtenlikle yanıtlarım bildiklerimi...

Bazı gün oldu annelikten istifa edesim geldi, sonra oğlumun bana hayran hayran bakan gözlerini görünce içim eridi. Kah koltukta kucak kucağa uyuduk, kah sabahlara kadar koridoru turladık.

"İlk gülücük", "İlk agu" şimdilerde her gün yeni bir heyecanla güne uyanmak güzel... Neyi bekliyorum en çok biliyor musunuz? Yaz gelsin ve oğlum denizle, güneşle, İzmir'le buluşsun... Kısacık kollu elbiselerini giysin, başına iğne oyası yaptığım yazmaları taksın "minik efe" olsun...

Bugünlük bana ayrılan sürenin sonuna geldik, görüşmek üzere...

İŞTE GELDİM BURADAYIM...

2011-02-26T15:26:00.002+02:00

NE DESEM, NEREDEN BAŞLASAM BİLEMİYORUM.

EN İYİSİ HEP YAPTIĞIMIZ GİBİ, KALBİMİZ KADAR BEYAZ BİR SAYFA AÇMAK. BEN DE ÖYLE YAPIYORUM...

BAMBAŞKA TECRÜBELER EDİNDİM GÖRÜŞMEYELİ. EVLENDİM; EV ÇEKİP ÇEVİRMEYİ ÖĞRENDİM. ANNE OLDUM; HAMDIM PİŞTİM...

YENİDEN MERHABA, HAYATI BU SATIRLARDA PAYLAŞMAYA...

2010 ...

2010-01-03T22:36:00.000+02:00

2006 yılında sizlerle tanıştım bu satırlarda. Yazdım, yazdım, anlattım durdum. Beklediklerim vardı, olanlar olmayanlar. Kayıplarım da oldu, kazançlarım da az değil.

Artık çok sık yazmıyorum; sanırım satırlarda, hayallerde değil ben gerçeklerde yaşıyorum o Mahzun Prenses düşlerimi....

Sonra vakit oldu 2009. Seni tanıdım, seni sevdim.

Ömrümü seninle geçirmeye, artık bitmek tükenmek bilmeyen hayallerimi sana anlatmaya karar verdim.

Ellerin ellerimde olduğu zaman sanki kendimi daha ısınmış hissediyorum. Bu sadece ellerin benim ellerimden çok büyük olduğu için değil bence. Bence yüreğin de büyük senin ve o ikimizi de ısıtıyor.

Ne çıkar ki biz hep birlikte olunca yıl olmuş 2010, 2050...

Beraber nice yıllara, böyle güzel sofralarda yiyip içmeye gözümün bebeği....

TARİHTEN GÜNÜMÜZE İZMİR MUTFAĞI ve BENİM MUTFAĞIM...

2009-09-10T14:02:00.006+03:00

Merhaba sevgili dostlar;

Evlendik, barklandık; düğün dernek kurduk; tatile gittik geldik derken normal hayatın koşturmacasına karışıverdik. Soyadım değişik, oturduğum ev değişik devam ediyorum günlerime.

Bakmayın ben de değiştim biraz, sanki evlendim bir ay geçince duygularım, halim tavrım, duruşum değişti. Değişik bir psikoloji evli bir kadın olmak.

Uzun anlatıcam söz hepsini, hatta eşimle tanışma hikayemi... bu aralar yazasım var çok. Yağmurlu günlerden mi bilmem. Bol bol resim çekesim, anlatasım, yazasım var....

İlk heves kocama da bir güzel yemekler yapıyorum ki sormayın. O beğendikçe, yedikçe "Prenses hayatta yediğim en güzel sebzeli tavuktu..." dedikçe bal damlıyor yemeklerimden.

Oysa ben bazen uyduruveriyorum ki hepsini...

Geçenlerde İzmir'den getirdiğimiz keçi peynirini serptiğim makarnayı yedik beraber. "Vallahi prenses kuzu kessen bu kadar makbule geçmezdi" demesin mi :))

Seviyorum ben bu yemek yemeyi çok seven adamı...

Efendim şimdi gelelim başlığa.... Nedim Atilla'nın Tarihten Günümüze İzmir Mutfağı isimli kitabını arıyorum harıl harıl. Hem de belki 4 yıldır. Nedim Beyle'de irtibata geçtim. O ha bugün ha yarın basılacak diyor. Kitap da tükenmiş zaten İzmir Büyükşehir Belediyesi'nde.

Bulanınız, duyanınız edineniniz varsa bilgilendirin beni de a dostlar...

Haber bekliyorum sizlerden...

Selam ve sevgilerimle....

Prenses Evleniyor...

2009-07-21T11:17:00.003+03:00

Sevgili dostlarım,

Mahzun Prenses hayallerinin kasabası olan Çandarlı'da bir kır düğününde evleniyor...

Prensini buldu sonunda...

Yakında yeni maceralarım, düğünüm yeni evimin mutfağı ile huzurlarınızdayım...

Hepinizi kucak dolusu selamlıyorum...

BEN MEMLEKETİMİN ZEYTİN KOKULU DAĞLARINI ÖZLEDİM

2009-03-12T17:44:00.005+02:00

Zeytin kokan dağlarda elimde sopam, sivri bir kayanın ucuna ilişip güneşin batışını hülyalı gözlerle izlemeyeli o kadar çok oldu ki... Nasıl özledim anlatamam... Yapacak bir şey yok, gidemiyorum...

Şimdi gözlerimi yumuyorum ve kendimi bambaşka bir dünyada, orada hayal ediyorum...

Muhakkak saçları uçuran asi bir rüzgar ya da dizleri yırtan sivri çalılar olmalı bu manzarada. Kıyıda köşede sarı dağ çiçekleri açmış olmalı belki bir kaç tane kırmızı olanlardan da vardır. Ben en çok beyaz olup da tüylü olanlarını severim ama. Onları da hayal ediyorum şimdi.

İlkbaharda yemyeşil fışkıran çimenler kurumuş sapsarı olmuş bu mevsimde... Toprak da yer yer çatlamış zaten. Susuz bir kuraklık hakim dağlara ama yine de bir güzellik, doğallık kaplamış sanki her yeri. Huzur, yumuşaklık ve sessizlik dolduruyor içimi izlerken.

Kayalar üzerinde bir tablo misali renkli likenler gözüme çarpıyor bir anda. Hatta minicik taşların üzerini örtenlerini bile görüyorum. Yavaşça yerden bir taş alıp yanımdaki badem ağacında iri bir bademi nişan alıyorum bununla. Hiç beceremem ki zaten yine ıska...

Vazgeçip ilerideki zeytin ağacına yöneliyorum. İri yeşil zeytinler dizilmişler sıra sıra... Eylülde mevsim dönünce ne güzel etlenecek bunlar. Yere düşmüş ve kuşların gagaladığı bir tanesini alıyorum ve koyuyorum cebime. Eyvah sopamı ilk başta üzerine oturduğum kayaya yaslamıştım. Orada bırakmış olmalıyım. Gidip almaya da üşeniyorum. Dönerken alırım artık. Şimdi uzakta uçuşan bir kuş var onu izlemeliyim. Yerdeki tohumları yemek için daldan dala atlıyor ama bir türlü inemedi yere. Sanırım benim varlığım ürkütüyor onu.

Orada da gözlerimi kapıyorum tam da salkım saçak yapraklarını savuran iğde ağacının altında. Eski sokaklarda dolaştığımı hayal ediyorum mis gibi salça kokan, zeytinyağı kokan mavi boyalı kapılar arasında.

Kediler bile sakindir benim meleketimde hiç korkup da kaçmazlar sizden. Sevin bizi doya doya der gibi...

Ahh ahh ben memleketimin zeytin kokulu boz bulanık dağlarını özledim....

ELMA SİRKEM

2009-02-08T12:53:00.004+02:00

Duydum ki elma sirkesi çok faydalıymış.

Vücuttaki toksinlerin atılmasından tutun da karaciğer yağlarının parçalanmasına kadar bir sürü işe yarıyormuş.

Eee mevsim de elma mevsimi. Elma bulmak kolay.

Böyle işlere meraklı biri gerekli; o da var :))

Sonra yardımsever bir anne...

Güzel fotoğraflarla süslenecek üç haftalık "elma sirkesi" serüvenine hoş geldiniizz...

Şimdi size nasıl yapıldığını anlatayım. Tarif rahmetli anneannemden....

Önce iri güzel bir kaç elmayı bol suyla yıkayıp iyice temizleyin.

Geniş ağızlı derinliği az olan bir cam kabı da kaynar suyla yıkayıp kurutun.

Sonra elmaları rendeleyin ve kabın içine koyun.

Üzerine 2 kesme şeker ve 1 su bardağı kaynayıp soğutulmuş su koyun.

Kabın ağzına temiz bir tülbent koyup loş bir yerde bekletin.

Günde bir kere karıştırın....

Devamını beraber göreceğiz...

Ben şimdiden sirkemin olacağı günü dört gözle bekliyorum..

Şifa niyetine, yarasın...

DÜNYANIN EN İYİ KALPLİ KIZI POLONEZKÖYDE

2008-12-18T00:29:00.005+02:00

Ne zamandır yazmıyorum ben biliyorum.

Ancak bu günlerde bir başka esiyor rüzgar.

Ya da benim başımda kavak yelleri esiyor da ben öyle sanıyorum...

BÜYÜYÜNCE YAPACAKLARIM....

2008-10-20T21:46:00.004+03:00

Küçüklükten beri en sevdiğim şeydir hayaller dünyasında yolculuğa çıkmak. Zaman zaman sizlere de anlatıyorum ya aklıma gelenleri.

Kimi bir bir gerçek oluyor bu hayallerin kimisi de buruk bir tebessüm olarak kazınıyor hafızama. En çok da yağmurlu günlerde bulutların hareketlerini izlerken hayaller kurarım ben. Ya da dalgasız dümdüz bir denizi seyrederken. Bu hayaller bomboş pembe panjurlu ev hayalleri değildir sadece. Geleceğimi şekillendiririm dimağımda ya da geçmişimi sorgularım hafızamda. Yapmak istediklerimi isteyip de yapamadıklarımı hatırlarım bir bir.

İşte bu hayallerimden biridir balıkçı olmak...

Ya da bir balıkçı karısı....

Ne kadar huzurlu gelir bana avlanırken balıkçılar. Ağlarını tamir ederken yılların yorgunluğu kayıp gidiverir ellerinden sanki. Ya da geceleri balıkları ağlarına yönlendirmek için "pat pat" diye kocaman tokmaklarıyla denizi dövme sesleri ninni gibidir. İnanırım ki hayata karşı tüm öfkeleri bu dövüşlerle kaybolur gider. Eylül ayının gelmesini dört gözle beklerim ben bu yüzden. Balıkçılar o zaman gelirler benim küçük kasabama. Bazen Ayvalık'dan, bazen taa İstanbuldan. Şuayip Ketenci, İdris Reis gelmesini dört gözle beklediğim balıkçı tekneleridir.

Her akşam Aliağa'ya, Bademli'ye Çandar'lı körfezinin zengin balıklarına evsahipliği yapan açıklarına gider bu tekneler. Sabah daha kasaba halkı uyanmadan da dönerler kasaları sardalya, kefal, çipura, sarıkanat ile dolu olarak. Ben ise erkenden uyanır ve bu cümbüşü yakından izlemek için taş iskelenin direklerinden birine yaslanırım. Yanımda da bedavacı bir sürü kedi ile...

İzmir'e, İstanbul'a büyük şehirlere gidecek olan kasalar ayrılır önce ve buzhane arabaları yanaşır iskeleye birbir. Gümüş rengi tazecik balıklarla dolu kasalar yüklenir sırayla. Artanlar ise uykucu kasaba halkının satın alması için ayrılır. 2 kilosu 1 lira... Sadece yanınızda naylon bir poşet getirmeniz gerekir ama. Çünkü teknede yok. Sakın "Nasılsa iskelenin karşısındaki kahvenin köşesindeki fırından alırım" diye düşünmeyin evden çıkarken. Çünkü fırıncı bıkmış poşetlerini bir bir balık almak için gelenlere vermekten. O yüzden kapısına bir yazı asmış. "Balık için poşet verilmez" diye. Teknelerin önü meraklı kalabalık ve balık satın almak isteyenlerle dolup taşar. Bedavacı kediler de nasiplenir bu hengameden. Balıkçıların eli bol, nasılsa mevsim sonbahar denizde balık bol. Esirgemezler o yüzden.

Tutulan balıklar bitince sıra ertesi günkü ava hazırlanmaya gelir. Önce güverte yıkanıyor bol suyla genç tayfalarca. Sonra rengarenk kazaklar, fanilalar, çoraplar yıkanıp diziliyor iplere. Bir yandan da ağlardaki delikler onarılıyor yazınki kadar yakmayan öğle güneşi altında. Acıkan genç balıkçılar bıkmışlar belli balık yemekten ki kebap, lahmacun yiyiyorlar bir yandan. Yaşlı olanlarsa altın değerinde biliyor balığı ve kızgın zeytinyağında kızartıyorlar papalinaları....

Ben de karides aldım bu sefer. Biraz da tekir. (Balıkçı Recep Amca böcek diyor adına ben karides. )Kabuklarını ayıkladılar benim için. Tarifini de öğrendim hem güvecinin salatasının. Tam bir bardak suyu koyacaksınız tencereye dedi balıkçı ısrarla ama tam bir bardak su olacak. O kaynayınca içine karidesleri atacaksınız. 5 dakika sonra hemen alın ve üzerine zeytinyağını limonunu tuzunu soğumadan dökün. Onlar demlenirken roka, dereotu, domates doğrayın minik minik. Tekirleri de tava yaptım.

Güzel ve huzurlu bir günün sonunda lezzetli ve sağlıklı bir salata ile çıtır çıtır tazecik pembe tekirler.

Ne güzel bugün hem karnım hem de ruhum doydu.

İşte bu yüzden ben büyüyünce bir balıkçı olmaya karar verdim.....

SENİ ZATEN ZOR BULDUM VE KAYBETMEYE HİÇ NİYETİM YOK.....

2008-10-03T10:00:00.000+03:00

Yağmurlu bir gündü aksi gibi.

Önceden mailleşilmiş, randevu ayarlanmış, buluşma yeri ve saati belirlenmişti. Ama yağmur ikisinin de hesabında yoktu. Saatin 5 olduğu ve İstanbul'un cumartesi trafiği düşünülürse kızın belirlenen saatte orada olması imkansızdı.

Zaten heyecandan kızcağız yanlış otobüse bindiğini çok sonra farketmişti. Oysa buluşacakları noktaya çok daha kısa sürede gidebileceği bir kaç alternatif daha vardı. Biraz gerildi kız bu yüzden. Otobüs sıkışık, yağmurdan üstü başı ıslanan insanlar yüzünden nemli ve rutubet kokuyordu.

Hava kararmaya başladığı için kız otobüsün penceresinden yansıyan aksini inceledi telaşla. Bir yandan da gözü sürekli telefonunun saatindeydi. Özenle dalgalarını belirginleştiği kıvırcık ve gür saçları yağmurdan ıslanmış, rüzgarda işin içine girince tam bir felaket olmuştu. Oysa şirketten çıkmadan saçlarınının tam olmasını istediği gibi doğal, sade ama hoş olduğunu görerek gülümsemişti aynada kendine. Hatta hafif bir makyaj bile yapmıştı o gün alışılanın aksine. Zaten oldum olası cumartesi çalışmayı sevmezdi. Bugün çalışmıyor olsa ne kadar rahat hazırlanırdı randevuya. Sıkıntıyla "off" ladı. Bir yandan da değişik bir heyecan sarıyordu ve midesi ağrı ile bulanma arası kasılıp duruyordu. Yanındaki orta yaşlı çifte 3. belki 4. kere sordu. " Şey İncirli durağı..." "Tamam" dedi kibar adam gülümseyerek "Henüz gelmedik. Ben size haber vereceğim. Merak etmeyin."

