Anneannemden Tarifler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Anneannemden Tarifler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Haziran 2014

SEVDİĞİMİZ BULGUR PİLAVI


Selamlar sevgili dostlar;

Hep fanfini fon, cafcaflı tarifler veriyoruz ya, bir de haftada en az bir defa yaptığımız yemekleri es geçiyoruz. Oysa asıl farklılıklar bu her evde pişen, alışılagelmiş, geleneksel tatlarda. Bin bir çeşit mutfakta, bin bir çeşit bulgur pilavı.

Ben evlenene kadar farklı bulgur pilavı pişirirdim, annem gibi. Evlendikten sonra eşimin annesinin yaptığını da yapar oldum sık sık. Hele kendi çiftliklerinden gelen bulgur ile yapılan pilav şahane...  Anneannem ise daha başka yapardı...

Annem sebzeli yapar bulgur pilavını. Önce soğanını kavurur, sonra orta irilikte doğranmış yeşil biber ve küp doğranmış domatesi ilave eder. Domates suyunu salıp, biberler yumuşayınca göz kararı laynar su ilave edip, tuzunu ayarlayıp 5 dk tencerenin ağzı kapalı sebzeleri iyice yumuşatır. Sonra bulgurları ekler ve bulgurları örtecek şekilde sıcak su ile su miktarını ayarlar. Kapağı kapalı olarak, bulgur suyu çekene kadar pişirir. Besleyici mi besleyici...

Kayınvalidem ise önce tereyağında / zeytinyağında bulgurları bir güzel kavuruyor. Sonra sıcak su ekleyip, tuzunu ayarlıyor. Ağzı kapalı şekilde suyunu çekene kadar pişiriyor. Çok leziz...

Anne annem ise ince doğradığı soğanları zeytinyağında hafif kavurudu. Ardından da bulgurları, ekler ve kavurmaya devam ederdi. Ardından suyunu ve tuzunu ayarlar, kısık ateşte, bulgurlar suyunu çekene kadar ağzı kapalı pişirirdi...

Siz de farklı bir yönteminiz var ise paylaşın olur mu?

11 Ocak 2013

FIRIN SÜTLAÇ





Selamlar çocuklar...

Daha evvel verdiğim "Anne Usulü Sütlaç" tarifini bir de fırında deneyin derim. 

Yapmanız gereken şey, sütlacı pişirdikten sonra kaselere paylaştırın. Sonra 1. fotoğrafta gördüğünüz gibi içine su koyduğunuz fırın tepsisine kaseleri dizin. 

Fırını 180 dereceye getirin. Sadece üst ızgarayı açın. Sütlaçlar kızarana kadar tutun. Burada  amaç sadece tatlıların üzerini hafif yakmak. Zaten pişmiş olduğu için çok uzun süre tutmaya gerek yok.

Afiyet olsun...

12 Kasım 2012

HAYAT BİLGİSİ AİLESİ.... YEŞİL ZEYTİN ve SİYAH ZEYTİN YAPIMI...


Selamlar sevgili dostlar;

Epeydir hikaye yazmıyorum...

Bugün yazasım var. Hem hikaye yazasım hem de bir kaç tüyo veresim...

Daha önce size anlattığım üezre küçük ve hayalci bir kızken en sevdiğim ders Hayat Bilgisi dersiydi. Özellikle kış hazırlıklarını anlatan bölüm dün gibi aklımda :) 

Şehirde büyüyen bir çocuk olduğumdan, annem de çalışan bir bayan olduğu için bana masal gibi gelirdi, bu kışa girerken yapılan mutfak hazırlıkları. Bizde salçalar marketten alınır, tarhana, reçel İzmir'den anneanneden, babaanneden gelirdi. Erişteyi de hiç tatmamıştım o yaşlarda... Kitap öyle ballandıra ballandıra anlatırdı ki... "Annemiz turşu kurar, tarhana, salça yapar..." diye. Turşu deyince ağzım sulanır ve gözümün önünde kol kola girmiş kornişonlar dans ederdi...
Anneannem İzmir'de yapıp gönderirdi bize; ama ben hiç bilmezdim o zamanlar erişte nasıl yapılır, reçeller güneşte nasıl olur diye... Sadece bir kere ipe dizilip güneşe bırakılan bamyaları görmüştüm aynı boncuk kolyeler gibi...

İşte bunlar benim tatlı anılarım... Şimdi bile kitabın sayfası, resimler, bu hazırlıklar için koşuşan Hayat Bilgisi Ailesi gözümün önündedir....

Sahi şimdi bu ders var mıdır, var ise de kış hazırlıkları için neler yazıyor merak ettim şimdi. Bileniniz varsa yazsın n'olur. 

Oğluma hamile olduğumu öğrenir öğrenmez çalışma hayatıma son verdim. Çok da iyi yapmışım ki huzurlu, sakin bir hamilelik geçirdim. İlk yıl acemi annelik, koşturmaca derken ancak günlük, karın doyuracak yemekleri yapardım. Geçen yıl oğlum biraz daha büyüyüp serpilince yıllardır annemden, anneannemden, babannemden biriktirdiğim, okuduğum, öğrendiğim "geleneksel mutfak işlerine" ufak ufak başladım. Evden çalışıyor olmanın verdiği yük de tabii ki o konuya tamamen odaklanmamı engelliyor; ancak bulduğum her fırsatta şehirde yaşayan çoğu genç bayanın bilmediği, unuttuğu belki de varlığından bi-haber olduğu  geleneksel tatları hayata geçirdim. Önce yoğurt mayalamayı öğrendim, sonra peynir yaptım. Reçeldi, turşuydu, şerbetti becerdim. Tereyağı yapabilir miyim derken buldum kendimi sonra... Eh mis gibi tereyağına ev yapımı ekmek de gerek... Hem elde hem de makine de çeşit çeşit ekmekler denedim... Hatta oğluma erişte bile yaptım...

Bu sene sonbaharda İzmir'e gidince ellerimle tek tek ağacımızdan hem yeşil hem de siyah zeytinleri topladım. Her sene zeytinimizi annem yapar bize hazır getirirdi. Bu sene gözümü kararttım ve kendi zeytinimizi yaptım...

Taa anneannemin babaannemin büyüklerinden miras gelen geleneksel tarif aşağıda. Gerçi tüm Ege'de üç aşağı beş yukarı aynıdır tarif. Ben aşama aşama yazdım.

Henüz olmadı zeytinler bir kaç haftaya olacaklar. O zaman da size fotoğraflarım son hallerini...




...Güzelim zeytinler...

Zeytin deyip geçmemeli, zeytin tüm diğer yaratılan nimetler gibi bir mucizedir. Ben zeytini çok sever çok da yerim...

Bilmeyenlerimiz var ise yazayım ki zeytinler kabaca "yağlık" ve "sofralık" diye iki cinse ayrılır. Tabii kendi aralarında da kalitesine göre çok çeşitli adlarla anılır. Trilye, domat, memecik, uslu, çelebi, erkence.... Böyle uzaar gider. 

Yeşil ve siyah zeytinler olgunlaşma dönemlerinin uzunluğuyla orantılı olarak bu isimleri almışlardır. Yeşil zeytinler geç kararır ve kararınca pek de lezzet vermez. Siyah olarak tüketilen zeytin daha erken kararır ve siyah zeytin olarak işlenerek tüketilir.

Aslında hem yeşil, hem de siyah zeytin farklı şekillerde yenecek hale getirilir. Kırma, çekişte, çizik, salamura, sele vs...

Ben yeşil zeytin için çizik ve siyah için de salamura yöntemlerini anlatacağım size...

Bu arada unutmadan dalından toplanan yeşil zeytin de siyah zeytin de oldukça acıdır.

ÇİZİK YEŞİL ZEYTİN YAPIMI

Yeşil zeytinler toplanır veya toplanmış olarak satın alındıktan sonra keskin bir bıçakla boylamasına üç yanından çizilir. Sade suyun içine konularak ağzı kapalı olarak bekletilir. Böylece zeytinlerin acısı biraz çıkar. 10 gün kadar ağzı hiç açılmaz. Zeytinler 10 günün sonunda sararmaya suyun rengi de bulanmaya başlar. Zeytinin suyu dökülür ve tekrar sade suya konur. Günde iki kere olmak kaydıyla (sabah-akşam) suyu değiştirilir. 1 hafta ila 10 gün içinde zeytinler o acımsı tadını kaybetmeye, tatlanmaya; doldurulan su da günden güne daha berrak olmaya başlar. 

Zeytinlerin iyice tatlandığına kanaat getirilince (hem de zeytinler yumuşar) Kaynamış soğumuş su, iri tuz ve limon tuzundan ibaret salamurası hazırlanır. (1 litre suya 3 yemek kaşığı iri tuz ve dövülmüş 1 /2 çay kaşığı limon tuzu eklenerek hazırlanır.)  Zeytinler sudan çıkarılır iyice yıkanır ve bir örtünün üzerinde biraz kurumaya bırakılır. Zeytinin yapılacağı bidon / kavanoza zeytinler alınır, üzerine salamura suyu eklenir. Aralara dilimlenmiş limon dizilir. ( 5 kg zeytin için 1/2 kg limon) Ağzı kapalı olarak bekletilir. Arada kontrol edilir, yenecek lezzete ulaşınca bidonun / kavanozun ağzı açılır. Açıldıktan sonra serin bir yerde saklanır...




SALAMURA SİYAH ZEYTİN YAPIMI

Zeytinler bir bidona alınır. 1 kg zeytine 70 gr iri tuz olacak şekilde tuz miktarı ayarlanır. Her gün, gün içinde bir kaç kere bidondaki zeytinler alt üst olacak şekilde bidon dairesel sallanır.Zamanla zeytinler kara suyunu salmaya başlar. Bu su dökülür. 4-5hafta içinde zeytinler tatlanmaya başlar. Bu süre ortam ısısı, zeytinin cinsine göre uzayıp kısala da bilir. Arada kontrol edip, tatmakta fayda var. 


Kolay gelsin...

21 Ekim 2012

EVDE ŞERBET YAPIMI...VİŞNE ŞERBETİ KUŞBURNU ŞERBETİ











Merhaba çocuklar...

Rahmetli anneannemden öğrendiğim bir şey daha var ki o da kendi meyve suyunu evinde kendin yapacaksın...

Eylül ayında vişne ve kuşburnu daha tezgahlardan kalkmadan almış, temizleyip buzluğa kaldırmıştım. Geçen hafta, hem kızılcık, hem de vişne şurubu yaptım... Hem büyük oğlan :) , hem de küçük oğlan bayıldı :))

Belki siz de buzluğa vişne ya da kuşburnu atmışsınızdır ve yaklaşan kurban bayramında ziyaretinize gelen misafirlerinize ikram edersiniz diyerek paylaşmak istedim.

NOT: Sağ bardaktaki kuşburnu, soldaki ise vişne şerbeti....


Anneme telefonda sora sora yaptım...

Tarifleri sizin için geliyor... 

VİŞNE ŞURUBU/ŞERBETİ

1 kg vişne (sapları ayıklanmış)
750 gr toz şeker
1,5 litre içme suyu


Vişneleri yıkayıp saplarını ayıkladıktan sonra, çekirdeklerini çıkarmadan derin bir tencereye alın. Üzerine 1,5 litre içme suyunu ve şekeri ilave ederek kaynamaya bırakın. Vişne taneleri iyice yumuşayınca şurubu bir süzgüden geçirin. Vişne tanelerini ise kaşık ile ezerek sularını çıkarın. Tanelerden iyice faydalanmak isterseniz süzgünün üzerinde kalan posayı çok az şerbet ilavesi ile tekrar kaynatıp süzgüden geçirebilirsiniz. Soğuyan şerbeti cam şişe içinde buzdolabında muhafaza edin. Hazırladığınız konsantre bir şerbettir.  İçmek istediğiniz zaman soğuk su ile sulandırmanız gerekir. Benim verdiğim ölçülerle yaparsanız 1/1 su ile sulandırmak kafi geliyor. Siz yine de kendi damak zevkinize göre ayarlama yapabilirsiniz.