2 aydır uzaktan birbirlerine yazmışlardı; ama seslerini, görüntülerini bilmiyorlardı. Ancak aralarında öyle güçlü bir çekim olmuştu ki. Aynı hayaller, hayata aynı noktadan bakış. Doğallık, sakinlik ve huzur istiyordu ikisi de. Birbirleri için yıllardır aradıkları insanlar olabileceklerine karar vermişlerdi uzaktan. Şimdi de sıra bunu gözleriyle görmeye gelmişti. Sanki yıllardır aşina oldukları insanlardı birbirleri için. Ya da kız öyle sanıyordu.

Onu seviyordu kız. Bunu henüz erkeğe açık yüreklilikle söyleyememişti ama bunu tüm benliğiyle hissediyordu. Çok sevildiğini de biliyordu. Sıcacıktı erkeğin içi de. Yoksa bu kadar heyecan neden olacaktı ki? 2 aydır yazıyor birbirlerini uzaktan da olsa tanıyor olsalar bile yüzyüze görüşme sıfırdan başlamak demekti.

En son maile telefon numarasını yazmıştı kız. Ararsa diye telefonunu sürekli kontrol ediyor, içten içe de sesini merak ediyordu. Bir yandan da heyecanı o kadar artmıştı ki erkek şimdi arasa ve "Kusura bakma ben gelemiyorum" dese çok sevinecekti. Heyecanla otobüsün yanaştığı durağın adına baktı. "İncirli" değildi. ....

Erkek de o sabah erken kalkmış, havanın yağmurlu olduğunu görünce sıkıntıyla esnemişti. Hiç sevmezdi traş olmayı. Aynada kendi yüzüne baktı. Kolonyayı bu kadar kullanmamalıyım artık diye söylendi. Saçlarını beyazlatıyordu kolonya. "Hay Allah" dedi "Şimdi yaşlı olduğumu düşünerek beğenmez bu kız beni" diye düşündü havluya yüzünü kurularken. Halbuki kızın onun beyazlaşmış ve yer yer seyrekleşen saçlarını okşamayı ve öpmeyi ne de çok seveceğini bilemezdi o zamanlar. Evinde minik bir misafir vardı geceden, uyanmış kocaman yeşil gözleri ile onu seyrediyordu. Gitti öptü minik prensesini. "Sence hangi gömleğimi giymeliyim" diye sordu yataktan inmeye çalışan minik prensesine. Koyu mavi gömleğini, bordo kravatını çıkardı dolaptan. Füme rengi pantolonu da giyince oda kapısından çıkmadan yakaladı minik prensesi. Bol bol öptü yanaklarından.

Onu bakıcısına bıraktı ve oradan doğru şirkete. Yoğun bir gündü. Yeni sezon gözlükleri alınmalıydı merkezden. Sonra onlara barkod verilecek sisteme girilecekti. Bir yandan da aklı son günlerde "radikam" diye sevdiği kızdaydı. O yüzden her girdiği kodu 2 belki 3 kere kontrol ederek giriyordu. Uzun planların ardından nihayet bugün radikasıyla buluşacak, fotoğraflarından görüp sevdiği, içinin ısındığı bu kızı yakından görebilecekti. Saate baktı 3'e geliyordu. Şimdi çıkması gerekti. Merkezden yeni gözlükleri seçecekti. Acele ile kıza yazdı. "Canım ben merkeze gidiyorum. Oradan okurum yazdıklarını"

Yağmur yolları arap saçına döndürmüş, Ataköy'e gelmesi planladığından daha uzun sürmüştü. Merkeze vardı. Gözlükleri seçti. Bir yandan da buluşma vakti yaklaştığı için gerildiğini hissetti. Bir sigara yaksam hiç fena olmaz diye düşündü. Arka tarafta depo olarak kullandıkları bölmeye geçti. Aynı zamanda patronun odası da orasıydı. Bilgisayarı görünce aklına geldi. Kızın numarasını almalıydı. Not etti dikkatle. Oradakilerle biraz sohbet etti. Yavaş yavaş çıkması gerekti. Daha ilk günden kızı bekletmemeliyim diye düşündü. Zaten yoğun programı yüzünden kız onun yanına geliyordu bir de bekletirse çok ayıp olacaktı. Arabaya gitti. Koltuğa oturunca aynaya şöyle bir baktı. Heyecanlımıyım diye sordu kendi kendine. Hayır diye düşündü. Yani evet aslında ama hayır... Kafası karıştı. İncirli durağının tam karşısındaki ışıklara gelince durdu. Arabayı park etti ve sevdiği kızı beklemeye başladı. Önce biraz arabada oturdu sıkıldı dışarı çıktı. Yağmur adamakıllı bastırmıştı. İri bir kaç damla gömleğini ıslatınca içeri girdi. Gelmeyecek mi yoksa diye düşündü. İlk defa çevireceği ama sonra hafızasına kazınacak numaraları çevirdi. "Alovv" neredesin gibisinden bir şeyler dedi. Karşısında biraz heyecanlı ve cılız bir ses "Alo" diye karşılık verdi...

Kız telefonu çalınca kurduğu düşlerden, minik bir sahil kasabasında henüz görmediği ama yıllardır tanıyormuşçasına sevdiği bu adamla kuracağı kalabalık aileyi, uzandığı divanda dizlerine yatan erkeğin seyrek saçlarını okşadığını ve öptüğünü düşlediği uykudan uyanıverdi . Numaraya baktı tanımadığı bir numaraydı, kayıtlı değildi. Heyecanlandı ve sesini kontrol edemeyerek acemi bir "Alo" dedi. Erkek nerede olduğunu sormuş ve o yolu tercih ettiği için yolu uzatacağını söyleyerek hafif sitem etmişti kıza. Kız 5 dk. sonra orada olacağını söyledi. Daha doğrusu öyle söylediğini düşünerek bir şeyler geveledi ağzında. Heyecanı daha da artmıştı. Yol şimdi bir köprü üzerinden aşağıya doğru kıvrılıyordu. Arkasında ayakta duran kibar adam kızın yavaşça omuzuna dokundu. "İncirli durağı burası". diye seslendi. Kız nazikçe gülümseyerek otobüsten indi. Serin hava yüzüne çarpmıştı. Etraf kapkaranlık olmuş yağan yağmurun oluşturduğu minik derecikler akıyordu. Erkeği aradı. Artık sesi titremiyor ve kendine güveni gelmişti. Sanırım serin hava iyi gelmişti heyecanına. Seni bekliyorum durağın karşısında ışıkların oradayım demişti erkek. Kız ışıklara gelince onu gördü uzaktan. Otomobilinden inmiş kızı bekliyordu. Bir an durdu kız. Ne kadar da sevimli görünüyordu erkek. Kızın içinden geçen koşa koşa yanan kırmızı ışığa aldırmadan karşıya geçip boynuna sarılıvermekti erkeğin; ama yapmadı. Gülümseyerek gitti erkeğin yanına. Öptüler birbirlerini yanaklarından. Nazikçe kapıyı açtı erkek kıza.

-"İşte ben" dedi. "Ben Al... Din..... tam karşındayım" dedi erkek. "Nasıl farklımıyım fotoğraflarımdan".

-"Pek değil" diye yanıtladı kız. Heyecanı daha da artmıştı. Araba ne hoş kokuyor diye düşündü. O arabaya her binişinde derin derin koklayacaktır kız erkeğin kokusuyla karışmış otomobil kokusunu bilhassa.

-"Sen aynısın" dedi erkek. "Aynı fındık burun, kırmızı minik dudaklar, minicik çene, güzelim saçlar..."

Kız utanmıştı bu sözlerden. Daha doğrusu erkeğin ona böyle demesi çok hoşuna gidiyordu ama utanıyordu yine de.

-"Biz hep böyle arabanın içinde mi oturacağız?" diye fırçaladı bir güzel erkeği.

Erkek biraz bozulur gibi olmuştu. Elbette güzel sevdiğini arabada ağırlayacak değildi. Zaten o da heyecanlıydı ama ne gereği vardı ki şimdi bu azarın. Hay Allah...

Az ileride minik şirin bir pastane vardı. Oraya götürmeyi düşündü erkek sevdiği kızı. Arabayı biraz ileriye park etti. Sonra arabadan indiler. Kız heyecanlı ve dalgındı. Az kalsın karşıdan gelen araba çarpıverecekti ona. Erkek nazikçe kızın belini kavradı ve onu geriye çekti.

-"Seni zaten zor buldum ve kaybetmeye hiç niyetim yok. Biraz dikkatli ol" diye gülümsedi yemyeşil güzelim gözlerinin içi büyük bir şefkatle parlayarak .

Kız da kocaman gözlerini erkeğin yeşil gözlerine dikerek baktı ve ona içinden dolup taşan sımsıcacık bir gülümseme ile karşılık verdi.

Bu her ikisi için de "Seni seviyorum" demekti...

İZMİR'DEN MUSİKİ İLE BAŞLAYAN AŞK HİKAYELERİ.....

2008-08-20T17:22:00.000+03:00

Mendilimin ucuna sakız bağladım sakız.

Doğru söyle sevdiğim sever misin başka kız?

Bildiğim eski bir İzmir türküsü bu sözlerle başlar.

Belli ki kalbi kırılmış kız sevdiği oğlana bu iki satır ile söylemek istediği her şeyi anlatmaya çalışır. Artık kız derdini tam anlatabildi mi ya da kalın kafalı oğlan kızcağızın ne demek istediğini anlayabildi mi ben bilemem.....

Benim hatırladığım bu türküye dair; canım anneannemin (Ekim ayında onu kaybedeli bir yıl olacak ve ben onu çok özlüyorum.) iş yaparken ince sesiyle kendi kendine "mendilimin ucuna...." diye mırıldanışıydı.

Küçük, kıvırcık saçları iki yandan örgülü, kapkara gözlü, minik burunlu, kırmızı dudaklı, minicik bir kızken en sevdiğim şeylerdendi mutfakta yemek yapanları seyretmek. Bunların içinden en çok anneannemi izlemekten keyif alırdım. O çok maharetliydi çünkü... Bir yandan bana da anlatırdı neler yaptığını. Bazen kıkır kıkır güldürürdü "kara böceğim", "zeytin tanem" diye severken beni.

Belki de mutfakta maharetli olmamı, mutfak işlerini çok sevmemi anneannemle geçirdiğim o güzel saatlere borçluyum.

Hızlı hızlı domatesleri incecik doğrar, minik köfteleri ellerinin arasında yuvarlacık yapıverirdi. Ben seviyorum diye İzmir'de "pişi" diye bilinen hamur işlerinden, döndürme, bükme, katmer yapardı sık sık. "Çekişte" olacak yeşil zeytinleri kırardı bir bir bana da onları çok önemli bir iş yapıyormuşçasına plastik bidonlara atmak düşerdi. Sonra o nefis bal kabaklı börekleri için yufka açarken ben de şekilsiz hamurlar ortaya çıkarır akşam babama büyük bir heyecanla ikram ederdim...

İşte böyle anlarda keyiflenir ve sözleri hala hatırımda kalan eski İzmir türkülerini mırıldanırdı anneannem teker teker...

Nereden geldi tüm bunlar aklıma diye merak ettiniz değil mi? Geçen gün bu türküyü duyunca radyoda anılar canlandı gözümde bir bir.

Bu aralar "mahzun" oldum ben yine, çabucak duygulanıveriyorum, gözlerimden minik minik damlalar akıveriyor burkulmuş yüreğime doğru...

Bu türküyü duyunca aklıma geldi tüm bunlar. Anneannem, çocukluğum, kırık aşk hikayeleri ve İzmir....

Müzik ile iç içe olan bir ailede büyüdüğüm için şarkılar, türküler en ince nameler besledi ruhumu yıllardır. Türküleri bilhassa çok sevmiş, özel bir zevkle dinlemişimdir.

Şimdi düşündüm de "şarkılar ve türküler" in çok özel bir yeri var bizim ailede.

Her başlayan aşkın ve arkasından yıllarca mutluluk ve huzur getirecek birlikteliklerin hikayesinde esas rol oynuyor "musiki"

Durun da anlatayım.

Babaannemin ağabeyi ve dedem askeri okulda beraber okumuşlar ve sıkı bir dostlukları olmuş. Okul bitince yolları ayrılmış iki arkadaşın. Bir gün dedem özlemiş arkadaşını ve soluğu İzmir'in şirin kasabası Menemen'de almış. (O zaman şipşirin minik bir Rum kasabasıymış Menemen. Şimdiki gibi göç yoğunluğuyla esas kimliğini kaybetmemiş henüz. ) Rum evlerinin bulunduğu mahallede olan dar avlulu evinin kapısını çalmış büyük bir heyecan ve özlemle. Kapıyı ise görür görmez vurulduğu arkadaşının kız kardeşi açıvermiş. Bir kaç gün misafir olmuş o eve. Bu arada iyiden iyiye gönül vermiş, sevdalanmış bu kıza. Ancak kız pek de umursamıyormuş delikanlıyı. Bir gün arkadaşı dedeme " Haydi bize o güzel sesinle biraz şarkı söyle de eski okul günlerindeki muhabbeti yaşayalım doya doya. " demiş. İşte dedem yumuşak sesiyle en güzel eserleri okuyunca babaannem bu güzel sesli ve Türk Sanat Müziği eserlerini bu kadar güzel yorumlayan delikanlıya hayran oluvermiş. Sonra evlenivermişler ....

Ya dedem ve anneannemin hikayesi. İlkokula beraber gitmişler. Anneannem kasabalı, varlıklı tahsildar kızı, dedem ise onlara nispeten yoksul fırıncının oğlu. Anneannem ata binermiş fırtına gibi kasabanın meydanında ve bıyıkları yeni terleyen delikanlılar ise ona hasta... İlkokul yılları bitince herkes dağılmış bir yere. Evli evine, köylü köyüne.... Aradan yıllar geçmiş. Tekrar karşılaşmışlar bir sebeple. Dedem, kasaba meydanında ata binen ve yüreğini hop ettiren, "Yeşil boyalı tren" türküsünü ince sesiyle söyleyen bu kasabalı kızı unutamadığını anlamış o vakit. Onlar da evlenmişler....

Annem ve babam sonra.... Halam ile okul arkadaşıymış annem. Müziğe olan sevgisi ve yeteneği o yıllarda da herkesçe biliniyormuş. Bir gün halam evde anlatmış abisine "Sesi çok güzel arkadaşımın ağbi. Çok da güzel söylüyor" diye. Asla kabul etmemiş babam. "Benden de güzel değil ya sesi. Hem benim gibi çalabiliyor mu enstrüman sen onu söyle...." Bir inatlaşma ile başlayan sevdaları hala sürüyor gözlerimin önünde... Biz büyürken de hep dinledik birbirlerine duydukları sevgi için yazılmış şarkıları, besteleri.....

Böyle işte.

Dinlediğim bir türkü götürdü beni nerelere ....

İzmir'den musiki ile başlayan aşk hikayelerine....

Sevgiyle kalın.....

BİR İZMİR TATİLİ DE BÖYLE GEÇTİ GİTTİ

2008-07-31T21:29:00.008+03:00

Sakin, huzurlu bir tatildi geçirdiğim.

Aylardır özlemle beklediğim neler yapacağımı, nerelere gideceğimi bitmek bilmeyen uzun listelere yazdığım bir tatil.

Son günlerde rüyalarımda bile görür olmuştum rüzgarlı burnu, balıkçıları ve akşam üzeri sakince kendimi dinlemek için oturduğum "yalnızlar" iğde ağacının altını....Sahi neleri atlattım ben o ağacın altında. Bazen yalnız başıma bazen en yakın dostum, canım kardeşimle. Hala kafamı kurcalayan bir şey varsa eğer oraya giderim toplamak için zihnimi...Yine oradaydım, yine düşündüm.