KIZILCIK ŞURUBU/ŞERBETİ

1 kg kızılcık
1 kg toz şeker
1,5 litre içme suyu

Kızılcıkları yıkayın. Çekirdeklerini çıkarmadan derin bir tencereye alın. Üzerine 1,5 litre içme suyunu ve şekeri ilave ederek kaynamaya bırakın. Taneler iyice yumuşayınca şurubu bir süzgüden geçirin. Yumuşamış kızılcık tanelerini ise kaşık ile ezerek sularını çıkarın. Tanelerden iyice faydalanmak isterseniz süzgünün üzerinde kalan posayı çok az şerbet ilavesi ile tekrar kaynatıp süzgüden geçirebilirsiniz. Soğuyan şerbeti cam şişe içinde buzdolabında muhafaza edin. Hazırladığınız konsantre bir şerbettir.  İçmek istediğiniz zaman soğuk su ile sulandırmanız gerekir. Benim verdiğim ölçülerle yaparsanız 1 ölçü şerbete 1,5 ölçü su ilave etmelisiniz. Siz yine de kendi damak zevkinize göre ayarlama yapabilirsiniz.


Afiyet olsun, bayramda misafiriniz bol olsun :)

08 Ekim 2012

BİBER AŞI...



Selamlar güzel insanlar...

İşte benim bayıldığım bir yemek...

Yine İzmir'den bir tarif.... 

Yine çocukluğumdan.... 

Yine anneannemden...

Malzemeler :

1 kg  biber (acı, tatlı, sivri, dolmalık, çarliston elinizde ne çeşit varsa)
2 adet kuru soğan
3 adet domates
1 kahve fincanı zeytinyağı
7-8 diş sarımsak
tuz

Yapılışı:

Kuru soğanları küp küp doğrayarak zeytinyağı ile beraber bir tencereye alın. Arada karıştırarak hafif kavrulmaya bırakın. Bu sırada sarımsakları küçük küçük doğrayıp ilave edin. Biberleri kalın halkalar halinde doğrayarak tencereye atın. Arada karıştırarak biberler pişene kadar kavurun. Domatesleri rendeleyin ve kavrulmakta olan biberlerin üzerine alın. Domatesler suyunu salıp çekene kadar pişirmeye devam edin. Pişince servis tabağına alın ve yoğurtla ılık ya da soğuk olarak servis edin. 


Biberleriniz acıysa tadından yenmeyecektir.  

Genelde ana yemek değil de meze olarak tercih edilen bir yemektir...

Afiyet olsun, suyuna bana bana yiyiniz :))

27 Mayıs 2012

İYİ Kİ DOĞDUN YAZISI VE ÇEKİLİŞ SONUCU...

25 MAYIS 2006

Finansal olarak sıkıntıya düşmüş bir şirketin tazecik ArGe asistanıydım o zamanlar. Maaş almadan, gemiyi ilk terk eden olmamak adına canla başla çalışıyordum. İş olmuyordu doğru düzgün, çalışanlar tatsız tuzsuz zaten. İnternette zaman geçirmeye başlamıştım ben de sıkça. Kişisel bloglar ilgimi çeker olmuştu en çok. Neden ben de yazmayayım ki dedim. O gün de tesadüf benden tarif istemişti bir arkadaşım.... Öyle başladı serüven. Bazen uzun soluklu aralar verdim, bazen de günlük misali yazdım. Yemek tarifleri, hayatımın sırları....

İlk yazım da burada :)) O zamanlar sağ olan olan sevgili anneanneciğimin tarifi. Zaten bana mutfağı sevdiren de o oldu. Hatta düzenlediğim aylık etkinliği de ona ithaf etmiştim 2007 yılında ...

Velhasıl-ı kelam 6. yıl şerefine ben de minik bir armağan ile dostları sevindireyim istedim. Yorum bırakan, bırakmayan beni takip eden, yorum yazmadığı halde her yazdığımda göz izi olan dostlara benden selam olsun. Var olsunlar :))

Gelelim günün şanslısına. Çekilişi adil bir şekilde random.org aracılığıyla yaptım belirteyim.

Sevgili Ebru kazandı kitabımı. Ben okudum ve beğendim, umarım sen de beğenirsin Ebru...Güle güle oku ve arada da beni anımsa olur mu?


Yeniden görüşmek üzere, selametle...

25 Mart 2012

HAŞHAŞLI KEK


Merhaba sevgili dostlar;

Haşhaş küçüklüğümden beri bildiğim ve sevdiğim bir lezzet. Anneannem'in kahvaltı sofralarında muhakkak haşhaş ezmesi olurdu. Akşam üzeri, uykudan kalkınca bahçeden sıkılmış taze koruk suyunun yanında - ki anneannem buna "soğukluk" derdi - haşhaşlı peksimet. Uşak'ta yaşayan teyzem gönderirdi haşhaşı, ezmesini hep...

Evde bir dolabım var. Çocukluğumdan beri topladığım, bulduğum, bana geçmişi hatırlatan şeyleri saklıyorum burada. Geçenlerde orayı kurcalarken bu haşhaş tohumlarını buldum orada. Birini babamın ninesi vermişti bana küçücükken, diğerini de anneannemden almıştım. Bunları görünce eskileri geldi aklıma. Sonra dedim ki neden ben de haşhaş bulmuyorum bir yerlerden ve haşhaşlı bir lezzet tattırmıyorum eşime ve çocuğuma... Ardından aktardan haşhaş tohumu satın aldım. Benim aradığım lezzette olmasa bile mecbur satın aldım. Fotoğraftaki keki de klasik kekimin içine haşhaş ilave ederek pişirdim.

Şahane oldu diyebilirim. En kısa zamanda haşhaş ezmesi alıp bir de "Haşhaşlı Peksimet" denemek istiyorum. Önce anneannemin yaptığı tarifi öğrenmeliyim ya annemden ya da teyzemden...

Tarif aşağıda....

Malzemeler:
1 bardak süt (oda ısısında)
1/3 bardak haşhaş tohumu
1 limonun kabuğunun rendesi

1 1/2 bardak toz şeker
2 yumurta
3/4 bardak zeytinyağı
2 bardak un
1 bardak tam buğday unu
1 paket kabartma tozu






Hazırlanışı:

Süt, haşhaş, zeytinyağı ve limon kabuğu rendesini karıştırın.Tam buğday unu, elenmiş beyaz un ve kabartma tozunu başka bir kapta karıştırın.  Şeker ve yumurtaları mikserin hızlı devirinde çırpın. Biraz un, biraz sütlü karışımdan ekleyerek bütün malzemeyi hamura yedirin. Cıvık bir hamur olacaktır.Yağlanmış, unlanmış kek kalıbınıza hamuru dokun. Önceden ısıtılmış 350F (175C) derece fırında yaklaşık 1 saat- 1 saat 10 dakika kadar pişirin...

Afiyet olsun...

01 Aralık 2011

FAZLA HAMIRLI...





Şimdi size bir hikaye anlatacağım....

Henüz ilkokul 5. sınıfa gidiyordum, mutfak aşkım o zamanlarda da had safhadaymış anlaşılan ki yemek tarifi kitaplarını, annemin, anneannemin tarif defterlerini karıştırmaya bayılırdım. Hatta bu defterleri saklıyorum. Kendi el yazılarıyla yazılmış tarifler hep. Kendi yorumları, kolay hatırlayabilmek için kendi koydukları isimlerle. "Semine'nin poğaçası", "Beğendiğim gazozlu kek" gibi. Sayfalara yer yer yağ damlamış, belli ki tarife baka baka yapılmış, sayfa çevrilirken de ellerden yağ damlayıvermiş işte. Bazen de yaprakların arasında bir saatli maarif takvimi çıkar. Arkasında beğenilen ve denenecek bir şey vardır muhakkak. Mektup zarfına yazılmış bir reçete ya da gazeteden elle koparılmış bir "püf noktası"...

Neyse gelelim hikayeye...

Annemin memleketi olan Uşak Ulubey'de  "HAMURSUZ" diye bir hamur işi vardır. Hatta yöresel dilde "HAMIRSIZ" dır ismi.

Mayasız yapıldığı için böyle deniyor olmalı. Anneannem bir iki yapmıştı küçükken. Tarif defterini kurcalarken ben de şöyle bir göz ucuyla okumuştum o yaz İzmir'e gittiğimde. Demek ki ilgimi de çekmiş.

Bir gün kardeşlerimle evde yalnızken ne yiyelim, ne yiyelim diye düşünüyorduk. O zamanlar annem tam gün çalışıyordu. Müdür muaviniydi. Biz üç kardeş genelde başımızın çaresine bakardık. Annem bize muhakkak bir şeyler bırakırdı yiyecek. Genelde ısıtıp onu yerdik. Bazen de hazırlayamamış olacak ki biz tost, menemen vs ile doyururduk karnımızı. Ben yumurta pişirirken bile kardeşlerimi başıma toplar, televizyon çekimi misali anlata anlata pişirirdim. Tabii dinleyen kim, onlar kaçıp giderlerdi.

Neyse nerede kalmıştık. Haa ne yiyelim diye düşünüyorduk...Benim aklıma hemen bu "HAMURSUZ" geldi tabii. Sanki çok kolay bir şey de...Kim bilir nasıl hatırladıysam artık; kötü, yapış yapış bir şey vücuda geldi :)) Etraf battı, sonuç berbattı...Yenecek tarafı yoktu bizim zavallı "HAMURSUZ"un. Annemin çok kızcağını düşünmüştüm. Evin çöpüne atsam görebilirdi, ben de küçük kardeşimi mahallenin büyük çöp bidonuna yolladım. O da söylene söyle gitti tabii. Yine yumurtaya talim ettik...

Bizim için o gün bir sır olarak kaldı.

Yaptığımız hamur işine de kendimizce bir ad koymuştuk    "FAZLA HAMIRLI"

Bakalım tarifini bu sefer tam öğrenince yapacağım, size de yazarım sonucu :))

Not: Fotoğraflar http://www.ulubeyweb.com/hamursuz.html web sitesinden alıntıdır.

28 Ekim 2011

ANNEANNEMİN MEŞHUR EV EKMEĞİ




YİNE YUVAMAYALI BİR TARİF :))

MUTFAKTA ÇALIŞMA SANATINI VE BİR SANATÇI CİDDİYETİ ve YARATICILIĞIYLA YEMEKLER YAPMAYI RAHMETLİ ANNEANNEMDEN ÖĞRENDİM BEN. BU DA ONUN SIK SIK YAPTIĞI ve TÜM AİLENİN SEVEREK TÜKETTİĞİ MEŞHUR EKMEĞİ...


1 ÇAY KAŞIĞI TUZ
1 ÇAY KAŞIĞI TOZ ŞEKER
3 BARDAK UN
1 BARDAK TAM BUĞDAY UNU
2 BARDAK KEPEKLİ UN
1 BARDAK MISIR UNU
1 PAKET YUVA MAYA (11 GR)
1,5 BARDAK ILIK SU


TÜM MALZEMELER ILIK SUYLA YOĞURULUR, YOĞURMA KABI SICAK SU DOLU BİR KABIN İÇİNE OTURTULARAK MAYALANMAYA BIRAKILIR. YAKLAŞIK 45 DK SONRA HAMUR MİKTARI İKİ KATINA ÇIKINCA, HAMUR YAĞLANIP HAFİF UNLANMIŞ FIRIN KABINA ALINIR. ÜZERİNE ILIK SU SÜRÜLEREK KALIBA İYİCE YAYDIRILIR. TEKRAR KABARMASI İÇİN ILIK FIRIN İÇİNDE (40-45 DERECE)BEKLETİLİR. YAKLAŞIK 30 DK. SÜRE SONUNDA FIRIN İÇİNDEN HİÇ ÇIKARILMADAN FIRIN 200 DERECEYE ISITILIR. 15 DK 200, 45 DK 170 ve 30 DK 150 DERECEDE TOPLAM 90 DK PİŞİRİLİR. ÜSTÜ VE ALTI KIZARINCA FIRINDAN ALINIP KAPTAN ÇIKARILIR. PİŞEN EKMEK KALIN ve TEMİZ BİR BEZE SARILIP POŞETE KONUR. BİR SÜRE SONRA POŞETTEN ÇIKARILIR.