Bir de kardeşimle dedikodu yapmak için oturduğumuz bir bank var belediye parkında çam ağaçlarının altında. Geçerken oraya da gülümseyerek baktım. Sokakta dökülen lokma kuyruklarından alınan koca bir kese kağıdı lokma ile, ellerimiz yana yana ne dedikodular yapmıştık bu bankta. Ben geçerken yaşlı bir amca oturuyordu o bankta, yanında da minik bir kedicik. Selam verdim amcaya o da kendi şivesiyle "merhabeyin" dedi elini başına götürerek.

Balıkçı dostlarımla sohbet ettim. Ağlarını tamir ediyorlardı. Beni tanımayanlar şöyle bir göz ucuyla baktılar bana "acaba kim ola ki bu meraklı kız?" diye. Tuttukları balıkların fotoğraflarını çekerken gururla anlattılar bana bu sezon av maceralarını. Ne ilginç hikayeleri var, onların ağzından dinlemek ise çok daha güzel. Şiveli konuşmaları, taklitleri sarıveriyor insanı. Seneye yeniden görüşmek üzere diye uğurladılar beni bir torba dolusu sarı kanat, melinos ve çipura ile....

Biz de tuttuk kardeşimle bol bol....

Bahçemle ilgilendim, sarı ayçiçekleriyle konuştum, koruklardan koparıp koparıp yıkamadan yedim anneme inat. Şeftaliler daha olmamıştı yetişemem onlara ama mis gibi kokularını kokladım derin derin. Çiçekleri suladım, ağaçların dibini çapaladım. Domatesleri topladım....

Güzel yemekler yaptım. Ne kadar basit ve bir o kadar da keyifli kasaba hayatı.

Dört gözle beklediğim Cuma günü geldi sonra... Cuma günü Çandarlı'nın pazarı vardır. Yaylayurt köyünden, Bergama'dan, Menemen'den, Emiralem'den, Dikili'den pazarcılar gelir. Tazecik sebzeler, mis kokan peynirler, leziz zeytinyağları ve cıvıl cıvıl bir renk cümbüşü... Pazara gitmeyi çok severim bu yüzden. Her gördüğünü alası gelir insanın. Eller kollar dolar... Bazen alacağım hiç bir şey yoksa da sadece bu cümbüşü izlemek adına giderim pazara. Tezgahların arasında dolaşır, sohbetleri dinler, fotoğraf çekerim doyasıya.

Buz gibi serin denize girip sımsıcak kumlarda nasıl uzandığımı da söylemeliyim size. Yediğim dondurmalar, güzel aile sohbetleri, dostları ziyaret bende kalan hoş anılar.

İşte böyle tatlı, böyle huzurlu, böyle mutlu geçti tatilim....

Seneye bıraktığım gibi güzel bulabilmek dileğiyle veda ettim Çandarlı'ya...

Sevgiler

YILDIZLARIN ALTINDA

2008-07-02T16:40:00.009+03:00

Yıldızların ve ay ışığının altında kayalara oturup hayal kurmak çok güzel.

Hele sizi ürperten bir rüzgar geçiyorsa sırtınızdan ve sizi ısıtan, saran sıcacık bir yürek atıyorsa yanıbaşınızda daha da güzel.

Geçen motorları, tekneleri göremeden seslerini dinlemek, üstünüzden uçan martıları kayan yıldızlar sanıp kıkır kıkır gülmek...

Ya da çocukluğunuzdaki anıları anlatmak birbirinize...

İnsan hiç bitmesini istemiyor böyle akşamların... Ancak zaman ve hayat öyle acımasız öyle acımasız ki çabucak bitiveriyor böyle akşamlar, yıldızlar, kahkahalar....

Bir gün biliyorum ki yıldızların altında otururken yine el ele bu günümüzü hatırlayacağız. Uçan martılar, tekneler ve rüzgar....

Belki de o zaman konuşacak bambaşka şeylerimiz olacak. Çocuklar, torunlar....

Sanırım "Yıldızların Altında" hayal kurdum ben yine...

TAŞ EVLER

2008-06-23T13:21:00.007+03:00

Sevgili Punto Amcam'ın yazısı üzerine aklıma geldi bu satırlar;

Eski evleri çocukluğumdan beri çok sevmişimdir ben de.

Minnacık bir kız çocuğuyken İzmir'de eski kasaba evlerinin olduğu sokaklardan geçerken aklımdan geçen şey hep aynıydı.

Hayran hayran eski evleri, tahta mavi boyalı pencereleri, pencerelere asılmış dantel perdeleri izlerdim. Daima dişleri olmayan gözlerinde kocaman siyah çerçeveli gözlüğüyle kınalı saçlı açık sarı yazmalı bir ninecik gelene geçene bakar bu ardına kadar açık pencereden rüzgara karşı. Bazen açık bir avlu kapısı görürsem içeriye meraklı gözlerle bakar mis gibi "salça" kokan havayı içime çekerdim. Kimi yaz akşam üstlerinde zeytinyağında "coz" diye ses çıkaran patlıcan avluda kızartılırdı.

Muhakkak çivit mavisi boyalı kocaman tahta bir kapı ve önünde bir fesleğen saksısı kapının girişinde. Minicik ellerimle o fesleğenleri okşar kokusu uçana kadar koklardım derin derin.

Büyüyünce çok güzel bir kız olacağımı söylüyordu o günlerde etrafımdakiler. Babaannemlerin mahallesinde en güzel taş eve sahip Emine teyzenin sarışın torunu İsmail vardı benimle yaşıt. Hayrandım evlerine. İşte o zaman çocuk aklımla anneme şöyle derdim hep "Annecim ben büyüyünce güzel bir kız olunca İsmail ile evleneceğim ve onların güzelim taş evi benim olacak"

Çocukluk işte.....

Şimdilerde de ne zaman güzel ve eski bir ev görsem İzmir gezilerimde çaktırmadan bakarım şöyle bir hiç bu evin oğlu var mı diye.......

Sevgiler....

ALLAH KAVUŞTURSUN....

2008-05-15T13:21:00.005+03:00

Bugün anne ve babamı güzel ve güneşli günler dileyerek Çandarlı'ya uğurladım.

Son bir haftadır zaten dillerinden düşmüyordu bahçemiz, erikler, deniz, dağı taşı sarmış kır çiçekleri ve orada ailece geçirdiğimiz güzelim günler.

Ekim'e kadar doyasıya İzmir'in ve Çandarlı'nın tadını çıkaracaklar karı koca.

Biliyorum sürekli akıllarında biz olacağız her güzel anda. "Keşke çocuklar da burada olsa" diye hayıflanacaklar. Aslında benim de içim nasıl gümbür gümbür atıyor "ÇANDARLI" diye. Ancak iş güç, gidilmiyor işte her istenilen anda.

Sanki ben de onlarla gidiyormuş gibi hayal kurdum biraz.

Önce yol kenarında biten hayıtlara takılır gözüm. Eğer yerli yerinde duruyorlarsa mutlu olurum. Hatta bir sene onlardan koparmak istemiştim arabadan iner inmez. Babam azarlamıştı beni sanki çocukmuşum gibi. "Dikkat et düşeceksin elinde çantalarla" diye.

Sonra kocaman okaliptüs ağacına selam verir ve üzerinde öten kuşlardan selam alırım.

Bahçe kapısından girince valizleri kapının önüne; aksi gibi evin kapısının ağzında anahtarlarla boğuşan ve kış boyu pas tutan kilidi açmaya uğraşan babamı kızdıracak şekilde atıveririm resmen. Hemen ön bahçeye koşar eriklere bakarım. Kayısılara, şeftalilere...Orada 27 yaşında olduğumu unutuveriyorum sanırım.

Çandarlı pazarından aldığım sarı bir gül var. Delice bir gül ve kokusu da aynen haşlanmış makarna gibi :)))))) ama bence çok özel. Ne sırlarımı biliyor da her Mayısta yaprak yaprak açıyor. Onu koklarım hemen. Sonra limon ağacına bakarım güzelim çiçeklerini okşarım usulca. Bir tane hanımeli bir tane de yasemin koparıp takarım saçlarıma. Çam ağacının boyuna bakar, hiç meyve vermeyen inciri severim.

Bahçemizde kimselerin koparmasına izin vermediğim yaban otlarına bakarım gururla. Kır çiçekleri, Ege otları ve ayrıklar. Hatta yabani otların bir çoğunu dağlardan ben toplayıp diktim bahçeye. Nasıl da parlak ve alabildiğine yeşiller. Oysa yazlıkçıların bahçeleri traşlı futbol sahaları gibi. Benim bahçem benim gibi yabani, el değmemiş ve çok renkli. İçinde ne gizli otların, böceklerin çiçeklerin olduğunu sadece o bahçeye girmeye cesaret edenlerin bileceği....

Neyse bu hayal böyle uzayıp gidecek anlaşılan. Daha daracık güzelim sokaklar, masmavi deniz ve deli rüzgar var. Balıkçılar, bitmek bilmeyen sohbetler ve mabedim dağlar....

Uyanıverdim hülyalardan.

Anneciğimi ve babacığımı sana emanet ediyorum Çandarlı. Onlara bunca yıl bize olduğun gibi cömert ve misafirperver ol.

Senin gözün aydın, bizi ise Allah kavuştursun......

GÜLÜMSETEN HAYALLER

2008-05-08T12:28:00.008+03:00

İşte benim günlerim bunlar...

Eteklerimi, saçlarımı uçuran ılık ve çapkın bir rüzgar; sonra yanaklarımı hafiften pembeleştiren güneş. Biraz ürperten bir yandan içimi ısıtan yumuşak, hafif bir hava. Mavi gökyüzüne dağılmış parça parça beyaz bulutlar.

Birden hüzünleniveriyor hava gün içinde diyorsun ki ağladı ağlayacak. Sonra alabildiğine parlak.

Son günlerde İstanbul'da böyle geçiyor günlerim.

Bir defterim var benim. Önemli olayları yazdığım minik bir defter. Dün gece onu kurcaladım biraz. Geçen sene bugün için neler yazmışım diye baktım. Yalnızlıktan sıkıldığımı söylüyorum, hafiften de sitem etmişim neye olduğunu bilmeden. Belki karşıma çıkanlara, belki kendime, belki de bilmiyorum....

"Havalar" demişim sonra. Saçımı uçurmuyor sadece, ruhumu da kanatlandırıyor sanki. Az kaldı demişim not olarak altına. "Az kaldı prenses, az kaldı" "Her şey çok çok güzel olacak ve seneye sen bu deftere baktığında GÜLÜMSETEN HAYALLER başlığı altında yazdıklarını göreceksin bir bir ve hepsinin gerçekleştiğine inanamayıp kocaman kocaman açacaksın gözlerini" demişim....

Aradan tam bir yıl geçti.

Neler değişti, neler değişmedi...

Bir kere havalar yine aynı... Rüzgar çapkın, güneş oynak....

Ben İzmir'de değil İstanbul'dayım... İzmir "Seneye kısmetse"

İşim değişti... Kendi işim "Seneye kısmetse"

Değişen ne mi var?

Çok şey....

Bir kere BEN değiştim... Ötesini ne sen sor ne de ben diyeyim....

Hayallerimin gerçek olacağını hissettim bir an...

Hem de GÜLÜMSETEN HAYALLERİN....

2008-04-27T14:00:00.002+03:00

Bu gün biriktirdiklerimi dökme vakti...

Belki uzunca bir süredir sakladığım gözyaşlarımı da...

Oysa aylardır ben o kadar mutluydum ki yazmak bile gelmedi içimden. Çünkü yaşıyordum yazdıklarımın içinde. Kendime uzun yıllar önce kurduğum ve bir gün gerçek olmasını beklediğim hayalimin içinde mutlu ve huzurlu yaşıyordum.

Yüreğim o kadar doldu ki şu an... Ne tam olarak istediğimi yazabiliyorum ne de hıçkıra hıçkıra ağlayabiliyorum....

Sadece "gel" demek istiyorum. Dön gel ve ne olacaksa olsun.Ben seninle razıyım olacaklara.

Mahzun Prenses...

KIRILGAN KALPLERE ELMA ŞEKERİMSİ TATLAR...

2008-02-04T09:46:00.000+02:00

Bana bir şeyler oluyor bu aralar.

Ne olduğunu anlamadım gitti. Belki bir çaresini, teşhisini bilen eden vardır diye yazıyorum buraya. Çünkü ben daha önce ne duydum böylesini, ne gördüm ne de yaşadım.....

Anlatayım size teker teker. Bugün öyle çok yazasım var ki....

Her sabah uyanmak için saatimi kurarım. 4 ay öncesine kadar öyle zor gelirdi ki o saatin sesiyle uyanmak. Sıcacık yatakta geçirdiğim beş dakika bile Ali Baba hazineleri gibi tatlı gelirdi bana. Oysa şimdi öyle mi? Saatim çalmadan belki bir saat önce neşe ile açıyorum gözlerimi. Zaten geceleri de doğru dürüst uyuduğum söylenemez ya....Güneşin doğuşu bazen de yağmurun yağışına bile sevinir oldum. Hatta geçen gün anneme bizim evin yağmur sonrası manzarası bu kadar güzelmiydi diye sorunca olanlar oldu...

Sonra gün içinde bir de neşeleniveriyorum canım kırlara bayırlara çıkmak istiyor. Birden yağmur gibi indiriveriyor sonra hüzün.

Çok da kırılgan oldum bu aralar ve de kırıcı...

Pazar böyle kabus dolu bir gündü, şimdi ise pırıl pırıl güneş altında açılmış papatyalar kadar huzur dolu ruhum......

İşte ben anlattım derdimi siz de söyleyiverin teşhisini.....

Teşhisi doğru koyana ev yapımı "Elma Şekerimsi" si var....

Gelelim resime ve Elma Şekerimsiye......

Sevgili Erkan Acurol 'un Ayvalık mutfağı isimli kitabından tarif. Ama ben şerbetini ağdalı yapamadığım için benim Elma Şekerlerim Şekerimsi oldu :)))))))))

Öğrenip tekrar deneyip size öyle yazacağım tarifi......

İşte kırılgan kalplere birebir tavsiye ederim....

Elma Şekerimsi....

Afiyet olsun.....

BEN EVDE YALNIZKEN

2008-01-26T21:48:00.000+02:00

Geçenlerde evde yalnızdım. Aslında kafamda sürekli birileri ve birşeyler vardı. Yani yalnız olduğumu sandım. Beklemek, özlemek çok zor... Böyle zamanlarda ya yatağıma uzanıp birşeyler okuyorum, ya sakinleşmek için boyalarımı defterimi alıp resim yapıyorum ya da doğru mutfağa....

Evi şöyle bir kurcalayınca biraz patlıcan ve biraz tavuk buldum. İkisini birleştirip biraz da hayal gücü katınca işte bu " BEN EVDE YALNIZKEN" yemeği çıkıverdi ortaya.....

Malzemeler:

- 1/2 gr tavuk göğsü

- 3 adet patlıcan

- 2 baş soğan

- 2 adet domates

- Yarım demet maydanoz

- 1/2 çay bardağı zeytin yağı

- 1 çay bardağı mısır özü yağı

- Tuz

- Karabiber

Yapılışı:

Patlıcanları yıkayıp halka halka doğrayın. Biraz tuzlu su içinde yarım saat kadar bekletin. Daha sonra bir bez üzerine alarak suyunu alın. Geniş ve derin bir tava içine mısır özü yağını alarak patlıcanları hafif kızartın. Bir yandan bir tencereye zeytin yağını alın ve ufak doğranmış tavuk göğüslerini yumuşayana kadar kavurun. Kızaran patlıcanları bir cam kabın tabanına yayın. dinlenmeye bırakın. Kavrulan tavuk göğsünün içine minik doğranmış soğanları ekleyin ve kavurmaya devam edin. Daha sonra üzerine küp doğranmış domatesleri ilave edin. Tuz karabiber ve eğer isterseniz diğer baharatlardan da ekleyin. 5 dk. daha kavurun. Sonra cam tepsi de dinlenen patlıcanların üzerine bu karışımı sıcakken yayın. Üzerine ince kıyılmış maydanozu da ekleyerek önceden 150 dereceye ısıttığınız fırına koyun. 15 dk fırında tuttuktan sonra servis edebilirsiniz.