AFİYET OLSUN.


22 Ekim 2011

KEREVİZ SOSLU EV YAPIMI KEPEKLİ ERİŞTE





YARIŞMALARA TARİF GÖNDERME MACERAMIZ DEVAM EDİYOR. MAGGI HER AY İÇİN BİR KONSEPT BELİRLEMİŞ, BU AY KONU MAKARNALAR. BEN DE AŞAĞIDAKİ TARİF İLE KATILDIM...

BEBEĞİME SAĞLIKLI YEMEKLER YAPMA MACERAM DEVAM EDİYOR, YAZ 

SONUNDA HA GAYRET BİR DE ERİŞTE YAPALIM DEDİM. ERİŞTEYİ SEVERİM 

HEM BESLEYİCİ, HEM LEZZETLİ HEM DE GELENEKSEL. AYRICA TÜM AİLE 

BİREYLERİ SEVEREK TÜKETEBİLİYOR. MESELA BENİM 11 AYLIK OĞLUM MİNİK

 PARMAKLARIYLA HER BİR ERİŞTE TANESİNİ YAKALAYIP YAKALAYIP

 YUTUYOR, ETRAFA DÖKE SAÇA...


MALZEMELER



  • 5 YUMURTA SARISI
  • 1 YUMURTA
  • 1 TATLI KAŞIĞI TUZ
  • ALDIĞI KADAR KEPEKLİ TAM BUĞDAY UNUUN
  • 1 ORTA BOY KEREVİZ
  • ZEYTİNYAĞI
  • YOĞURT
  • SARIMSAK


YUMURTA SARILARI VE BİR TAM YUMURTAYI İYİCE ÇIRPIN, ÜZERİNE TUZ VE ALDIĞI KADAR KEPEKLİ TAM BUĞDAY UNU İLAVE EDİN. KULAK MEMESİNDEN SERT BİR HAMUR OLUNCAYA KADAR İYİCE YOĞURUN. HAMURUN ÜZERİNİ NEMLİ BİR BEZLE ÖRTÜP 2 SAAT DİNLENDİRİN. HAMURU ÜÇ BEZEYE AYIRIP, ÜÇÜNÜ DE AÇIN. HAMURLARI UNLAYIP 1 SAAT KURUMAYA BIRAKIN. DAHA SONRA 3 CM GENİŞLİĞİNDE ŞERİTLER HALİNDE KESİN. BU ŞERİTLERİ ÜST ÜSTE KOYUP KALINCA ENLİ KESİN. 2-3 GÜN KURUMAYA BIRAKIN. KURUYAN ERİŞTELERİ BEZ KESEDE SAKLAYABİLİRSİNİZ. BİR BÜTÜN KEREVİZİ GÜZELCE SOYUP KÜP KÜP DOĞRAYIP BUHARDA BİR GÜZEL HAŞLAYIN VE SOĞUMAYA BIRAKIN. BİR AVUÇ ERİŞTEYİ ZEYTİNYAĞINDA HAFİFÇE KAVURUN PEMBELEŞİNCE ÜZERİNE ÜÇ AVUÇ ERİŞTE DAHA ATIP BİRAZ DAHA KAVURUN. ÜZERİNE 1-2 OLACAK ŞEKİLDE ILIK SU KOYUP KAPALI TENCEREDE SUYUNU ÇEKENE KADAR PİŞRİN. ARADA KONTROL EDEREK SICAK SU İLAVE EDEBİLİRSİNİZ. PİLAV USULÜYLE PİŞECEK YANİ. BİR KAPTA YOĞURT ve DÖVÜLMÜŞ SARIMSAĞI GÜZELCE KARIŞTIRIN, BUHARDA HAŞLANMIŞ KEREVİZLERİ PÜRE HALİNE GETİRİP YOĞURDA KARIŞTIRIN. ERİŞTELERİ SERVİS TABAĞINA ALIP KEREVİZLİ YOĞURTLA HARMANLAYIN. TAZE KEREVİZ YAPRAĞIYLA SÜSLEYEBİLİRSİNİZ...

AFİYET OLSUN...

08 Şubat 2009

ELMA SİRKEM

Duydum ki elma sirkesi çok faydalıymış.



Vücuttaki toksinlerin atılmasından tutun da karaciğer yağlarının parçalanmasına kadar bir sürü işe yarıyormuş.







Eee mevsim de elma mevsimi. Elma bulmak kolay.



Böyle işlere meraklı biri gerekli; o da var :))


Sonra yardımsever bir anne...


Güzel fotoğraflarla süslenecek üç haftalık "elma sirkesi" serüvenine hoş geldiniizz...
Şimdi size nasıl yapıldığını anlatayım. Tarif rahmetli anneannemden....


Önce iri güzel bir kaç elmayı bol suyla yıkayıp iyice temizleyin.
Geniş ağızlı derinliği az olan bir cam kabı da kaynar suyla yıkayıp kurutun.
Sonra elmaları rendeleyin ve kabın içine koyun.
Üzerine 2 kesme şeker ve 1 su bardağı kaynayıp soğutulmuş su koyun.
Kabın ağzına temiz bir tülbent koyup loş bir yerde bekletin.
Günde bir kere karıştırın....
Devamını beraber göreceğiz...
Ben şimdiden sirkemin olacağı günü dört gözle bekliyorum..
Şifa niyetine, yarasın...

01 Ocak 2008

DEMİR TATLISI





Uzun günlerin ardından yeniden merhaba.




Biliyorum kiminiz sitem etti bana, kiminiz unuttuğumu sandı ya da kiminiz de "ne tembel kız sayfası aylardır aynı" deyip dudak büktü.

Neyse ben geldim yine....


Hem yeni bir yıl, yeni başlangıçlar, yeni bir yaşam var önümüzde. Kendim için çok güzel dileklerim var. Hep beraber bir bir gerçek olduğunu göreceğiz. Sizler için de dilekler tuttum. Güzel günler görmeniz için...

Yeni yılın ilk tarifini geçtiğimiz aylarda kaybettiğim sevgili anneannem için yayınlıyorum. Bu yöresel bir tatlı tarifidir.

DEMİR TATLISI....

Özel bir demiri ile şekil verilir hamura. Uşak, Ulubey'e ait değişik bir tatlı. artık her yediğimde bana onunla geçirdiğim tatlı günlari hatırlatacak bir tatlı....
Tarifi aşağıda. Özel demirini ise sanırım sadece o yöreden temin edebilirsiniz.

DEMİR TATLISI

Malzemeler:
- 3 adet yumurta
- Yarım paket kabartma tozu
- 1 kaşık yoğurt
- 2 bardak un
- 1.5 bardak su
- 1 fiske tuz
Şurubu için
- 3 bardak şeker
- 3 bardak su
- 10 damla limon suyu

Yapılışı:

Yumurta, kabartma tozu ve tuzu iyice çırpın. Karışıma 2 bardak su ve un ilave ederek tekrar iyice çırpın. Bu karışımı 10 dk kadar bekletin. Kızartma kabınıza demir kalıbın üstünü bandıracak kadar sıvı yağ koyun. Yağı harlı ateşte kızdırın. Yağın içinde tamamen ısınmış olan demir kalıbı hamura batırın. (Hamurun demir kalıbın üstüne çıkmamasına özellikle dikkat edin.)
Kızgın demir kalıba hamur yapışacaktır, bunu kızgın yağın içine bırakın birkaç saniye kalıbı hiç hareket ettirmeyin. Çünkü hamur sertleşmeden kalıbı oynatırsanız hamurun şekli bozuk olur. Hamur yağda sertleşmeye başladığında demir kalıbı aşağı yukarı hareket ettirdiğinizde, demirin şeklini alan hamur kalıptan ayrılacaktır. Yağda kızarmakta olan hamurun iki tarafını da kızartın. Kızaran hamurları kağıt havlu serilmiş bir tepsi üzerine yerleştirin. Demir kalıp hamurdan ayrılınca kalıbı yağın içine batırın ve demir ısındığında aynı işlemleri tekrar edin.
Daha önce hazırlayıp soğuttuğunuz şerbete kızarttığınız hamurları batırıp servis yapın.

Afiyet olsun.

18 Mart 2007

ŞEVKETİBOSTAN YAN GEL OSMAN

Güzel dostlarım;

20. YE etkinliği geldi çattı bile. Ev sahibimiz Asya. Konu seçimi ise bence şahane. Şahane diyorum çünkü;

- Aylardan Mart ve her yer otlarla dolu.
- İzmir' li olarak otlar ve yemekleri benim de damak zevkime gayet uygun.
- Eee biyoloji kökenli olunca taksonomik botanik ve farmokolojiden anlıyorum çat pat.

Neyse bu etkinlik dört gözle gelmesini beklediğim bir konudan ibaret olunca hani size geçenlerde bahsetmiştim ya İzmir / Çandarlı seyahatimi, işte orada bu konu için biraz hazırlık yaptım. Durun da anlatayım...

Cuma günü kasabanın pazarıdır. Dağ köylerinden (Yaylayurt) tazecik toplanmış otları getirir köylüler pazara. Bu fotoğraftaki sevimli çift de o köyden. Teyze ve eşi beraberce poz verdiler bana.




O kadar çok otları vardı ki; Ebegümeçleri, turpotu, kazayağı, ısırgan...



Ne alsam ne alsam diye bakınıp duruken şevketibostanlar gözüme ilişti. Hiç denememiştim, acaba yapabilirmiyim ben bunu diye düşünürken "hadi" dedim. "Sen bunu da yaparsın, prenses ;-)" Kendime verdiğim bu "gaz" ile alıverdim daha tazecik sabah toplanmış şevketibostanları. Teyze "akçakız" amca ise "akkız" dediler adına. Tatlı bir ağız dalaşı da oldu gitti aralarında.



Biraz botanik bilgimi yokladım eve gelince. Bileşikçiçekgillerden (Compositae) bu dikenli ot. Latince adı Carduus benedicti ya da sinonim olarak Cnicus benedictus olarak geçiyor. Şevketibostan, mübarekdikeni ve akkız diye de yöresel adları var. İzmir pazarlarında bolca satılıyor ve İzmir'liler çok seviyor bu otu.
Tarif anneannemden.


ŞEVKETİ BOSTAN

Malzemeler:

-1 kg şevketibostan
- 500 gr kuzu eti
- 2 adet kuru soğan
- 2 dal taze soğan
- 1 kahve fincanı zeytinyağı
- 2 su bardağı su
- Tuz
- Karabiber

Terbiyesi için:


- 1 yumurta sarısı

- 1 çay kaşığı un
- 1/2 limon suyu

Yapılışı:

Pazardan dikenlerinden ayrılmış olarak aldığım şevketibostanların kabuk kısımlarını ayıklayıp, yeşil kısımları doğrayın.
Toprak bir tencerede küp doğranmış kuru soğanı ve ince kıyılmış taze soğanları zeytinyağı ile öldürün. Kuşbaşı doğranmış kuzu etlerini ilave ederek 10 dakika kadar daha kavurun. Ayıkladığınız şevketibostanları da ekleyerek 15-20 dk. tencerenin kapağı kapalı olarak pişirin. Su, tuz ve karabiberi ekleyin. Otlar yumuşamaya dönünce önceden hazırladığınız terbiyeyi (Bir kapta yumurta sarısı, biraz un ve limon suyunu karıştırın.) yemeğin suyu ile karıştırarak toprak kaba dökün. Yemeğiniz pişmiştir.

Afiyet olsun...


Baktım bahçede de epey turpotu ve hardal çıkmış onlardan da topladım bolca ve güzel bir salata yaptım yanına.




TURPOTU SALATASI

Malzemeler:

- 1 kg turpotu ve hardal
- İstenildiği kadarZeytinyağı
- Tuz
- Limon
- Un


Yapılışı:

Turpotlarını ve hardalları yıkayıp ayıklayın ve doğrayın. Bir miktar kaynamış suda haşlayın. Bir kapta 1 çay kaşığı un, zeytinyağı, limon ve tuzu karıştırın, sonra bu karışımı otların üzerine gezdirerek soğuk olarak servis yapın.