Afiyet olsun....

DEMİR TATLISI

2008-01-01T17:50:00.000+02:00

Uzun günlerin ardından yeniden merhaba.

Biliyorum kiminiz sitem etti bana, kiminiz unuttuğumu sandı ya da kiminiz de "ne tembel kız sayfası aylardır aynı" deyip dudak büktü.

Neyse ben geldim yine....

Hem yeni bir yıl, yeni başlangıçlar, yeni bir yaşam var önümüzde. Kendim için çok güzel dileklerim var. Hepberaber bir bir gerçek olduğunu göreceğiz. Sizler için de dilekler tuttum. Güzel günler görmeniz için...

Yeni yılın ilk tarifini geçtiğimiz aylarda kaybettiğim sevgili anneannem için yayınlıyorum. Bu yöresel bir tatlı tarifidir.

DEMİR TATLISI....

Özel bir demiri ile şekil verilir hamura. Uşak, Ulubey'e ait değişik bir tatlı. artık her yediğimde bana onunla geçirdiğim tatlı günlari hatırlatacak bir tatlı....

Tarifi aşağıda. Özel demirini ise sanırım sadece o yöreden temin edebilirsiniz.

DEMİR TATLISI

Malzemeler:

- 3 adet yumurta

- Yarım paket kabartma tozu

- 1 kaşık yoğurt

- 2 bardak un

- 1.5 bardak su

- 1 fiske tuz

Şurubu için

- 3 bardak şeker

- 3 bardak su

- 10 damla limon suyu

Yapılışı:

Yumurta, kabartma tozu ve tuzu iyice çırpın. Karışıma 2 bardak su ve un ilave ederek tekrar iyice çırpın. Bu karışımı 10 dk kadar bekletin. Kızartma kabınıza demir kalıbın üstünü bandıracak kadar sıvı yağ koyun. Yağı harlı ateşte kızdırın. Yağın içinde tamamen ısınmış olan demir kalıbı hamura batırın. (Hamurun demir kalıbın üstüne çıkmamasına özellikle dikkat edin.)

Kızgın demir kalıba hamur yapışacaktır, bunu kızgın yağın içine bırakın birkaç saniye kalıbı hiç hareket ettirmeyin. Çünkü hamur sertleşmeden kalıbı oynatırsanız hamurun şekli bozuk olur. Hamur yağda sertleşmeye başladığında demir kalıbı aşağı yukarı hareket ettirdiğinizde, demirin şeklini alan hamur kalıptan ayrılacaktır. Yağda kızaröakta olan hamurun iki tarafını da kızartın. Kızaran hamurları kağıt havlu serilmiş bir tepsi üzerine yerleştirin. Demir kalıp hamurdan ayrılınca kalıbı yağın içine batırın ve demir ısındığında aynı işlemleri tekrar edin.

Daha önce hazırlayıp soğuttuğunuz şerbete kızarttığınız hamurları batırıp servis yapın.

Afiyet olsun.

YE#28 BEŞİNCİ 13 YENİ TARİF VE BİR HİKAYE

2007-11-20T10:11:00.000+02:00

Merhaba Sevgili Dostlar....Yeni bir etkinlik, yeni tarifler...Biraz acemilikler, gecikmeler...Sonunda nihayete erdi ve alnımızın akıyla çıkma ümidiyle buradayım...Çok zor günler geçirdim bu arada. Sevgili anneannemi kaybettim. Dostlar sağolsun...Bana yemek yapma zevkini aşılayan kadını özleyeceğim. Zaten sitemde de ilk onun tarifiyle bir açılış yapmıştım. Müzeyyen Hanım'ın kabak mücveri...Çocukken onun maharetli ellerine dikkat ederdim hep yemek yaparken. Domates kabuklarını incecik soyar, soğanları çabucak minik minik doğrardı...Müsadenizle ben bu etkinliği ona ithaf ediyorum....
Sevgiler.....

Betül bize taaa İngiltere'den kuşburnu marmeladı hazırlayıp göndermiş. Kış kahvaltılarında ekmeğimize sürelim diye...Sen gönderirsin de yemez miyiz hiç?
Sevgiler...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Egeli hemşehrilerimden biri de Yasemin. Bize yöresine ait kış hazırlıklarını öyle güzel anlatmışki. Gidip okuyun derim.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Bu işin ustalarından Kuzine'ye verelim mikrofonu....Kuru yufka yapmış bizlere ve daha başka tarifler de var sayfasında. O yufkalarla yapılmış nice şeyler geçiyor kafamdan. Mersi Kuzine, ellerine kollarına sağlık.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Bir hemşehri tarifini ağırlamaktan ötürü duyduğum mutlulukla Selcen'e dönüyorum...Bezelyeler, turşular, fasülyeler....Tam bir kış hazırlığı olmuş.... Evdekiler yaşadı Selcen....:)))

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Zengin antep mutfağından kış hazırlığı için neler tavsiye edecek acaba bize Naile? Benim de hiç bilmediğim tatmadığım bir lezzet "Sumak Ekşisi" Hep beraber öğrenelim derim....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Mutluluğun sırrını keşfetmiş Burçak'a kulak verelim istedim. Erik reçeli ve turşu....Belki de bu kış bizim mutluluk sırrımız olacak....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Sevgili arkadaşım kıtalar ötesinden benim etkinliğime misafir olmuş. Seni çok özledim Tubacım...

Çilek ve elma pestili....Keşke bu kadar uzakta olmasaydın da gelip tadına da bakabilseydim... Sevgiler sana ve kızlarına...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Çalışan bayanların uğrak yeri... Ankara'dan Füsun.... Acur ve biber turşusu...Yanına etli nohut ve pilav... Hımmm nefis....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Bir ilginç tarif daha.... Belki de en ilginçlerinden... Yoğurt Turşusu (Lahneh in Oil) Amerika'dan Hale'den.... Mersi Hale'ciğim...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Mineli çeşit çeşit yemeklerle dolu bir sofrada ağırlıyor bizi... Neler var neler... Hadi gidip bakalım...

------------------------------------------------------------------------------------------------

İlk defa etkinliğe katılan bir dostumuz Neriman... Daima mutfakta... Daima pişiriyor.... Bize değişik bir biber turşusu tarifi veriyor haydi okuyalım hep beraber....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Asya Yusof sayfasıyla ilgili bir sorun yaşıyor, o nedenle tarifini onun ağzından ben aktarayım size :))

Zeytin yagli karisik sebze meze tursusuMalzemelerim.sirketuz3 buyuk kavonoz icin..1 tane karni bahar6 tane yesil domates2 tane buyuk lerinden patlican1 tane kereviz koku en( buyuklerinden bizim burada portakaladan buyuk)3 tane kereviz dali3 tane aci sivri biber5 tane havuc250 grm cok ufaklarindan arpacik sogani niniklerden1/2 lahana100 grm kadarda taze fasulye.2 konserve kutu da (suyun icinde satiliyor kestane)Arzu ederseniz daha onceden yaptiginiz salatalik tursundan daha sonraicersine ilave edebilirisniz,,daha sonrada yaglanama isleminde kulanilicak malzemelerzeytin yagikekikkirmizi pul biber,kuru kekikgajun ( bir tur karisik baharat icersinde kurutulmus sogan, kereviz,sarmisak tozu toz kirmizi biber ,kurutulmus maydonoz, ve diyerkurutulmus sebzelerin ogutulmus toz halinde satiliyor)ve zeytin..YapilisiTum sebzeleri kucuk kucuk kestim tavla zari kadar soganlariayikladim kerevizin kokunu ayiklayip ayni sekilde kestim daha sonrakavonozun icersine hepsini koydum kavonozunuzun tam alttan dort parmakolcun ve sirkesini tam dort parmak olarak ayarlayin ben her kavonozakavonozlarim buyuk tur yanliz 4 litrelik tirbir kepce yemek kepcesi ile tuz koyarim ve soguk su ilave ederimuzerine kavanozun agzina kadar kapagini kapar bir kere calkalarim altust olsun sirke ve tuz bir birine karissin diye daha sonra bunlari3-4 gun bu kavonozda biraktim 4 gun sonra acik tadina baktim hepsininicersine sirke ve tuz cekmis patlicanlar erirmemis hepsi sertolmasi gerekli bu sebzeleri suzdum suyunuve buyukce bir yerde uzerlerine kirmizi pul biberi ve kekik gajun udokup elimiz ile avkaladim alt ust yaptim iyicenebaharatlandiklarindan emin olmak icin tadina bakabilirisniz veuzerlerine ister yesil, iste siyah zeytin ilave edip daha sonrabunlari yeniden ayni kavonoza koyalim ve uzerlerine kavonozunyarisina kadar zeytin yagi diyer yarisina varsa soya yoksa sebze yagiilave edip bu sekilde saklayabilirisniznot : baktiniz sebzeler hala buyuk duruyor yerken servise alirkendaha kucuk yapabilirisiniz sebzelerin boyudu cok ufak olmasi gerekliyerken kasiginiza en azindan tum sebzelerden girmesi gerekli..afiyet olsun..Soka sancak karadagli milli biber tursusu Bu biber tursunu gocmen bir arkadasimda yedim senler once ve cokbeyendim bir keresinde bana geldi beraber yaptik ozamandan beri birdaha yapmamistim gecenlerde kiz kardesim bende cok biber var neyapayim deyince bunu tarif ettim ve kendisi yapti cok hosuna gitmisbende kiskandim anlata anlata bitiremedi cok aci olmus oyle diyordubende birazcik yapmaya karar verdim..icersine giren bazi malzemeler turkiyede nasil bulunur bilmiyorum amaturkce isimlerini arastiricam sizler icin..Malzemlerim1 kilo tatli biber1/2 kilo aci sivri biber1 kutu bizim kutular 500 ml sour crema1 kutu cottage cheese 500 ml ( bizim tatli lor u andiriyor)1 kutu crema 500 ml500 grm beyaz peynir tuzlu olabilir..YapilisiBiberleri yikayip ayikladiktan sonra iri iri kestim ve plastik birkavonun icersine bunlari koydum uzerlerine crema, sour cream vecottage peynirini ilave ettim beyez peyniride ufak uafak elimleboldum en ustune bunu ilave ettim bir kasik yardimi ile biberleripeynirin icersine gomdum ve buz dolabinda bir hafta beklettim yemekicin cikarttigimda uzerlerine zeytin yagi ve corek otu koydum..taze sicak kepekli ev ekmegi ile harika oluyor ekmeginizi batiripyemek cok lezzetli inanin…afiyet olsunnot: eyer beyaz peyniriniz tuzlu ise tursuya tuz koymayin yok eyertuz az ise tadina bakarak onu kendiniz agiz tadiniza goreayarlayabilirisniz..
--http://benimmutfagim.net/

------------------------------------------------------------------------------------------------

Yaren'den bir biber turşusu tarifi öğrenelim....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Eveett müsadenizle ben etkinliğimin onur konuğu olarak Punto (Akın) Amcam'ı seçtim. Güzel hikayesi ile katıldı etkinliğime... Öpüyorum ellerinden Punto Amca....

YE#28 DÖRDÜNCÜ 10 YENİ TARİF

2007-11-18T20:35:00.000+02:00

Sevgiler.....

Ankara'dan Özlem dördüncü 10 yeni tarifimizin 1. konuğu. Lahana Salatası daha doğrusu turşusu tarifini bizlerle paylaşıyor. Güzel, ilginç ve hoş bir tarif. Teşekkürler Özlem....

----------------------------------------------------------------------------------------------

Nilay ne demek asıl ben sizleri ağırladığım için çok mutluyum. Umarım alnımın akıyla kalkacağım altından. Asıl ben seni leziz reçel ve tarhana tarifin için tebrik eder yanaklarından öperim.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Dilek bize organik ev eriştesi hazırlamış...Geleneksel bir tarifle modern ve sağlıklı bir şeçenek....Teşekkürler Dilekcim...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Füsun kış hazırlığı olarak "acı sos" tavsiye ediyor hepimize. Çayın yanında ekmeğinize süreceğiniz kıvamda...Nefis mi nefis...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ayva Reçeli ne çok seviliyormuş. Sevgili Gülden de Ayva Reçeli tarifi vermiş. Bence tam Ayva mevsimi gelirken yapalım derim. Mersi Gülden etkinliğimize renk kattığın için.

------------------------------------------------------------------------------------------------

İşte beklediğim tarif geldi sonunda. Sevgili Özlemhan pestil yayınlamış oleyyy. Ayrıca kırmızıbiber de var. Sevgiler Özlem...Öpüyorum gözlerinden...

------------------------------------------------------------------------------------------------

7. tarifimiz Serinmavi'den. Zahter (Kekik) turşusu ve soslu biber turşusu tariflerini bulacaksınız sayfasında. Özellikle Zahter turşusu tam benim damak zevkime göre teşekkürler SerinMavi...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Deryadan ne lezzetler varmış bakalım...:))Durun siz meraklanmayın ben söyliyeyim...Sarımsak turşusu ve ev yapımı erişte... Özellikle erişte yapımını gayet detaylı anlatmış adım adım. Teşekkürler...

------------------------------------------------------------------------------------------------

İzmir'den hemşehrim ve arkadaşım Nilay bize Peynir dolgulu göçmen biberi hazırlamış. Ne ilginç değil mi?

------------------------------------------------------------------------------------------------

Doğada çeşit çeşit marifetler var. Bu kış sık sık konuk olacağız anlaşılan kendisine. Ellerine sağlık...

YE#28 ÜÇÜNCÜ 10 YENİ TARİF

2007-11-18T20:33:00.000+02:00

Merhaba Sevgili Dostlar....Yeni bir etkinlik, yeni tarifler...Biraz acemilikler, gecikmeler...Sonunda nihayete erdi ve alnımızın akıyla çıkma ümidiyle buradayım...Çok zor günler geçirdim bu arada. Sevgili anneannemi kaybettim. Dostlar sağolsun...Bana yemek yapma zevkini aşılayan kadını özleyeceğim. Zaten sitemde de ilk onun tarifiyle bir açılış yapmıştım. Müzeyyen Hanım'ın kabak mücveri...Çocukken onun maharetli ellerine dikkat ederdim hep yemek yaparken. Domates kabuklarını incecik soyar, soğanları çabucak minik minik doğrardı...Müsadenizle ben bu etkinliği ona ithaf ediyorum....

Sevgiler.....

Üçüncü 10 yeni tarifimizin ilki sevgili şeker arkadaşım Zerrin'e ait. Bize tarhana, kurutulmuş domates ve kahvaltılarınızı tatlandıracak bir sos tarifiyle katılıyor. Sevgili arkadaşımı öpüyor ve nazik taziyeleri için teşekkür ediyorum. Seni özledim Zerrin....

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Bugüne kadar etkinlikleri sadece okuduğunu ama geleneksel kış hazırlıkları etkinliğine bizzat katılmaktan geri duramadığını söyleyen Işıl'a çok teşekkür ediyorum. Benim için de seni ağırlamak onurdur canım. Bize çok güzel turunç, incir ve ayva reçeli tarifleri hazırlamış. Turunç reçelini anneannem çok güzel yapardı. Yine onu anmaktan kendimi geri alamadım. Sevgiler Işılcım. diğer etkinliklere de bekliyoruz seni....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Gelecek ayki etkinliğin ev sahibesi Aysel bir çok tarif hazırlamış bizim için. Kendisine güzel tarifler için teşekkür ediyor ve yeni etkinlik için şimdiden bol şans diliyorum.
------------------------------------------------------------------------------------------------

Eller hünerli olunca tarifler de böyle nefis oluyor işte....Kışlık bamyalardan yapılmış lezzetli bir tarif. Teşekkürler...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Esra bize bir kaç güzel seçenek sunmuş kış hazırlıkları için. Bu arada nazik yardım etme talebin için teşekkür ederim. Çok incesin mersi canım....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Serpil Cafe Gustoda bize turşu ve reçel tarifi veriyor. Aslında o kış hazırlıklarını çokdan yapanlardan. Bu arada Ege Toprak pek bir yakışıklıymış canım...Sevgiler...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Size bir itirafta bulunayım mı? Yemek tariflerine ve yazmaya ilgim küçüklükten beri vardı; ama bir blog oluşturmak hiç aklımdan bile geçmiyordu. Yemekleri sadece sevdiklerime pişiriyor, yazılarımı da günlüğüme yazıyordum. Bir gün bir kitap aldım. "Bir Ot Masalı" Allah'ım o ne tatlı dildir öyle. Sonra ben de yazmaya karar verdim. Bir gün karşımda o bayıldığım kitabın yazarının blogunu görünce ise iyice keyiflendim... Sevgili Tijen...Hem güzel tarifin hem de bana ilham kaynağı olduğun için tekrar teşekkür ediyorum. Tijen bize zeytinyağı, sarımsak ve toprak kokulu güzel bir tarif göndermiş. Bir avuç dolusu zeytin....Tekrar teşekkürler Tijencim...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Münchenden Seval "kurutmalık" ve "pezik dalı turşusu" ile katılıyor etkinliğimize. Hımmm kokusu burnuma geldi...Yapılmalı ve yenmeli...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Pembeli Nazife kış hazırlığı pek yapmadığını söylüyor ama turşuları görünce benim kafam karıştı doğrusu.. :)) Şaka bir yana ellerine sağlık Nazife....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Muhterem Hanım bakalım bize neler neler yapmış? Daha önce hiç denemediğim bir tarhana tarifi veriyor. "Kiren Tarhanası"...Annesi hastalıkta sağlıkta pişirirmiş onlara...Teşekkür ediyorum hepimiz adına sana sevgili Muhterem.

YE#28 İKİNCİ 10 YENİ TARİF

2007-11-18T18:35:00.000+02:00

Evet 2. 10 tarifimizde neler var bir bakalım. Belgin ilk defa bir etkinlikte bizlerle beraber olacağı için biraz heyecanlı olduğunu söylüyor. Ona bol şans diliyor ve bundan sonraki etkinliklerde bizi yalnız bırakmamasını diliyoruz. Çok pratik küp domates ve közlenmiş kırmızı biberler için de teşekkür ederek vedalaşıyoruz sevgili Belgin ile...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ümran bize taaa Amerika'dan göndermiş bize bu tarifi. Ev yapımı erişte...Ne güzel değil mi? Arizona'da bile Geleneksel Türk kültürü yaşıyor. Tüm mutfak ekibi adına teşekkür ediyorum Ümran geleneklerimizi çok uzaklarda olsan da sürdürdüğün için....

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Semra bize karışık turşu ve soslu kızartmalar tavsiye ediyor kış hazırlıkları için. Onun tavsiyelerini de değerlendirelim bence, teşekkür ediyoruz Semra....

------------------------------------------------------------------------------------------------

Burçin ve Arda bakalım bize ne hazırlamış. Kışlık domates sosu....Kışın pişireceğiniz çorbalar yaz domatesi koksun istiyorsanız Burçin'e ve asıl şef Arda'ya kulak verin derim...Teşekkür ederiz Burçin Hanım ve Arda Bey...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Canı reçel ya da komposto çeken var mı? Vallahi Kamile'nin sayfasına bakınca benimki çekti. Vişne kompostosu ve şeftali reçeli. Tam kızarmış ekmek üstüne sürülecek cinsten reçeller....Ellerine sağlık Kamile...Düşlerimizi paketlemeye devam...

---------------------------------------------------------------------------------------------

Madem canımız reçel çekti Belçika'ya bir uğramalı o zaman. Evren Bal bize ahududu reçeli hazırlamış. Yukarıdaki nefis fotoğrafı görünce önümüzdeki Ağustos ayı için ahududu toplamayı kararlaştırdım. Teşekkürler Evren hem güzel tarif hem resim hem de detaylı ve güzel mailin için..Belçika'ya sevgilerimi ilet lütfen.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Münevver ne de güzel anlatmış rahmetli annesinin ve bu görevi ardından devralan ablasının kışa hazırlık maceralarını. Kamber Biberi isimli tarifine ilginç ve güzel resimlerle dolu sayfasına bakmaya doyamadım. Mersi Münevver ellerine sağlık...Nane Limona uğrayın derim sık sık.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar dizelerini içeren Cahit Sıtkı şiirini sever misiniz siz de? Elif' in Tariflerine göz atarken Ayva reçelini görünce anımsadım. Ne güzel görünüyor değil mi? Ellerine sağlık Elif, afiyet olsun size de...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ferah Gülşen aslında pastacılıkla ilgili iki blogun ev sahibesi. Pastalila ve Nurdamla (minik kızının adı) ancak etkinliğimiz ilgisini çekmiş ve bize Ayva reçeli ve ekşimik turşusu tariflerini yollamış. Size onun ağzından aktarıyorum, kendisine de çok çok teşekkür ediyorum.

Biz Yugoslav gocmeniyiz, annemlerin kisa hazirliga eskiden cok daha genismis. Eriste, yufka, terayag yapimi gibi ama simdi sadece tarhana, tursu, salca ve recelden ibaret. Tabii kurutulan biberler de var. Ben bizzat pek bir sey hazirlamiyorum :) sagolsun annem bizim icin yapiyor. Benim yazacagim tarif ayva receli ve eksimik tursusu. Cok degisik gelmeyebilir belki ama bir tuzum bulunsun istedim yinede. Takdir sana kalmis.

AYVA RECELI
2 kilo ayva
3 kilo toz şeker
1 limon
Yarim yemek kasigi margarin

Ayvalarin kabuklarini soyun ve kup kup dograyin. Yarim kilo suyla yumusayana kadar kaynatin. Sonra sekeri ekle. Suyu hafif koyulasana kadar kaynatmaya devam edin. Limon suyunu ekle sonrada yarim yemek kasigi yagi ekliyoruz. Yagi recelin kopugunu kesmek icin koyuyoruz. Atesten indirin. Sicakken kavanozlara bolusturun agizlarini sikica kapayin ve ters cevirin. Bir gun boyunca ters kalarak soguyacak. Afiyet olsun.

EKSIMIK TURSUSU

1.5 kilo eksimik
2.5 kilo sari carliston biber
yarim paket margarin (yaklasik)

Biberleri yikayin uclarini biraz kesin. Eksimigi tuzlayin. Kavanoza bir sira eksimik bir sira biber seklinde doldurun ve uzerine iyice bastirin. Agzi kapali olarak 2 gun kalsin. Asagi inmisse biber ve eksimik sirasiyla ekleyin. Yarim paket yumusamis margarini tuzlayip biberlerin uzerine yayin. Kavanozun agzina tulbent koyup kapagi sikica kapatin. Iki gunde bir acip tulbenti yikayip tekrar ayni sekilde kapatin. Tulbent kuflenmesini onlemek icin koyuluyor. Biberler tursu tadina gelene kadar islemi tekrarlayin. Ustune koydugunuz margarini alin ve servis yapin. afiyet olsun.

http://www.pastalila.blogspot.com/
ferah gulsen
istanbul

------------------------------------------------------------------------------------------------

Bu turun son tarifi Özlem'den. Bize çiçek turşu hazırlamış. Renkli ve ilginç tarif için teşekkür ederiz Özlem....

YE# 28 İLK 10 TARİF

2007-11-18T16:00:00.000+02:00

Dostlar....Yeni bir etkinlik, yeni tarifler...Biraz acemilikler, gecikmeler...Sonunda nihayete erdi ve alnımızın akıyla çıkma ümidiyle buradayım...Çok zor günler geçirdim bu arada. Sevgili anneannemi kaybettim. Dostlar sağolsun...Bana yemek yapma zevkini aşılayan kadını özleyeceğim. Zaten sitemde de ilk onun tarifiyle bir açılış yapmıştım. Müzeyyen Hanım'ın kabak mücveri...Çocukken onun maharetli ellerine dikkat ederdim hep yemek yaparken. Domates kabuklarını incecik soyar, soğanları çabucak minik minik doğrardı...Müsadenizle ben bu etkinliği ona ithaf ediyorum....

Sevgiler.....

İlk tarifimiz Çerkez kızı 'na ait. Domates kurusu nasıl yapılır konusu eğer aklınıza takılıyorsa ve henüz cesaret edemediyseniz yapmaya ondan öğreneceğimiz epey şey var anlaşılan. Seneye domatesleri tamamen güneşte kurutmasını destekliyor, davetsiz minik misafirlere dikkat edeceğimizi belirterek diğer tarifimize göz atıyoruz.

------------------------------------------------------------------------------------------------

İkinci tarifimiz domateslerin pahalandığı dönemde konserve yaptığı için yakınan Cumartesi Mutfağı' nın sahibesi Tolunay ' a ait. Çok pratik ve bir o kadar da leziz görünen Domates Konserveleri için Tolunay'a hepiniz adına ben teşekkür ediyorum, sakın merak etmeyin :))

------------------------------------------------------------------------------------------------

Gelelim Burçin'in frenk üzümlü ahududu reçeline....Kendisi İstanbul'da yoğun günler geçirirken eşi ve oğullarının büyük anneanneye yapılan bol yeşil manzaralı ziyaretin fotoğraflarını seyrederken inanın benim aklıma da üzerine frenk üzümlü ahududu reçeli sürülmüş köy ekmeğinden başka bir şey gelmedi...Bu güzel reçel tarifi için teşekkür ediyorum sana sevgili Burçin...

----------------------------------------------------------------------------------------------

Dördüncü tarifimiz Ayşegül Şahin'den. Yeme de yanında yat isimli blogunda detaylı bir anlatımla bize patlıcan turşusu tarifini aktarmış. Gerçekten ilginç benden önce annem talip oldu tarife...Ellerine sağlık Ayşegül...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Merhaba Sevgili

Bu tarif Pınar, namı - ı diğer "Tombuk" tarafından gönderildi. Nefis fasulye turşusunun ve reçelin detaylı tarifi sayfada...Bu arada konu mankenimiz de çok sevimli...Mersi Pınar'cım...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Ben derim ki biraz "Lezzet Durağı" nda duralım ve soluklanalım....Hem bakalım Sevgili Vildan'ın sepetinden neler çıkacak neler...Neler yapmış Vildan neler...Turşular, reçeller, kompostolar...Gidin bakın derim...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Eveettt 6. tarifimiz Sevgili Ayşegül'ün. Börülce isimli sayfasında çok detaylı uzuun uzuun bir karışık turşu tarifi var ki insanın ağzı sulanıyor, gözleri dört açılıyor... Haydi gidip öğrenelim tarifi de kışın kuru fasülyemiz öksüz kalmasın. :)))

----------------------------------------------------------------------------------------------

Sırada Zeynep'in tarifi var. Bize ilaçsız doğal mı doğal şişe domatesi tarifi göndermiş, bir de ailecek verdikleri isimle köy usulu biber. Ben bu biberi çok tuttum vallahi....

----------------------------------------------------------------------------------------------

Ferkay Hanım güzel el işlerinden vakit bulmuş ve bize hoş bir turşu tarifi göndermiş. Ne çok turşu tarifimiz oldu değil mi. Ferkay Hanım'ın tarifini de bir kenara not ediyor ve ellerine sağlık dileklerimizi iletiyoruz kendilerine...

------------------------------------------------------------------------------------------------

İlk turumuzun son tarifi Yıldız'dan. Bahçemdeki Papatyalar'da detayı var. Güzel bir turşu tarifi ve bence bayılacağınız süprizz CEVİZLİ SUCUK... Süper değil mi?

YE#28 GELENEKSEL KIŞ HAZIRLIKLARI

2007-10-17T21:44:00.000+03:00

KÜÇÜKKEN EN SEVDİĞİM DERSLERDEN BİR TANESİ DE "HAYAT BİLGİSİ" İDİ.

NEDEN BİLİYOR MUSUNUZ ÇÜNKÜ ORADA KIŞ İÇİN YAPILAN HAZIRLIKLAR ANLATILINCA BEN DE HAYALLERE DALARDIM.

EVİN ÇATISI ONARILIR, KIŞLIK ODUN- KÖMÜR ALINIR, KIŞLIK KIYAFETLER ELDEN GEÇİRİLİR VS VS... ASLINDA ÇOCUK AKLIMI BUNLAR ÇELMEZDİ BENİM.

EN SEVDİĞİM KISIM MUTFAK HAZIRLIKLARIYDI. ŞEHİRDE BÜYÜYEN BİR ÇOCUK OLDUĞUMDAN VE ANNEM DE ÇALIŞAN BİR KADIN OLDUĞUNDAN BANA ÇOK UZAKTI BU HAZIRLIKLAR. SALÇALAR MARKETTEN ALINIR, TARHANA İZMİR'DEN ANNEANNEMDEN YA DA BABAANNEMDEN GELİRDİ.

KİTAP DA ÖYLE BALLANDIRA BALLANDIRA ANLATIRDI Kİ "ANNEMİZ TURŞU KURAR, TARHANA, SALÇA YAPAR" DİYE.... TURŞU DİYİNCE AĞZIM SULANIRDI. ŞÖYLE MİNİCİK BİR SALATALIK TURŞUSU OLSA HIMMM.

ANNEANNEM İZMİR'DE YAPIP GÖNDERİRDİ BİZE AMA HİÇ BİLMEZDİM O ZAMANLAR BEN ERİŞTE NASIL YAPILIR, REÇELLER GÜNEŞTE NASIL OLUR DİYE...SADECE BİR KERE İPE DİZİLİP GÜNEŞE BIRAKILAN BAMYALARI GÖRMÜŞTÜM AYNI BONCUK KOLYELER GİBİ...

İŞTE BUNLAR BENİM TATLI ANILARIM. ŞİMDİ BİLE KİTABIN SAYFASI, RESİMLER, BU HAZIRLIKLAR İÇİN KOŞUŞAN HAYAT BİLGİSİ AİLESİ CANLANIYOR GÖZÜMÜN ÖNÜNDE.

MALUM ÖNÜMÜZ KIŞ, ŞİMDİ HER EVDE KENDİ ÇAPINDA UFAK TEFEK KIŞ HAZIRLIKLARI BAŞLAMIŞTIR BİLE. HER AİLE, HER YÖRE, HER KADIN KENDİNCE HAZIRLAR MUTFAĞINI KIŞA.

BELKİ KİMİNİZ TARHANA YAPTI, YA DA AĞUSTOS GÜNEŞİNDE SALÇA.

MEVSİMİNDE ENGİNAR ALIP BUZLUĞA ATAN DA OLMUŞTUR BENCE.

SAPSARI AYVALARDAN REÇEL.

KİMİ YÖREDE BU MEVSİMDE ZEYTİNLERDEN YAĞ SIKILIR, KİMİ YÖREDE DE PEYNİR, PASTIRMA...

SON ZAMANLARDA "ŞİŞE DOMATES" ADIYLA EN GÜZEL YAZ DOMATESLERİ SAKLANIYOR SERİN VE KUYTU KÖŞELERDE...

DİZDİNİZ ÇOKTAN BAMYALARI, PATLICANLARI, BİBERLERİ BALKONA...

AZICIK ELİ BECERİKLİ OLANLAR KONSERVE, ERİŞTE DE YAPMIŞTIR KİMBİLİR.

YA DA BEN ANADOLU KADINIYIM ANNEMDEN ÖYLE GÖRDÜM DİYE YUFKA, KATMER,CEVİZLİ SUCUK VE PESTİLLER HAZIRLANDI KIŞ MUTFAĞI İÇİN...