Afiyet olsun...

12 Mart 2007

BİR OYUN ve MÜZEYYEN HANIMIN AŞURESİ


Sevgili dostlarım merhaba.

Anneannemin tarifiyle annemin yaptığı aşureyi anlatacaktım bugün size; ama bir de ne göreyim Zerrin beni sobelemiiişş. Eeee bu oyunları kim sevmez? Ben de önce oyuna katılayıım sonra da tarifi yazayım istedim.

Oyun şöyle,

Evet burada gerçekten birbirimizi göremiyoruz, seslerimizi duyamıyoruz belki ama "dost", "arkadaş" olabiliyoruz. Çünkü yüreğimizden dökülenleri yazıyoruz sayfalarımıza, belki seslerimizi birbirimize hiç duyurmadan. Tariflerimizi, yaptığımız yemekleri paylaşıyoruz bloglarımızdan o nefis kokuları koklamadan. Kızgınlıklarımızı, hüzünlerimizi belki gizli gizli aralara serpilmiş sevdalarımız bile var bu sayfalarda. Her sabah büyük bir merakla okuduğumuz, sanki o anlatıyor da biz dinliyormuş edasıyla gelsin de konuşalım dediğimiz dostlarımız var bu sayfalarda. Oyun istiyor ki bu dostlarımızı, arkadaşlarımızı başkaları da tanısın, okusun, öğrensin...

Ne mutlu bana ki Zerrin beni de seçmiş dostları arasına . Tekrar teşekkür ederim ben ona...

Şimdi ben de tanıtayım size buradan edindiğim dostlarımı teker teker.

1) Chemistry: Hindistanlı bir arkadaş geldi buldu beni bir kaç ay önce. İnceledikçe sevdim sayfasını. Yemek tarifi yok blogunda, yaşadığımız dünyayı ilgilendiren ağırlıklı olarak çevre sorunlarını anlatıyor. Güzel, hoş araştırmaları var.

Selamlar sana Mr Saini... DUYARLI SAINI

2) Elit: Elit'i blogumu yeni yazmaya başladığım acemi yazarlık günlerimden beri tanıyorum. Tatlı mı tatlı ve cici bir dost. İdealleri var koskocaman ve yılmadan peşinde koşuyor. Kurslara gidiyor, okuyor, öğreniyor, dinliyor. Kendini aşmaya çabalıyor. Bir de en son trendleri biliyor. Yeni çıkanlar, işe yarayan ve yaramayanlar. Koular, takılar, filmler, kitaplar...

Başarı seninle olsun Elit...TREND ELIT

3) Deniz: Biz birbirimiz çok iyi anlıyoruz onunla. Dillerimiz aynı ve de söylediklerimiz. İçten bir dost, akıllı bir anne ve şairane, masalımsı bir deniz o. Sıradan yemekleri bile sıradışı şekillere sokabiliyor. Güzel, pratik tarifleri ve ilginç hobilerini siz de görün isterim. Ben onun İzmir kokan yanaklarından öpmeyi seviyorum...

Kordon rüzgarı yanağını okşasın Deniz... YARATICI DENİZ

4) Zerrin: Nasıl tanıştığımızı ben tam hatırlayamadım. Sen hatırlıyor musun Zerrin? Sanırım bir yemek etkinliği olmalı. O günden beri dört gözle yazılarını takip ettiğim akıllı bir dost. Minicik bir olayı bile upuzun bir hikaye olarak heyacanla okunacak dilde anlatıveriyor kendileri. Çoook uzaklardan tarifleri var, bazen de bizlerden değişik tarifler veriyor. Kendini beslenme konusunda aşmış sımsıcacık bir dost. Sayfasını her gün güncellesin istiyorum, istiyorum ki onun tatlı dilinden güzel yazılarından mahrum kalmayayım.

Teşekkürler sana Zerrin, miss gibisin...SANATÇI ZERRİN

5) TaTa: Sevgili TaTa. Bana ilk yazdığında kimdir, nedir bilmiyordum. Ancak yazdığı iki cümle bile ona müthiş saygı duyma dürtüsünü uyandırdı bende. Annem gibi o. Anneme benziyor sözleri. Bazen sofrasını anlatıyor, bazen gördüklerini sonra da düşündüklerini. İlgi ve büyük bir merakla okuyorum, dinliyorum onu.

Saygılar sana TaTa...ANNE TATA

6) Tuba: Uzaklardan bir dost edindim kendime. Yeni kıtadan. Öyle tatlı dilli ki. Bazen yaptığı tatlıları yiye yiye böyle oluyor herhalde diye düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. Her sabah yeni bir tarif, özlü bir yazı ve nefis resimlere bakmak için oturuyorum PC başına. Bazı Pazar günleri evde cici kız edasıyla yaptığım yemeklerin tarifleri ondan. Çünkü çok pratik ve çok lezizler...

Seni seviyorum Tuba...PRATİK TUBA

7) Aybike: Blogunu en sık güncelleyen dostum benim o. Her sabah şirin bir tarif ve Labiate familyasından olduğunu tahmin ettiğim kır çiçekleri arasında gülümseyerek bana merhaba diyor. Türkiyeden tarifleri var, annelerinden öğrendiği püf noktaları ile beraber. Sonra yabancı mutfakları bize yakın kılmaya çalışan değişik tatları tanıtan tarifleri. Çok çalışkan cici bir anne.

Hep gülümse Aybike...ÇALIŞKAN, AZİMLİ AYBİKE

E tarifi de yazayım artık değil mi?





Malzemeler:

- 1/2 kg aşurelik buğday
- 6 su bardağı toz şeker
- 1/2 su bardağı nohut, kuru fasülye, pirinç, çekirdeksiz kuru üzüm
- 6 incir, kuru kayısı
- 1 portakalın kabuğu
- 1 kahve fincanı gül suyu
- 1 paket vanilya
- 3 avuç fındık, ceviz içi
- Tarçın
- Zencefil
- Hindistan cevizi
- Kuru dut
- Nar
- Karanfil
- Damla çikolata

Yapılışı:

Akşamdan yapılacak işlemler

Kuru fasülye ve nohut ayrı kaplarda ıslatılın.