HAYDİ SEVGİLİ YEMEK DOSTLARI, YAPTIĞINIZ, DUYDUĞUNUZ, GÖRDÜĞÜNÜZ GELENEKSEL KIŞ HAZIRLIKLARINI ANLATIN BİZE. EMİNİM HER BİRİNİZİN FARKLI YÖNTEMİ VAR AYNI ŞEYLERİ YAPIYOR OLSAK DA. ANLATIN BİRER BİRER.

28. ETKİNLİĞİMİZ "GELENEKSEL KIŞ HAZIRLIKLARI" HERKES DAVETLİ....

1-15 KASIM TARİHLERİ ARASINDA TARİFLERİNİZİ, RESİMLERİ İLE BERABER, BLOGUNUZ VEYA KENDİ ADINIZ, LİNKİNİZ VE KATILDIĞINIZ ŞEHRİ DE EKLEYEREK mahzunprenses@gmail.com ADRESİNE GÖNDERİN.

LOGOYU SAYFANIZA EKLEYEBİLMENİZ İÇİN BANA MAİL ATMANIZ YETERLİ...

MUTLULUKLA KALIN

MAHZUNPRENSES

KİLERCİ BAŞI SEÇİLDİM Mİ?

2007-10-07T15:18:00.000+03:00

Değişik ve zor yemekleri denemek keyifli oluyor. Geleneksel Osman'lı Mutfağı üzerine bir televizyon programında bahsedilmişti bu yemekten.

Sarayda pişen ve ramazana özel bir tatmış. Hatta bunu en iyi pişiren ahçı padişah tarafından "kilerci başı" olarak seçilir ve ödüllendirilirmiş. Her ustanın elinden farklı bir lezzette çıkan bir yemek anlaşılan daha doğrusu iftariyelik. Oruçlar açıldıktan sonra çorbanın hemen ardından ikram edilen bir yemek.

Eee dedim kendi kendime program yapımcısı anlatırken ben de yapabilirim bunu...

Bence siz de yapabilirsiniz..

Durun anlatayım biraz inceliklerini. Önce 2 adet kuru soğanı ince ince halkalar şeklinde doğrayın ve 1 yemek kaşığı tereyağında pespembe olana kadar sürekli karıştırarak kavurun. Bu yaklaşık 2 saatinizi alacaktır. Zaten yemeğin de bütün inceliği burada. Kavurma işlemi bitince içine 3 çay kaşığı sirke koyun (Programda ölçü verilmeden sadece genel bir anlatım vardı, ölçüleri ben böyle uyguladım...) Karıştırarak kavurmaya devam edin. Sonra yumurtalar için yuva açarak yumurtaları kırın. Üzerine biraz toz şeker ve tarçın serperek ağır ateşte kapağı kapalı olarak pişirin.

Yapın, yiyin ve yorumlarınızı yapın bana....

Afiyet olsun....

KOLAYMI KOLAY BİR KEBAP

2007-10-01T14:12:00.001+03:00

Bu kolay Kebap için öncelikle hazır bir köfte kullandım ben. Daha doğrusu evde bir önceki pişirimden artmış bir köfte. Köfteleri önlü arkalı çok az sıvı yağda pişirdim. Önceden kalmış bayat ekmek, kepekli ekmek ve pideleri küp küp doğrayarak 1 çay bardağı et suyu ile ıslattım. Minik bir tavada da sıvıyağ ve pul biberi kızdırdım. Sonra hepsini ekmeklerin üzerine yayarak 10-15 dk fırında tuttum. Üzerine sarımsaklı yoğurt ile servis yaptım...

Afiyet olsun

MERCİMEĞE ÇÖZÜMLER

2007-09-24T13:31:00.000+03:00

Bir tembellik aldı gidiyor bugünlerde. Mercimeği haşladıktan sonra yağ soğan kavurup yemeğini yapmaya bile gitmedi elim. Oysa ben ne de çok hevesliyimdir pişireyim, yapayım, hazırlayayım diye. Yaşlar mı ilerliyor desem Nisan'a daha çok var 26 da sayıyoruz hala. Havalardan desem o da değil. Çok yorgunum tatil yapmalıyım dersem o hiç değil. 3 ay süren uzuun bir tatilden yeni döndüm çünkü.

Neyse vardır bir sebebi ve yakında ben de anlarım ne olduğunu. Belki sizin aklınıza gelir, o zaman siz yazıverirsiniz bana....

Gelelim haşlanmış mercimeğe...

MERCİMEK SALATAM

Malzemeler:

- 1 kase haşlanmış mercimek
- 5-6 marul yaprağı
- 1 adet domates
- 1 adet kuru soğan
- 2-3 dal taze soğan
- 1/2 demet maydanoz
- 3-4 sivri biber
- 1 dilim mor lahana
- Zeytinyağı
- 1 limon suyu
- Tuz
- Çörekotu
- Keten tohumu
- 5-6 zeytin
- Rendelenmiş keçi peyniri

Afiyet olsun....

SEVİYORUM...

2007-09-19T14:19:00.000+03:00

SEVGİLİ PUNTO AMCAM DAVET ETMİŞ BENİ OYUNA. SEVDİĞİMİZ 3 ŞEYİ SIRALAYACAĞIZ. KOLAY GİBİ GÖRÜNSE DE ZOR BİR OYUN GERÇEKTEN.

SIRALAMAKSA DAHA ZOR.

AKLIMA GELDİĞİ SIRA İLE YAZAYIM BARİ.

DOĞAYI SEVİYORUM BEN, DOĞAL OLMAYI VE DOĞAL OLANI. DENİZİ, DAĞLARI, OTLARI, UÇSUZ BUCAKSIZ SAPSARI BOZKIRLARI...

ÖĞRENMEYİ SEVİYORUM BİR DE. KİTAPLARDAN OKUMAYI YA DA GÖRMÜŞ GEÇİRMİŞ BİR KİMSEDEN NASİHAT ALMAYI. BAZEN DÜŞÜNEREK KENDİM BULMAYI. ÇALIŞIP DİDİNİP BAŞARMAYI...

ÖNCE KENDİMİ SEVİYORUM ASLINDA. BİLİYORUM Kİ SEVGİNİN, SEVEBİLMEMİN KAYNAĞI BENİM. O YÜZDEN YÜREĞİMİ SEVİYORUM SEVEBİLDİĞİ İÇİN. GÖZLERİMİ SEVİYORUM GÖREBİLDİĞİ İÇİN...

RÜZGARLARLA SAVRULDUM GÜNEŞLERDE KAVRULDUM

2007-09-15T22:39:00.000+03:00

BİLİYORUM ÇOK İHMAL ETTİM SAYFAMI. ANCAK BEN DE İSTEMEZDİM Kİ BÖYLE OLSUN.

ÇOK UZAKLARDAYDIM BEN HUZUR DOLU BİR KASABADA.

SAÇLARIMI SAVURDUM RÜZGARA İZLERKEN ÇANDARLI KÖRFEZİNİ VE UNUTTUM KENDİMİ SONRA HERKESİ ...

BİRAZ TOPARLAYINCA KAFAMDAKİ KELİMELERİ BELKİ YENİ BİR DÜZEN İLE KARŞILARIM SİZLERİ....

SEVGİLER, SELAMLAR....

KÖZLENMİŞ KIRMIZI BİBER SALATASI

2007-07-03T20:26:00.001+03:00

Merhaba Sevgili Dostlarım;

Bu salatayı epeydir yapmaya niyetliydim ama bir türlü fırsat bulamıyordum. Salatadan çok bir meze gibi...

KÖZLENMİŞ KIRMIZI BİBER SALATASI

Malzemeler:

- 4 adet kırmızı biber

- 2 adet domates

- 5 diş sarımsak

- 1 çay bardağı zeytinyağı

- Tuz

Yapılışı:

Biberleri ocakta közleyin, kabuklarını soyup minik minik doğrayın. Bir tavada zeytinyağı içinde minik doğranmış domates ve sarımsakları öldürün, bir miktar tuz atın. Doğranmış biberleri de ekleyerek bir iki çevirin. İster sıcak, ister soğuk olarak yiyin...

Afiyet olsun...

DİYABETİK MANTAR KURABİYEM

2007-06-20T15:58:00.000+03:00

Sevgili arkadaşlar,

Daha önce de bahsetmiştim diyet ve diyabetik gıda maddelerinin geliştirildiği bir firmada Ar&Ge biriminde çalışıyorum diye. Yani bu ayın etkinlik konusu tam benlik...

Aşağıda da diyabetik bir kurabiye tarifi var...

MANTAR KURABİYE

Malzemeler:

- 1 su bardağı sıvı yağ

- 2 yumurta

- 1 su bardak diyabetik şeker (Benim geliştirdiğim tatlandırıcıyı kullandım ;-) )

- 500 gr nişasta

- 2 kaşık kepekli un

- 1 paket vanilya

- 1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

------------------------------------------------------------------------------------------------

BİR EGE SALATASI...

2007-06-17T19:42:00.000+03:00

Merhaba...

Biliyor musunuz hayatımda bazı değişiklikler oluyor son dönemlerde. Sanırım işimden ayrılacağım Haziran sonu gibi, sonra kız kardeşim Pı. nişanlanıyor haftaya veeee en güzel haber ne biliyor musunuz ben İzmir'e yerleşme konusunda

kesin kararlar aldım. Eğer planlarım istediğim gibi işlerse sonbahar gibi çok sevdiğim arkadaşım Me. ile hayalimdeki işi yapacağım. O kadar mutlu, o kadar hevesliyim ki anlatamam. Bu kadar ihmal ettim blogumu ama sonunda sıkıntılı, stresli günler sona eriyor. Özlem duyulan sevgiliye kavuşmaya az kaldı

Şimdi önümde koskoca bir üç ay var. Bu vakti değerlendirmek adına bir program yapacağım önümüzdeki günlerde. Tavsiyelerinizi bekliyorum...

Ben bu yaz bronzlaşmak, kendimle uzlaşmak istiyorum....

Şimdi bu konuyu Ege salatasına nasıl bağlarım diye düşünüp duruyorum. Ben sevgili Zerrin gibi güzel evirip çeviremem lafları. O yüzden direk giriyorum konuya. Közlenmiş patlıcan, kırmızı biber, dolmalık biber ve sivri biberle hazırlanmış bir Ege Salatası....

BİR EGE SALATASI

Malzemeler:

- 2 adet patlıcan

- 2 adet sivri biber

- 2 adet dolmalık biber

- 2 adet domates

- 1 baş soğan

- 3-4 diş sarımsak

- 3-4 sap maydanoz

- 3-4 sap taze nane

- 3-4 sap dereotu

- Zeytinyağı

- Tuz

- Sirke

Yapılışı:

Patlıcan ve biberleri fırına koyun. Fırının kapağını yarım açık bırakın. Közlenenen kadar tutun. Sıcak ve közlenmiş sebzelerin kabuklarını kolay soymak için bir naylon poşete koyup ağzı kapalı olarak bekletin. Kabuklar böyle çok pratik soyuluyor. Minik minik doğrayın. Sonra diğer malzemeleri doğrayın yağını, tuzunu, sirkesini koyun salatanız hazırdır....

Afiyet olsun, tatil için tavsiyelerinizi bekliyorum....

EFSUNLU BARBUNYA

2007-06-07T22:18:00.000+03:00

Bu barbunya efsunlu neden mi? Yok öyle içinde büyü müyü, davul tozu minare gölgesi yok. Sadece halam yapınca bu kadar güzel oluyor. Aynı tarifi başkası yapınca nedense onunki kadar lezzetli olmuyor.

Ben bu barbunyanın sırrına nasıl ulaştım durun da onu anlatayım size.

Tam 2 yıl önceydi. Master tezi hazırladığım günlerdi. Ben o dönemde halamda kalıyordum. Uzun deneyler, laboratuarda sabahlamalar bitti ve ertesi gün master tezimin savunması olacak. Harıl harıl sunumumu hazırlayıp üzerinde çalışıyorum.

O gece halam bir arkadaşına gitti ve bana da " Bak senin için barbunya pişirdim, acıkınca yersin güzelce" dedi. Ben de gözüm PC ekranında "Tamam, tamam ben hallederim" diye onu uğurladım; ama bir yandan da "Yaa hala yapma gözünü seveyim ben barbunya sevmem ki hiç, hem bu gaz yapar yarın benim önemli bir sunumum var, olmazki" gibi yorumlarda da bulunmuştum sanırım...

Neyse acıkınca minicik bir kaşıkla gönülsüzce koydum tabağa ve çalışırken attım ağzıma. Ayyy o da ne ben hayatımda bu kadar güzel, bu kadar lezzetli bir "şey" yememiştim. Lokum lokum mübarek. Gide gele gide gele koca tencereyi yarıladım....

Tarifi burada ama ben bir türlü tutturamadım onun gibi, bir de siz deneyin bakalım olacak mı?

Sevgiler...

Malzemeler:

- 1 kg taze barbunya

- 2 adet kuru soğan

- 1 adet domates

- 1 adet çarliston biber

- 3 diş sarımsak

- 5 yemek kaşığı zeytinyağı

- 5-6 sap maydonoz

- 1/2 limon suyu

- Tuz

- Kesme şeker

Yapılışı:

Ayıkladığınız barbunyaları haşlanmaya bırakın, dişe gelir duruma gelince ocaktan alın. Bir tavada zeytinyağını alarak küp doğranmış soğanı, sarımsakları, kabukları soyularak rendelediğiniz domatesi ve biberleri 5-6 dakka çevirin. Barbunyaları ilave edin ve bir iki çevirdikten sonra sıcak su ekleyin. Tuz, kesme şeker, limon suyu ve kıyılmış maydonozları ekleyerek tencerenin kapağını kapatarak pşmeye bırakın...

Afiyet olsun...

DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN DİYET MEVSİMİ AÇILDI

2007-05-29T10:22:00.000+03:00

Yaz geliyor, kimler bir kaç kilo vermek istiyorsa parmak kaldırsın...

Yazın klasik halleri değil mi bunlar. 4 top dondurma, sandaletler, beyaz askılı bluzlar ve azimle yapılan diyetler...

Aşağıdaki yemek belki hafif bir seçenek olabilir...

Bu arada blogumu ihmal ediyorum hiç istemeyerek. Hayatımda almam gereken ciddi kararlar ve düzene koymam gereken birkaç şey var. Sebebi budur, affınıza sığınırım...

HAFİF BİR TAVUK

Malzemeler:

- 1/2 kg tavuk butu

- 1 soğan

- 2 domates

- 1 kırmızı biber

- 2 adet kabak

- 2 avuç taze fasülye

- Kekik

- Tuz

- Karabiber

- 3 yemek kaşığı zeytinyağı

Yapılışı:

Tavada zeytinyağını ve soğanları kavurun. Bu arada 1 soğan ve defne yaprakları ile haşlanmaya bıraktığınız tavuğu da kontrol edin. Daha sonra diğer sebzeleri de hafif öldürün. Haşlanmış tavuğu ve bir bardak su ile baharatları da tencereye ekleyerek 30 dk kısık ateşte pişirin.

Afiyet olsun...

MANTARLI ÇİN PİLAVI

2007-05-22T12:01:00.000+03:00

Ne kadar da yoğunum bir bilseniz dostlarım; sadece okuyorum sizlerin bloglarınızı bazen de yorum yazıyorum birkaç satır ama iş kendi sayfamı güncellemeye gelince olmuyor nedense...

İş güç koşuşturma arasında geçen hafta sonu İzmir'e gittim. Ne kadar dinlendim ne kadar eğlendim sormayın. Bu pilav da orada pişti. "Artık mutfak işlerinde iyice tecrübelendim ben bak anne" demenin bir yolu da girip mutfakta bir şeyler yapmak. Tabii kırılan komposta kaseleri ve çaktırmadan yok edilen yanmış soğanları saymazsak. Arada oluyor canım böyle şeyler, hem çok tecrübeli olanlar bile yanlış yapmaz mı bazen?

MANTARLI ÇİN PİLAVI

Malzemeler:

- 1 su bardağı kepekli pirinç

- 250 gr mantar

- 1 adet kuru soğan

- Rendelenmiş taze kaşar

- 3 yemek kaşığı zeytin yağı

Yapılışı:

Pirinci ayıklayıp bir gece ılık tuzlu suda bekletin. Ertesi gün soğanı ve mantarları zeytinyağında kavurun. Pirinçleri ekleyerek biraz daha kavurun. Üzerini geçecek kadar ılık su koyup pilavın pişmesini bekleyin. Pişen pilavı cam bir fırın kabına koyarak üzerine rendelenmiş taze kaşar ilave ederek fırında peynirler kızarana kadar tutun.

Afiyet olsun...

YAZ GELİYOR KOMŞULAR

2007-05-13T16:34:00.000+03:00

Yaz mevsimini seviyorum, müjdecisi baharı da. Sebzeleri bile hoş. Dün ilk defa annemsiz bir anneler günü geçirdim. O İzmir'de ben İstanbul'da... İstedim ki o buradaymışçasına bir şeyler yapayım. Buzluktaki enginarları çıkardım sonra taze yaprak aldım ve sardım...

Sevgiler...

EKOLOJİK TARIM

2007-05-11T09:14:00.000+03:00

En son ne zaman bir elma kurdu gördünüz? Ben görmeyeli çok oldu. Belki benim çocuklarım “Elmanın kurdu mu olur anneeee. Yine çıldırdın sen.” diyecekler çocukluğumu onlara anlatırken. Ya da ne zaman “Ah yaz gelse de bol bol patlıcan alsak imam bayıldı, patlıcan oturtma, kızartma yapsak…” diye iç geçirip takvimlerde günleri saydınız…

Bunlar ne kadar eskide kaldı değil mi? Artık canımız domates istese yazmı kışmı demeden alıveriyoruz marketlerden. Mango, kivi, avokado bizim manav da bile satılıyor.

Sulu sulu minnacıcık biberler yerlerini koskocaman yemyeşil plastik kadar diri biberlere bıraktılar çoktan. Zar gibi incecik maydanozlar vardı eskiden, şimdi neredeyse bir maydanoz yaprağından sarma yapabileceksiniz…

Ne kadar değişti değil mi düzen? İlk zamanlar garip geliyordu, bizler de alıştık şimdi.

Cennet gibi bir ülkemiz var; yanlışlıkla bir zeytin çekirdeği düşse toprağa ona bile analık edecek kadar gönlü zengin ve bereketli topraklar. Sebzenin her türlüsüne meyvenin yedi sülalesine bağrını açar bu verimli topraklar…

Biz ne mi yapıyoruz? İşin kolayına kaçıyor ekmiyor biçmiyoruz artık. İthal ediyoruz o boyalı oyalı hormonlu ve hatta GDO’lu sebzeyi, meyveyi, tohumu…Çünkü destek bulamıyor çiftçi, çünkü eğitimsiz, çünkü yol göstereni yok, destekleyeni yok…

Avrupa, Amerika yıllarla birlikte artan hastalıklar, kanser, bozulan düzenin nedenini döktü ortaya. Yediklerimiz o kadar yapay ve o kadar lezzetsiz. Eskiler gibi ekip biçmenin en doğru olduğunu yeniden keşfetti. Adına da Organik / Ekolojik / Biyolojik Tarım dedi.

Nedir bu ekolojik tarım?

Hatalı uygulamalar sonucu kaybolan doğal dengeyi yeniden kurmaya yönelik, insana ve çevreye dost üretim sistemlerini içeren tarımsal düzen. Esas olarak sentetik kimyasal tarım ilaçları, hormonlar ve mineral gübrelerin kullanımını yasaklaması yanında, organik ve yeşil gübreleme, münavebe, toprağın muhafazası, bitkinin direncinin arttırma, doğal düşmanlardan faydalanmayı tavsiye eden; bütün bu olanakların kapalı bir sistemde oluşturulmasını öneren, üretimde sadece miktar artışını değil aynı zamanda ürün kalitesinin de yükselmesini amaçlayan alternatif bir üretim şekli.

Avrupa’da tam anlamıyla ekolojik tarım 1972 li yıllarda başlamış olup yurdumuz 1992 yılında tam anlamıyla sertifikalı üretime güzel İzmir ile başlamıştır. Şöyle bir ilginç durum vardır ki yurdumuz verimli toprakları ve üretim kalitesi ile bir çok Avrupa ülkesine ihracat yapacak konuma gelmiştir; ancak ne yazık ki organik kurallar çerçevesinde üretilen ürünlerin neredeyse “hiç” kısmı Türkiye içinde tüketime sunulmaktadır. Türkiye bu konuda ihracatçı özelliğini korumaktadır. Son 5 yıl içinde organik ürünler yurt içi satışlarında piyasaya sunulmak üzere ithal edilmekte olup bu ülkelerin başında Fransa, İtalya ve Almanya gelmektedir. Ancak izlenen yollar geri çağırıldığında Türkiye’ nin bu ülkelere önemli ölçüde organik tarım ürünü ihraç ettiği bulunabilir. Yani bizim onlara yarı mamül olarak sattığımız yurdumuzun bağrından çıkan organik ürünleri tekrar onlarca liraya paketlenmiş olarak geri almaktayız…Çok garip…

Gelin beraber bu karmaşaya dur diyelim ve verimli toprak anamızı daha fazla ağlatmadan ne yapabiliriz onu belirleyelim…

TATA'NIN MODİFİYE EDİLMİŞ POĞAÇASI

2007-05-06T19:54:00.000+03:00

Hafta sonu İzmir'den dedem gelecek diye beni bir teleş aldı ki sormayın. Annem de yok. Dedemi ağırlamak güzel yemekler yapmak bana düştü. Günler öncesinden neler yapacağımı planladım, hazırlıklar yaptım. Gelin görün ki dedem gelemedi. Eee onca hazırlık boşa gitti mi dersiniz. Hayır. Mükellef sofralar bana ve Pı. ile On. kaldı...

Bu poğaça tarifini sevgili TaTa' nın sayfasında görmüş ve beğenmiştim. Gerçi ben biraz değiştirdim. Renkli kısımları ben ekledim tarife. Gerisi TaTa'nın orjinal tarifi.

Hepinize sevgiler ve iyi haftalar...

TATA'NIN MODİFİYE EDİLMİŞ POĞAÇASI

Malzemeler:

- 4 yumurta

- 1 su bardağı ılık süt ( Ben 1.5 su bardağı kullandım)

- 1 su bardağı sıvı yağ (Bir su bardağını dolduracak şekilde mısırözü, ayçiçek ve zeytinyağı kullandım.)

- 1 paket yaş maya

- Beyaz peynir

- 3 adet patates

- Maydanoz

- Dereotu

- Keten tohumu

- Tuz

- Yoğurt

- Alabildiği kadar un. (Kepekli ve beyaz unu yarıyarıya kullandım.)

- Çörekotu

Yapılışı:

Yaş mayayı bir bardak ılık su içinde yaklaşık 30 dk. kadar beklettim. Bu arada patatesleri haşlanmaya koydum. Genişçe bir kaba yumurtaları kırdım, sulandırılmış mayayı, sıvı yağı, sütü, bir tutam tuzu koyup karıştırdım. Üzerine biraz kepekli biraz normal unu eleyerek ekledim. Yumuşak ve özlü bir hamur kıvamına gelene kadar yoğurdum. Sonra elimle bir top kopararak düz bir yüzey üzerinde yaydırdım. TaTa merdane ile açmış ama benim hamurum biraz sıvık oldu. Neyse iç olarak hazırladığım peynir, haşlanmış patates, dereotu, maydonoz, keten tohumu ve biraz tuz karışımından yaydırılmış hamurun ortasına koydum. Hamuru kenarlarından kıvırarak kapalı bir rulo haline getirdim. Hamur ve iç bitene kadar bu rulolardan yaptım. Üzerine çörek otu serptim. TaTam keserek tepsiye dizmiş ben kesmeden bütün halde yağlanmış ve önceden 150 C ye ısıttığım fırına koydum. Üzeri pembeleşene kadar (yaklaşık 45 dk. ) pişirdim. Sonra da TaTa'yı anarak afiyetle yedim...

Afiyet olsun...

ÇİRİŞLİ TARİFLERE DEVAM

2007-05-01T21:33:00.000+03:00

Sevgili dostlar pazardan fazla aldığım çirişler ile ikinci denemem Mutfak Dostları Derneğinin; "Yurdumun Yenilebilir Otları" kitabından. Ben tarifte bazı minik değişiklikler yaptım.

ÇİRİŞLİ BULGUR PİLAVI

Malzemeler:

- 500 gr çiriş

- 2 su bardağı iri bulgur.

- 4 su bardağı su

- 1 yemek kaşığı tereyağı

- Tuz

- İstenilen baharatlar

Yapılışı:

Çirişleri hafta sonu temizleyip bir kesekağıdına sarark buzdolabında saklamıştım. Önce hepsini daha minik doğradım. Bir tencerede 4 bardak suyu biraz tuz ile kaynattım. Çirişleri içine atarak 5-10 dk haşladım. Sonra içine bulguru ilave ederek kapağı kapalı şekilde kısık ateşte pilav haline gelene kadar pişiridm. Bulgur yumuşayınca ocağı söndürdüm ve bir tavada biraz tereyağı, kekik, nane, pul biber ve sumağı kavurdum. Kızgın yağı pilavın üzerine gezdirerek tencerenin kapağı kapalı şekilde demlendirdim. İster sarımsaklı yoğurtla, ister sade yiyebilirsiniz.

Sevgiler ve afiyet olsun...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Çiriş Hakkında Genel Yorumlarım:

Bu ot çok bariz bir lezzeti olmayan değişik bir ot. Ege otlarından sulu yaprakları ile biraz farklı bence. Ayrıca pişmeden önce, pişerken ve piştikten sonra değişik kokuları var. İlginç değil mi? Tam tarif edemeyeceğim bir koku. Çok rahatsızlık vermiyor ama baharlı bir koku. Eğer aldığınız ot kartlaşmışsa ve çiçeğe durmuşsa bu koku daha da belirgin. Koku yaprakların içindeki çiçek tomurcuğundan geliyor. Deneyin ve görün derim...

UZUN ZAMAN OLDU GÖRÜŞMEYELİ

2007-04-29T21:33:00.000+03:00

Sevgili Dostlarım uzun bir zaman oldu yazamayalı.

İş güç derken ihmal ettik biraz. Biraz da bahar rehaveti...

Neyse kaldığım yerden yazıyorum elim tuttuğunca dilim döndüğünce.

Annem ile babam İzmir'e gittiler. O nedenle artık mutfakta saltanatımı ilan etmiş bulunmaktayım. Benim sevdiğim şeyler, benim usulüme göre pişecek artık ...

Önce mutfağın kap kacağının yerini değiştirdim. Dönünce annemle aramızda çıkacak harbi göze alarak... Sonra da uzun zamandır gidemediğim semt pazarına gittim. Renkler kokular çok hoştu. Oturduğum semtte yurdumuzun Doğu ve Kuzey bölgelerinden göç eden insanlar çoğunlukta. O nedenle pazar otları onların damak tadına uygun. Gerçi enginarlar da vardı ama bunları biz İzmir'de tohuma kaçmış deyip de beğenip almayız. O kadar dehşet iri yani...

Neyse "Çiriş" otu vardı bolca. Daha önce hiç pişirmeyi denemediğim gibi tatmadım da. Dayanamayıp aldım yine de. İşte maceram da aşağıda. Haydi siz de benimle beraber ortak olun bu maceraya...

Önce biraz size bu otu tanıtayım;

Çiriş, çireş, çireşne, dağ pırasası, kiriş, sarı zambak... gibi yöresel isimlerle biliniyor ve Erzurum, Sivas, Osmaniye, Bingöl bölgelerinde tüketiliyor. Pırasaya benzer sarımsı çiçekli otsu bir bitki. (Eremurus spectabilis Bieb. -Liliaceae- )

Hiç yapmayı denemediğim için ve otun lezzetini kestiremediğim için pazarcının tarifini kulağıma koymadım. Eve gelince elimdeki mevcut tariflere bektım ve biraz da internetten araştırdım; ancak en çok sevgili Tijen'in "Bir Ot Masalı" kitabındaki Kadirli bölgesinde uygulanan çiriş kavurması tarifini beğendim...1 kg satın aldığım için yarısını kullandım. Sanırım kalan yarısını da "Mutfak Dostları Derneğinin" "Yurdumun Yenilebilir Otları" kitabında gördüğüm bulgurlu tarifte kullanacağım...

"ÇİRİŞ KAVURMASI"

Malzemeler:

- 500 gr çiriş

- 1 Adet orta boy soğan

- 1/2 Yemek kaşığı salça (Ben yarısını biber, yarısını domates salçası kullandım)

- 2 diş dövülmüş sarımsak (Ben sarımsaksız hazırladım.)

- Yoğurt

- 1 çorba kaşığı tereyağı (veya sıvı yağ) (Zeytinyağı kullandım)

- Tuz, kırmızı pul biber (İkisini de kullanmadım. Domates salçam ev yapımı ve biraz tuzlu)

Yapılışı:

Çirişleri ayıklayıp yıkayın diyor tarif. Ancak resim olmadığı için ben kafama göre dış zarını soyup kök kısmını da biraz kestim. Kaynar su dolu tencerede 5 dk haşlayın. Soğuk sudan geçirip suyunu süzün. Bir tavada zeytinyağını kızdırıp soğanları küp küp doğrayıp kavurun. Salçayı ilave ederek arada bir karıştırarak kavurmaya devam edin. Suyunu sıktığınız ve doğranmış çirişleri de ilave ederek kavurmaya devam edin. Yoğurtla servis edin...

Afiyet olsun...

MUTFAKTA BABAM VAR...

2007-04-15T21:19:00.000+03:00

Sevgili dostlarım, merhaba;

Hafta sonu gayet keyifli geçti benim için. Kızkardeşim Pı. sözlendi nihayet Bi. ile. Annem de babam da sarı kızımızı verdik diye hem sevindiler hem de üzüldüler kendilerince. Sonra babam akşam girdi mutfağa ve Pı'yı çağırdı yanına. Beraberce uygulamalı olarak babamın meşhur tariflerinden bir kaçını yaptılar. On. da fotoğraflarını çekti yemeklerin, annem ile ben de yedik afiyetle. Aile boyu bir sofra oldu bizimki, hem beraberce pişirdik hem de birlikte yedik. Tarifler aşağıda...

BABAMIN KABAKLI FIRIN KÖFTESİ

Malzemeler:

- Köftelik kıyma

- Kabak

- Maydanoz

- Soğan

- Domates

- Zeytinyağı

- Kekik

- Karabiber

- Tuz

- Kimyon

- Sarımsak

Yapılışı:

Ekmeksiz bir köfte yoğurulur. (Kıyma, soğan, maydanoz ve istenilen baharatlar ile) Karışımdan minik toplar kopartılarak yassı minik köftecikler yapılır. Kabaklar alacalı soyulur ve ne çok kalın ne çok ince halkalar halinde doğranır. Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine birdilim kabak üzerine yassı köfte ve bir dilim kabak da üzerine olacak şekilde dizilir. Sonra herbirinin üzerine bir kürdan saplanır. Bir miktar zeytinyağında rendelenmiş domates ve sarımsak biraz öldürülür. İçine istenilen baharatlar ve tuz ilave edilerek tepsinin üzerine gezdirilir. Tepsi fırına verilir ve kabaklar pambeleşinceye kadar pişirilir.

Afiyet olsun...