Buğday ayıklanır, yıkanır ve üzerine 1 tatlı kaşığı karbonat dökerek ılık su ile ıslatın. 1-2 saat sonra buğdayın suyunu süzün ve yıkayın. Üzerini biraz geçecek kadar sıcak su ilave edip 15 dk kapağı açık olarak kaynatın. Daha sonra ateşten alarak sabaha kadar ağzı kapalı olarak serin bir yerde bekletin.

Sabah yapılacak işlemler

Buğdayın üzerine su ekleyerek iyice kaynatın. Yapışmasını engellemek için arada karıştırın. Nohut ve fasülyeyi haşlayın, buğdaya ilave edin. Karışıma pirinci ve incecik kıyılmış portakal kabuğunu ekleyin. Karıştırdıktan sonra toz şekeri ve bir avuç kadar haşlanmış kuru üzümü ilave edin. Karanfilleri bir cezve içinde kaynatın. Süzdüğünüz suyunu aşure tenceresine koyun. 1 tatlı kaşığı zencefil ekleyin. Ateşten almadan 10 dk önce doğranmış kuru incir, kayısı, karadut, gülsuyu, vanilya ekleyin.

Kaselere boşalttıktan sonra soğumaya dönünce süslemek için fındık, ceviz içi, tarçın, hindistan cevizi, nar ve damla çikolata ile süsleyin.

Afiyet olsun...



-----------------------------------------------------------------------------------





05 Mart 2007

GİTTİM - GÖRDÜM - DÖNDÜM

Merhaba sevgili dostlar...


Kucak dolusu sevgiler getirdim. Çandarlı rüzgarına fısıldadım tüm iyi dileklerimi sizler için de. Belki benden önce ulaştı tüm bu iyi dilekler...Sağlık diledim hepimiz için ve de mutluluk. Sonra da düşündüm ki hep bizi sevenlerle ve sevdiklerimizle olalım ve hiç ayrılmasak ne güzel olurdu değil mi diye...

Nereden başlasam bilemiyorum. Öyle güzel, öyle büyüleyici geçti ki günlerim. 3 güne sığdırmaya çalıştım özlemini duyduğum her şeyi. Şimdi de sizlere anlatacağım. Çok cömertti ama İzmir. Beni hiç üzmedi...














Yalancı bahara aldanmıştı erikler en çok ona üzüldüm.


Topraktan en önce çıkana ödül mü veriliyor sanıyor bu papatyalar anlamadım gitti. Yol kenarlarında, kırlarda, zeytinliklerde ve her yerde. Topladım ben de bol bol. Kaynatıp suyunu içmek, tonik olarak yüzüme sürmek ve saçlarımı yıkamak için.
Sonra dağ taş Karabaş otu ile doluydu. Çandarlı dağlarında o kadar çok ki bu ot. Gözlerinize inanamazsınız. Lavantaya benziyor ama kokusu o kadar güzel değil. Faydaları da çok.
Sonra dağ laleleri, hindibalar nazlı nazlı uyanıyor gibilerdi.
Arap sümbülleri de bütün bahçeleri doldurmuştu. Bizim bahçede de birkaç tane gördüm. Yazlıkların bahçelerini bilirsiniz yazın hep bakımlı ve süs bitkileriyle doludur; ama kışın kimsecikler kalmayınca mevsimlik çiçekler solar ve yerlerini bizim yabani dediğimiz aslında oraların gerçek sahibi otlara bırakırlar. Arap sümbülleri de böyledir işte. Yaza kadar hüküm sürerler yazlıkçıların bahçelerinde. Taa ki yazlıkçılar gelip cicili bicili çiçekleri ekene kadar.. Laf aramızda ben hiç koparttırmam annemle babama yabani bitkileri bahçemizden. Onlarla aramda gizli bir bağ var...Baksanıza kim kıyabilir bu yeşile, kırmızıya, sarıya ve mora...





Sahilde yürüdüm bol bol. Derin derin nefes aldım. Yanaklarım kızarana kadar rüzgara döndüm yüzümü.
Yazın sereserpe bikini ile dolaştığınız yerlerde atkı, eldiven ile dolaşmak o kadar garip geliyor ki insana. Güldüm halime. Dalgaları seyrederken daldım gittim uzaklara, eskileri düşündüm, geride bıraktıklarımı ve yanıma kalanları. Hep mutluluk vermiyorsun bak Çandarlı. Hüzünlendirdin beni diye de sitem ettim laf aramızda...



Eski sokak aralarında turladım. Sadece ben vardım sokaklarda ve tüm tatil boyunca bana eşlik eden gürültücü köpekler. Bazen rüzgar da eşlik etti bize; ama köpekler kadar kadim dost olamadı bana...











Evettt gelelim balık maceralarına;

Rüzgar var diye balıkçılar yanaşmadılar beni yanlarına almaya. Me. de yoktu, yurtdışında o da. Söz aldım ama yaz başında av yasağı başlamadan alacaklar beni yanlarına. Denizci sözü verdiler hem de. Ama onlarla sohbet ettim uzuuun uzuun ve fotoğraflarını çektim...


Anneanneme de uğradım. O hasta şimdi; uzunca bir zamandır çok hasta. Neler neler yapar bize o. Ben gidiyorum diye de havuç marmelatı yapmış. Çok beğendiğimi söyleyemiyeceğim ama kokusu, görünüşü hoştu çok. Eee bir de benim için yaptığını duyunca gözüm kapalı yedim bitirdim hepsini. Aşure de vardı. Onu da anlatacağım sonra size...



Son gün annemin yaptığı tarhanadan içtim bahçede. İçine de bahçeden topladığım arapsaçı ve nanelerden attım. Biliyor musunuz tadı hala damağımda ve kokusu da burnumda...


Offf doyamıyorum ben İzmir'e...

Sevgiler, mutlulukla kalın...