BABA USULÜ KEBAP

Malzemeler:

-Kıyma

-Soğan

-Sarımsak

-Maydanoz

-Domates

-Kırmızı / yeşil biber

-Pide

- Yoğurt

-Tereyağı

- Zeytinyağı

- Biber / domates salçası

- İstenilen her tür baharat

Yapılışı:

Kıyma, soğan, sarımsak, maydanoz, baharatlar zeytinyağında kavrulur. Cam bir fırın tepsisinin altına ufalanan pideler dizilir. Üzerine salça, domates rendesi ve ılık su ve erimiş tereyağı karışımından biraz gezdirilir. Üzerine kavrulan kıymalar yayılır. En üstüne iri domates dilimleri ve biberler dizilir. Salçalı sos tekrar gezdirilerek fırına verilir. 15 dk sonra tepsi fırından çıkarılır ve tereyağında hafif öldürülen baharatlar (kekik, nane, karabiber, acı biber vs) kızgın şekilde gezdirilir. Üzerine hafif sulandırılmış yoğurt gezdirilerek servis yapılır.

Afiyet olsun...

MERCİMEK KÖFTESİ

2007-04-10T09:39:00.000+03:00

Bazen insan özlem duyduğu şeyler gelsin diye çok sabırsızlanır. Oyalayamaz kendini o kavuşma anı yaklaştıkça. Kalp çarpar, eller terler, karnına soğuk bir ağrı girer insanın. Bilirsiniz işte muhakkak siz de yaşadınız böyle özlem - sabırsızlık arası duyguları. Belki bir sevgiliyi beklerken ya da bir sınav öncesi. Nasıl desem belki aileye katılacak minik bir üye sonra yepyeni bir arabanız olurken de böyle sevinirsiniz duramazsınız sabit bir yerde.

Ben niye mi anlatıyorum bunları böyle? Heyecanlıyım çünkü.... Neden mi? Eee yaz geliyor çünkü...

Hafta sonu duramadım durduğum yerde. Kıpır kıpır dört döndüm evde. Bari dedim, mercimek köftesi yapayım da elim de gönlüm de gözüm de dolsun....

Tarif "Portakal Ağacından"

Sevgiler...

TUBANIN OYUNU VE BENİM PATLICANLI PİLAV TARİFİM

2007-04-08T19:40:00.000+03:00

Sevgili dostlarım merhaba;

Yoğun günler geçiriyorum; yazamadım, okuyamadım hanidir. Yemekler yaptım tabii bu arada onu ihmal etmedim elbet. Sonra bir de baktım ki yeni bir oyun ve ben de dahil edilmişim zincire. Mutlu oldum başladım yazmaya.

Oyunu sevgili ve nazik Tuba başlatmış. Kuralları aynen onun ağzından aktarıyorum:

OYUNUN ADI: 3X3

Kurallar: 3 tane yemek tarifi verip, her birini 3 yemek bloguna ithaf edip, su 3x3 soruyu soruyorsunuz:

1.1. Daha once yasadiginiz 3 sehir?

1.2. Tatil icin gittiginiz, gordugunuz ve onermek istediginiz 3 yer?

1.3. Yasamak istediginiz (gormediginiz de olur) 3 sehir?

2.1. Su anda ki mesleginiz nedir?

2.2. Dunyaya yeniden gelseydiniz, hangi meslegi yapmak isterdiniz?

2.3. "Kesinlikle ben yapamazdim" dediginiz meslek nedir?

3.1. Yasam felsefenizi olusturan sozlerden biri?

3.2. Bir kitapdan alinma, cok sevdiginiz bir cumle veya paragraf veya bolum?

3.3. Cok sevdiginiz bir siirin bir parcasi?

Umarim karisik olmamistir. Bir oyun da ben ekleyeyim dedim:)))Heeee bir de, sureyi belirtmeyi unutmusum:)). Tabii ki 3 gun...

Bana da "Çikolatalı Truff" ithaf etmiş. Çok da severim...

Önce bu tatlı arkadaşıma bir yemek ithaf etmek istiyorum ben. Hafta sonunda yaptığım bir yemek bu. Patlıcanlı pilav.

Tarifi aynen birebir uyguladım "Patlıcanlı pilavın" Resimleri de aşağıda, lezzeti ise hala damağımda...

İlk tarifim "Kremalı Mantar Çorbası" Eğer kabul ederlerse sevgili Elit, Punto Abi ve Mutfakta Zen için olsun bu çorba...

İkinci tarif "Menemen" Cafe Sardunya, İzmirim ve Samanyolu Aslı'ya yakıştırdım ben bu yemeği.

Diğer tarif "Portakallı Kereviz" Bu tarifi de Zerrin, Betül ve Yaban Gülü için seçtim. Bilginize...

Soruların cevaplarına gelelim şimdi de...

1.1. Daha once yasadiginiz 3 sehir?
İzmir (Ee biliyorsunuz artık), Ankara (Doğum yerim), Ağrı (Babamın görevi nedeni ile bulunduk)

1.2. Tatil icin gittiginiz, gordugunuz ve onermek istediginiz 3 yer?
Çandarlı, Datça, Büyükada

1.3. Yasamak istediginiz (gormediginiz de olur) 3 sehir(yer)?
İzmir, Madagaskar, Endonezya

2.1. Su anda ki mesleginiz nedir?
Uzman Biyolog

2.2. Dunyaya yeniden gelseydiniz, hangi meslegi yapmak isterdiniz?
Beni yakından tanıyan herkes bu soruya ne cevap vereceğimi bal gibi bilirler; çünkü bunu neredeyse günde yüz kere söylüyorum. Balıkçı veya çiftçi...

2.3. "Kesinlikle ben yapamazdim" dediginiz meslek nedir?
Bankacılık

3.1. Yasam felsefenizi olusturan sozlerden biri?
"Ya olduğun gibi görün, ya da göründüğün gibi ol"

3.2. Bir kitapdan alinma, cok sevdiginiz bir cumle veya paragraf veya bolum?
Bu aralar Gülün Adı'nı okuyorum. Orada epey çarpıcı cümle var. Siz seçin oradan...

3.3. Cok sevdiginiz bir siirin bir parcasi?
Sahile yazılan isimler küçücük bir dalgayla silindiler...
Ya kalplerde kalan izler en derinlerde bir gün hatırlanmayı bekler...

Sevgiler....

BANG BANG LUCKY LUKE

2007-03-30T13:59:00.000+03:00

Zerrin beni oyun oynamaya çağırdı... Hayalindeki çizgifilm kahramanını anlat dedi...Bundan kolay ne var...

Daha minicik bir kızken REDKIT'e vurulmuştum ben. Onun yalnız kovboy oluşu, dağları, tepeleri ağzına aldığı bir saman parçasıyla aşması hayallerden hayallere sürüklerdi beni. Ben de onunla beraber Grand Kanyonu aşmak, Apaşlarla, Siyularla barış çubuğu tüttürmek isterdim. Evdeki kanepenin kocaman yastıkları "Düldül" olurdu benim için.

Barbunya yedirmenin yolunu da bulmuştu annem. "Bak prenses bu RedKit'in yediğinden derdi." Haksızlıkla savaşmanın, paraya, pula kapılmamanın erdemini de ondan öğrendim ben. Okumaya başlayınca - 5 yaşında öğrenmiştim ben okumayı, 6 yaşına girince de kızkardeşime öğrettim. -Pı. ile beraber Redkit çizgi romanları okurduk; artık koca koca kızlar olduğumuz için de babama tutturmazdık bize at al diye...

Sonra genç bir kız olunca elbette koltuk minderlerine binmeyi bıraktım; ama RedKit gibi merhametli, mert, dürüst, maceraperest ve zeki bir kovboyun yolunu gözlemeye başladım. Biliyordum RedKit öyle her an karşısına çıkmazdı insanın...Bu çetin savaşta bir kaç Dalton da çıktı karşıma elbet. Çarpıştım hepsiyle ve şimdi onlar Teksas hapishanesinde. Kimi ömür boyu taş kıracak, kimi de katran ve tüy cezası aldı...

Biliyorum o bir yalnız kovboy, ben de yalnız bir kovgirl... Evimizden çok uzaktayız ve bir gün karşılaşacağız. Belki Austin yolu üzerindeki kasaba birahanesinde olmayacak bu karşılaşma, ya da bir poker salonunda; ama olacak...Çünkü ben RedKit'i çok seviyorum...

FIŞ FIŞ KAYIKÇI...

2007-03-28T13:20:00.000+03:00

Fincan böreği. Adı böyle bu böreğin. Neden diye sorarsanız şekli fincan ile keserek veriliyor hamura. Benimkine bakmayın siz. Onun şekli için bir fincan kullanılmadı.

Durun da size hikayesini anlatayım dün pişen bu böreğin.

Annemle aramda inanılmaz bir telepati vardır benim. Canım aşeren kadınlar gibi garip garip şeyler ister arada. Kıymalı nohut yemeği, pirinç çorbası gibi. Dün de şirketten çıktım ve nereden geldiyse aklıma "fincan böreği" geldi. Bizde yılda 2-3 yapılır bu. Annemi arasam mı acaba diye düşündüm bir ara. Sonra vaz geçtim. Şimdi uğraşmasın kadıncağız diye. Neyse eve geldim. Apartmanı misss ler gibi kokular sarmıştı. Aaaa anneciğim fincan böreği yapmamış mı bir de ne göreyim. Nereden aklına geldi annecim dedim. O da ne bileyim öğlen biraz uzandım, dön dön dön uyuyamadım. İçim sıkıldı ve aklıma geldi yaptım dedi. Gülümsedim kocaman, eline sağlık dedim ; ama söylemedim onun aklına böreği sokanın ve uyutmayanın ben olduğumu...Heh heh heh...

Tarifi annemden en kısa zamanda öğreneceğim. Onun fincan böreği diye adlandırdığı börek biraz farklı oluyor başkalarınınkinden çünkü...

Sevgiler...

OYUN...

2007-03-26T11:32:00.000+03:00

Merhaba Sevgili dostlarım.

Tuba beni sobelemişti geçenlerde, okul yıllarımda hiç tembel bir kız değildim ben ama nasıl olduysa bu ödev geciktikçe gecikti.

Oyun şöyle:

Son zamanlarda hayatınıza giren memnun kaldığınız "şey"leri tanıtacaksınız.

1) Bu resimde kapkara görünen şey benim MP3 player'ım. Hayatıma gireli 7-8 ay oldu. Ben onu çok seviyorum ama. İstanbul'u ve trafiğini bilen bilir. Avrupa yakasında evim ve Asya yakasında iş yerim. Nerdeyse 2 saat süren gidiş ve geliş yolu boyunca bana eşlik ediyor bu aletçik. Güzel bir Ege Türküleri arşivim var. Kah onu dinliyorum, kah ABBA ya da o gün canım ne isterse...

2) Bu anneme kızkardeşimin aldığı yeni bir kahve makinası. Gayet güzel köpüklü kahveler yapıyor. Ayrıca falları da hep çıkıyor ;-)

3) E tabii siz beni hiç görmediniz. Benim kadar gür saçlı bir kız böyle bir şeye ihtiyaç duyacaktır. Bu saç düzleştiricisi 1 yıldır hayatımda ve ne önemli !!! hazırlıklar için bana yardım etti. Hakkını verdiğini bütün kalbimle söyleyebilirim... ;-)

4) Fotoğraf makinamı çok seviyorum. Taa annem genç bir kız iken babamla sözlendiği ilk yıllarda almış bu makinayı. O zamanlar annem Antep'te görevli yeni mezun bir müzik öğretmeni, babamda Ankara'da yeni teğmen çıkmış. Çekilen fotoğraflar, anılar, sevgiler sakladığı için seviyorum makinamı. Son zamanlarda yeni bir digital makina almak istiyorum; ama bu makina ile de hep çekeceğim. Düğünümü, çocuklarımı, dostlarımı ...

5) Bu kitapları yeni aldım. Söylemiştim sanırım, bitkileri seviyorum ve hobi olarak ilgileniyorum taksonomi ile. Tabii aldığım eğitim bu yöndeydi. Diğer kitap ise vahşi doğada hayatta kalmak için yapılması gerekenleri içeriyor. Bir ara "Survivor" a katılmayı kafaya koymuştum da...

ŞEVKETİBOSTAN YAN GEL OSMAN

2007-03-18T15:43:00.000+02:00

Güzel dostlarım;

20. YE etkinliği geldi çattı bile. Ev sahibimiz Asya. Konu seçimi ise bence şahane. Şahane diyorum çünkü;

- Aylardan Mart ve her yer otlarla dolu.
- İzmir' li olarak otlar ve yemekleri benim de damak zevkime gayet uygun.
- Eee biyoloji kökenli olunca taksonomik botanik ve farmokolojiden anlıyorum çat pat.

Neyse bu etkinlik dört gözle gelmesini beklediğim bir konudan ibaret olunca hani size geçenlerde bahsetmiştim ya İzmir / Çandarlı seyahatimi, işte orada bu konu için biraz hazırlık yaptım. Durun da anlatayım...

Cuma günü kasabanın pazarıdır. Dağ köylerinden (Yaylayurt) tazecik toplanmış otları getirir köylüler pazara. Bu fotoğraftaki sevimli çift de o köyden. Teyze ve eşi beraberce poz verdiler bana.

O kadar çok otları vardı ki; Ebegümeçleri, turpotu, kazayağı, ısırgan...

Ne alsam ne alsam diye bakınıp duruken şevketibostanlar gözüme ilişti. Hiç denememiştim, acaba yapabilirmiyim ben bunu diye düşünürken "hadi" dedim. "Sen bunu da yaparsın, prenses ;-)" Kendime verdiğim bu "gaz" ile alıverdim daha tazecik sabah toplanmış şevketibostanları. Teyze "akçakız" amca ise "akkız" dediler adına. Tatlı bir ağız dalaşı da oldu gitti aralarında.

Biraz botanik bilgimi yokladım eve gelince. Bileşikçiçekgillerden (Compositae) bu dikenli ot. Latince adı Carduus benedicti ya da sinonim olarak Cnicus benedictus olarak geçiyor. Şevketibostan, mübarekdikeni ve akkız diye de yöresel adları var. İzmir pazarlarında bolca satılıyor ve İzmir'liler çok seviyor bu otu.

Tarif anneannemden.

ŞEVKETİ BOSTAN

Malzemeler:

-1 kg şevketibostan
- 500 gr kuzu eti
- 2 adet kuru soğan
- 2 dal taze soğan
- 1 kahve fincanı zeytinyağı
- 2 su bardağı su
- Tuz
- Karabiber

Terbiyesi için:

- 1 yumurta sarısı

- 1 çay kaşığı un
- 1/2 limon suyu

Yapılışı:

Pazardan dikenlerinden ayrılmış olarak aldığım şevketibostanların kabuk kısımlarını ayıklayıp, yeşil kısımları doğrayın.
Toprak bir tencerede küp doğranmış kuru soğanı ve ince kıyılmış taze soğanları zeytinyağı ile öldürün. Kuşbaşı doğranmış kuzu etlerini ilave ederek 10 dakika kadar daha kavurun. Ayıkladığınız şevketibostanları da ekleyerek 15-20 dk. tencerenin kapağı kapalı olarak pişirin. Su, tuz ve karabiberi ekleyin. Otlar yumuşamaya dönünce önceden hazırladığınız terbiyeyi (Bir kapta yumurta sarısı, biraz un ve limon suyunu karıştırın.) yemeğin suyu ile karıştırarak toprak kaba dökün. Yemeğiniz pişmiştir.

Afiyet olsun...

Baktım bahçede de epey turpotu ve hardal çıkmış onlardan da topladım bolca ve güzel bir salata yaptım yanına.

TURPOTU SALATASI

Malzemeler:

- 1 kg turpotu ve hardal
- İstenildiği kadarZeytinyağı
- Tuz
- Limon
- Un

Yapılışı:

Turpotlarını ve hardalları yıkayıp ayıklayın ve doğrayın. Bir miktar kaynamış suda haşlayın. Bir kapta 1 çay kaşığı un, zeytinyağı, limon ve tuzu karıştırın, sonra bu karışımı otların üzerine gezdirerek soğuk olarak servis yapın.

Afiyet olsun...